Als je op zoek bent naar de esthetiek van het lelijke dan staat de Belgische kust toch wel in de top drie. Om in Nederland, langs de kust, dat soort schoonheid te vinden, is ook niet zo moeilijk. Je komt dan al snel in Zandvoort terecht. Ook hier is het na de wederopbouw van de tweede wereldoorlog niet meer goed gekomen. Waar ooit keizerin Sisi van Oostenrijk in alle luxe haar zomers doorbracht aan de boulevard, staan er nu ook weelderige muren van flats. Daar aan de Nederlandse kust, in een bescheiden appartement zag het nieuwe album van Don Melody Club het levenslicht.
Klassiek Gedonder is het tweede album van producer en schrijver Donald Madjid. Net als op Pure Donzin werd alleen gewerkt met analoge instrumenten. Met dit keer de legendarische Roland TR-808 keyboard als basis. Geen samples werden gebruikt, want zelfs de stormgeluiden op openingsnummer “Stilte Voor De Storm” was een kwestie van de balkondeur openzetten en op opname drukken. Als een golf op een winderige herfstdag stuwt het ons het album binnen. Dat Madjid zelf omschrijft als: Zandvoort Neosoul. Beats overheersen op “Levelen”. Met vervolgens een aan stekelige Air-achtige orgelriedel die het nummer smoel geeft. ‘Buiten de soberheid, kijk ik in de diepte en val ik vrij’. Zingt Madjid op wat een ongepolijste break-upplaat dreigt te worden.
Waar de opzet was om het album in zijn eentje te maken gooide een toevallige ontmoeting roet in het eten. Tijdens een strandwandeling kruiste een mysterieuze wandelaar zijn pad: Bon Doogie. Een broos persoon, met een zware toon, verdwaald in zijn eigen gedachten. Beide deelden een liefde voor old-school hiphop en jazz-rap. En zo worden Nederlands en Engels vervlochten in twee medleys, eigenlijk zonder dat je het doorhebt. En of die Bon Doogie nou wel of niet bestaat en alleen maar een kapstok is om een verhaal te vertellen doet dan niet ter zake, het werkt.
“Het Kosmopoliet” is een aanklacht tegen ‘Die witte coupe, die rampspoed zoekt’ oftewel Geert Wilders. ‘Als vloekend spook die angst verkoopt’ weet hij hem treffend in woorden te vangen. Om af te sluiten met: ‘Ik blaas u hier de universele kus, kus, kus’. Zo eindigen veel van Madjids nummers altijd wel met een sprankje hoop.
Het hoogtepunt van dit album is de bewerking van “Pieces Of A Man” van Gil Scott-Heron vertaald naar “Scherven Van Een Mens”. Met onder andere de zin: ‘Ik zag mijn moeder scherven rapen/Na elke scherf eenzamer’ hebben we gelijk, tot nu toe, de beste Nederlandstalige songtekst van 2026 te pakken, als je het ons vraagt. Het nummer dreigt meer als het origineel door een sluimerende keyboard die wonderbaarlijk de emotie weet te vangen. Een andere cover, “For What It’s Worth” van Buffalo Springfield, heeft zo’n bekend refrein dat Donald er maar niets aan heeft veranderd in “Voor Wat Het Waard is”.
Don Melody Clubs tweede album is een geslaagde stap op de ladder van de door hem zogenoemde Westkust Sound. Vol met invloeden uit jaren tachtig wave en nineties hiphop en aan stekelige melodieën die nooit overheersen, maar ten dienste staan van het nummer. Teksten die confronteren, analyseren, observeren. Daarnaast ook puntig zijn, vol liefde, twijfel en hoop. Het zijn geen grote woorden of duidelijke conclusies, maar precies daarin schuilt de kracht. Klassiek Gedonder, laat zich niet negeren en nestelt zich langzaam onder de huid.
Don Melody Club gaat op een kleine tour door Nederland om het album te voor te stellen. Op 21 februari in TivoliVredenburg in Utrecht; 10 april in de Tolhuistuin in Amsterdam; 7 mei in Vera in Groningen; 15 mei in Merleyn in Nijmegen en op 16 mei in Rowtown in Rotterdam.
Ontdek “Stilte Voor De Storm” , ons favoriete nummer van Klassiek Gedonder in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
