© CPU – Toon Miermans
Sleaford Mods is stevig op weg om zijn nieuwe album aan de man te brengen en vooruitgeschoven singles zijn dan altijd een goed idee. De twee Britten brengen sinds 2013 lp’s uit die het dagelijkse leven in het Verenigd Koninkrijk capteren en dat doen ze heel goed en zo smaakvol als een pak frieten verzopen in azijn en gewikkeld in krantenpapier. Inkt smaakt. Er wordt nog een obligate vis bijgegooid en alles wordt doorgespoeld met een of andere brakke thee met melk. Je moet er dus met andere woorden een tikkeltje aan wennen, maar eens geproefd, smaakt het best oké. “No Touch” is de laatste song die het podium betreedt voor die volledige plaat wordt afgeleverd.
Het duo heeft niet gemorreld, gesleuteld, geprutst noch gerommeld aan zijn muzikale formule. Waarom zouden ze ook? Als het draait, dan draait het gewoon. Zanger Jason Williamson vertelt als vanouds een verhaal op de beats die medelid Andrew Fearn uit zijn synths en allerhande getoverd krijgt. Er is evenwel een samenzang te bespeuren, deze keer met Sue Tompkins van de reeds overleden band Life Without Buildings. Williamson klinkt gewoon opnieuw alsof hij het langs de ene kant ook allemaal niet zo goed weet, maar het langs de andere kant wel gewoon zonder pardon in je gezicht kwijlt. Tompkins klinkt dan weer een beetje alsof ze net een snotvalling heeft opgedaan terwijl ze buiten in hondenweer in de rij stond te wachten voor een porties scones met jam. Niks nieuws onder het schrale, Engelse zonnetje dus, maar dat hadden we ook niet meteen verwacht.
The Demise Of Planet X wordt gedeeld vanaf 6 januari. Driekoningen, driekoningen, geef ons een nieuwe plaat…
Sleaford Mods: Facebook / Instagram / Website
Sue Tompkins: Instagram
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
