© CPU – Senne Houben
Ecca Vandal heeft dit jaar heel wat helpende handen gehad die haar een duwtje in de schijnwerpers hebben gegeven. De Australische maakte bijvoorbeeld deel uit van Limp Bizkit’s Looserville-tour en mocht zo als eens proeven van de grote arena’s. Deze zomer speelde ze dan weer op een aantal coole festivals zoals Reading & Leeds, Lowlands, Sziget en Pukkelpop, al kon ze ons op dat laatste weliswaar nog niet volledig omverblazen. De omslag in haar artistieke verhaal en podiumprèsence heeft dus nog wat tijd nodig en om die nog wat meer vorm te geven helpt het natuurlijk als je zo nu en dan een nieuw nummer uitbrengt. “MOLLY” moet het voorgaande succes van single “CRUISING TO SELF SOOTHE” evenaren, maar het nummer botst al snel op haar limieten.
“MOLLY” start best veelbelovend en het begin lijkt uit te monden in een energiek trapje hoger, maar niets is minder waar. De energie blijft in grote lijnen nogal getemperd en Ecca Vandal probeert met haar markante attitude als zangeres te tonen dat ze een punkmindset in zich heeft. Dat levert coole stukken op, al begint “MOLLY” halfweg toch een beetje te vervelen. De eentonigheid neemt het over en na een vrij onnodige pianopassage kabbelt “MOLLY” nog wat minuten onbeduidend voort. De visie en de ambitie om dus eens wat anders neer te zetten was er zeker, maar de uitwerking is vooral op instrumentaal vlak best pover en vlak geworden. De gitaren komen niet over en doen weinig verrassends om je als luisteraar enthousiast te krijgen. Ecca Vandal doet dus vooral zichzelf te kort op “MOLLY” en focust naar ons gevoel op het maken van korte nummers met veel energie.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
