De meeste mensen zullen al terug zijn van vakantie, maar ook wie gisteren in Antwerpen vertoefde, kreeg te maken met Zuiderse temperaturen. Die hielden in Kavka Oudaan nog wat langer aan dan buiten, want TX2 trad aan in de zweterige, donkere kubus die de Club is. De Amerikaanse rockband werd in 2015 geschapen door zanger Evan Thomas, die zijn eerste meters van het project solo afliep. Tien jaar later heeft hij drie muzikanten aan zijn zij, die er gisteren de derde show van hun allereerste Europese tour speelden. Dat werd er eentje vol gitaren, een flinke niveau emo en hier en daar wat stijfheid.
Net als TX2 bestaat ook de formatie van opwarmer Redwood uit vier persona, al sloot het voorprogramma niet helemaal aan bij wat ons hoofdgerecht zou worden. De Britten schoven een psychedelischere, meer geremde portie muziek op het dienblad, waarbij het vooral het totaalgeluid was dat de bovenhand nam en niet zozeer geaccentueerde instrumenten of zanglijnen. Voor velen was het een eerste ontmoeting, zo bleek uit de stilte na de vraag van de band en dat viel op te merken aan de relatief passieve houding van de zaal. Niet dat Redwood de meest uitbundige of indrukwekkende set speelde, maar doorbreken zien we ze niet meteen doen. Ach, opgewarmd waren we; was het niet door de muziek, dan wel door de roodkleurende thermometer.
Voor de zaal goed en wel kon afkoelen, stak om negen uur stipt TX2 van wal en dat meteen redelijk stevig. Metal op zijn zuiverst is wat het opvallend internationale publiek de eerste minuten achter zijn kiezen kreeg. Nadien ging het wat meer de punkrichting op, om vervolgens het rock-‘n-rollgehalte wat omhoog te krikken. Het eerste woordje van Thomas is er eentje over hun thuisland Amerika, waar transrechten tegenwoordig aan het wankelen gaan. Vandaar schreef hij met zijn bandleden het catchy “HOSTAGE (they will not erase us)”, om de aandacht rond het onderwerp niet te laten verzwakken. Het was het eerste echt overtuigende nummer, mede door het iets toegankelijkere refrein. Met “hollow friend” lichtten de Amerikanen dan weer de aandacht op een andere maatschappelijk kwestie, namelijk het bewustzijn rond mentale gezondheid en de importantie om daarover te kunnen praten.
Over de gehele lijn klonk de muzikale koers die TX2 gisteren voer zo best lekker, met iets dat schommelde tussen mgk, Green Day en Twenty One Pilots, maar dan met net wat meer vocaal geweld, agressievere snaarstrijken en hardere drumaanslagen. Een van de weinige uitzonderingen daarop was het nieuwe “nice guy”. Daar zouden wij TX2 zijnde nog iet of wat sleutelen aan de toonhoogte van de stem, want gisterenavond werd het een theatraal net-nietje. Hetzelfde kunnen we zeggen over de show, die soms net iets te geforceerd aanvoelde, want het headbangen en moshen gebeurde vooral op commando en dus niet vanuit spontane publieksdrang. Net zoals bij “So Numb”, wanneer lichtjes heen en weer gezwaaid werden alsof we op een concert van een of andere bekende popzangeres stonden.
Al snel belandden we aan bij het einde van de vijftig minuten durende set, maar niet vooraleer het dubbelzinnige “Vampire By Rumor” en “I Would Hate Me Too” konden afgestreept worden van de setlist. Dat laatste nummer klonk erg zoet en ontpopte zich daarmee tot het meest poppy klinkende nummer van de avond. Terwijl de onderliggende gitaarriedel erg deed denken aan de beginriff van AC/DC’s “Highway To Hell”, liet zanger Thomas de Club Freddy Mercury-gewijs een echo van zijn stem vormen.
TX2 bracht een korte set emo-punk-metal waarin het wel met de hamer sloeg, maar tegelijk ook rekening hield met de werkende mens die al om tien uur terug buiten kon staan. Ondanks de soms iets te aanwezige krampachtigheid hebben we een leuke avond gehad. Zouden we daarom volgende keer ook zeker nog eens terugkomen als de band zijn droom om stadions in België uit te verkopen realiseert? Dat niet per se. En daarbij: Thomas, dan zal je eerst een handje moeten toesteken in het in orde brengen van de vergunningen en de bouw van een degelijk, geschikt stadion ;).
Op 13 september staat TX2 in de Eindhovense Effenaar.
