Het jaar is nog maar net begonnen, maar K-popfans hebben al een hele hoop muziek om naar uit te kijken. Over enkele dagen start de ticketverkoop van de nieuwste tour van BTS in navolging van hun album dat in maart verschijnt (zes jaar na hun vorige), eind volgende maand komt het nieuwste album van BLACKPINK uit (na drie jaar pauze) en deze maand staat in het teken van EXO, nu alle leden klaar zijn met hun legerdienst. REVERXE is de achtste langspeler van de groep en is de opvolger van Exist, dat drie jaar geleden verscheen. Een plaat waar door K-popfans enorm naar uitgekeken werd, maar er niet kwam zonder slag of stoot.
In 2012 debuteert EXO, een groep bestaande uit twaalf leden waarvan vier uit China. Ze focust zich op een doelgroep in Zuid-Korea en China door in beide talen albums uit te brengen. Drie van de vier Chinese leden verlaten doorheen de jaren de groep, waardoor er sinds 2018 officieel nog maar negen leden zijn. Sinds 2016 vormen leden Baekhyun, Chen en Xiumin ook een zogeheten ‘sub-groep’, EXO-CBX, en brengen ze als trio muziek uit. Dat verliep vlot, tot die drie leden in oktober vorig jaar klacht neerlegden tegen hun huidige label, SM Entertainment, vanwege gebrek aan transparantie bij winst van hun muziek. Als resultaat staan zij drie niet op dit nieuwe album, ondanks dat ze officieel nog in de groep zitten. Dat REVERXE dan ook nog eens negen tracks telt (zoals het aantal leden), voelt voor heel wat fans aan als een steek. Een album waar al heel wat rond te doen was vooraleer het uitkwam dus, maar wat voor nog altijd het belangrijkste is, is de muziek. En die bevat opvallend veel variatie.
Openingstrack “Crown” doet waar het voor dient: sterk beginnen en aanzetten om meer te luisteren. Het gebrek van drie zangers waarvan twee toch hoofdvocalisten zijn, valt hier niet op, ondanks we dachten dat dat wel ging gebeuren. De harmonieën zitten strak, de productie evenzeer en EXO valt zo met een knal binnen. Helaas is dit de enige keer dat ze overtuigen, want al snel valt op dat ze met dit lied, maar eigenlijk elk nummer op REVERXE, voor een verzameling aan hitjes wilden gaan. Opvolger “Back It Up” herhaalt zo bijvoorbeeld in het refrein vaak de titel in een poging tot aanstekelijkheid, maar zo irritant wordt, terwijl “Touch & Go” aanvoelt als een snel gemaakte popsong zonder originaliteit. Snel, sneller, snelst lijkt zo een rode draad te worden op REVERXE.
Tweeluik “Crazy” en “Suffocate” zijn zo in hetzelfde bedje ziek door een duo van snelle elektronica te vormen dat als single wel oké zou zijn, maar als onderdeel van deze plaat gewoon flets aanvoelt. Die eerste doet dat met een poging van dancehall erin te verwerken, maar daardoor als een goedkope dancebreak aanvoelt. “Suffocate” legt dan weer de nadruk op zang, al valt hier de afwezigheid van leden Baekhyun en Chen op, toch wel twee zangers die indrukwekkend kunnen uithalen en een lied meer karakter kunnen geven, zoals in deze versie van hun hit “Wolf”. Zanger D.O. zit ook wel op dat niveau, maar kan hoorbaar niet alleen negen nummers omhoog houden.
Dat alles snel moest gaan is één probleem op deze plaat, maar REVERXE slaat ook de bal mis als het gaat om samenhang. We worden van dancepop naar elektronica getrokken, om dan bij “Moonlight Shadows” terecht te komen in een rustiger nummer met een focus op r&b, terwijl er ook nog een poprocktrack en een ballad op het menu staan. EXO’s verhaal – als we de teksten mogen geloven – draait om een nieuw begin, maar ook om samen sterk te zijn en juist vast te houden aan elkaar. Dat deze nummers elkaar dan zo hard tegenspreken, voelt ironisch aan en als een iets correctere reflectie van de huidige status van de groep.
Dat is op zich ook best jammer, want sommige nummers zijn op zich niet slecht. Naast “Crown” is ook afsluiter “I’m Home” best oké als een winterliedje. De harmonieën zorgen voor comfort boven geluiden van piano, strijkers en een bas, al moet je wel tot het einde geraken en dan nog voelt dit als een troostprijs. Als single hadden “Crown”, “I’m Home” en het funky “Back Pocket” wel gewerkt. Helaas voelt het in deze context iets te random aan, alsof er snel iets in elkaar geknutseld werd. De zon is mooi, die ene boom links ook, maar de hele tekening is zichtbaar door een kleuter gemaakt.
Als kernwoorden voor REVERXE kiezen we voor ‘eentonig’, ‘saai’ en ‘jammer’. Want ook wij keken uit naar een voltallige comeback van een van de grotere K-popgroepen, al moeten we hier oprecht van een teleurstelling spreken. De lat wordt hoog gelegd bij de openingstrack, maar vanaf dan gaat het enkel bergaf. Het ontbreken van drie kernleden is voelbaar in de nummers. Daarnaast is het opvallend hoe hard EXO op hitlijsten focust in plaats van inhoud en kwaliteit. Op zich is het ook niet erg dat slechts drie van de negen nummers meer dan drie minuten duren, maar in het rijtje van opmerkingen draagt dit bij aan ons gevoel dat REVERXE snel in elkaar gestoken is. EXO was een van de groepen waar gretig naar uitgekeken werd in het K-poplandschap, maar heeft duidelijk nog wat tijd nodig om te herbronnen.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Crown”, ons favoriete nummer van REVERXE, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
