Toen we enkele weken terug een blik worpen op het najaarsprogramma van Trix viel ons een specifiek drieluik op: de Antwerpse muzieklocatie overhaalde drie grootheden in de basswereld om naar de Scheldestad af te zakken. Modestep en Eptic volgen nog in november, maar gisteren mocht Subtronics al de spits afbijten met zijn mandaladubstep. De Amerikaan staat aan de top van de scene, werkte samen met onder meer REZZ, Excision en Marshmello en blijft daarbij steeds dichtbij zijn voorliefde voor SUBwoofers en elecTRONICS. Ver weg, maar ook heel dichtbij het studentikoze feestgedruis van Studay op Park Spoor Oost – op de heenweg was het even twijfelen van waar de bassen kwamen – was het zaak van de overvloedige stortregen aan ‘angry robot noises’ te doorstaan.
Wanneer Subtronics vlak na zijn opwarmer aan z’n set begint, ontbreekt het aan het typische plezierige momentje van stilte en spanning voor de storm. Waar JUB al stevig overstuurde bassen de Club in stuwde, presenteert Subtronics zich in zijn eerste minuten een stuk verfijnder, maar tegelijk ook steviger. Waar het bij het voorprogramma wat als eenheidsworst aanvoelde, weet de Amerikaan op enkele ogenblikken tijd wat meer variatie te brengen. ‘Weird music, that’s what u want’ klinkt het, en dat is inderdaad exact waarvoor het publiek vandaag naar Antwerpen afzakte.
Een beetje tegen onze hoop in brengt Subtronics vandaag een normale dj-set in plaats van een echte show met live- of hybride elementen en visuals. Iets wat andere producers vaak wel doen in deze context, en waardoor we niet echt het gevoel van een volwaardig concert krijgen. Gevolg daarvan is wel dat de man veel – lees: heel veel – nummers na elkaar of tegelijk in de mix kan gooien. Met de piekperiode van de EDM als rode draad selecteert hij de meest catchy, korte fragmentjes om te hypen, om er daarna een orkaan aan bas aan toe te voegen en muzikaal 180° te draaien. Zonder ademruimte horen we zo, op enkele seconden tijd, bijvoorbeeld Must have Amnesia HOL!’s “Amnesia”-remix, “Move Your Body” van Öwnboss en Fred again..’s “Victory Lap”, opgevolgd door een riddim-remix van “Backbone”. Zo springt Subtronics constant van de hak op de tak en sluipt Bon Jovi zelfs even door in het geheel.
De soms gehanteerde definitie die zegt dat goede muziek je moet beroeren, wordt hier van tafel geveegd, al zou de discussie of dit effectief goede muziek is bij veel mensen ook stof kunnen doen opwaaien. Na nu toch een beetje voeling met de dubstep- en riddimwereld te hebben opgedaan, luidt onze vaststelling dat je ervoor in de mood moet zijn. Hate it of love it, zeg maar, al bengelen wij vandaag tóch wat in het midden. Slecht is het niet, maar we kunnen wel vaststellen dat het muzikale spoor met een hoop meer productie veel meer indruk zou kunnen nalaten. Nu moeten we het doen met een paar verblindende lichten en stroboscopen en valt er voor de rest niet veel te beleven op het podium.
We zijn er nog niet helemaal uit wat gisterenavond voor de meeste overkill zorgde; het geluid of het licht. Feit is wel dat de Amerikaanse dj zowel visueel als auditief volledig door het rood ging. En zo weten de osteopaten in de ruime omgeving ook weer wat doen, want er zullen vandaag een paar afspraken gemaakt worden om de nekwervels eens goed te laten kraken of masseren.
Volgende week vrijdag staat Subtronics in de Amsterdamse Melkweg.
