Een recensie van Margo Price zou zichzelf kunnen schrijven. De met een intrinsiek pure stem gezegende keetschopper is immers een open boek. Na een leven van hard labeur en veel ongeluk doet de 42-jarige countryartieste er alles aan om de vrouwen in het genre een hart onder de riem te steken. Zo meet ze zich een een nogal recalcitrante houding aan, vaak refererend naar de weliswaar mannelijke outlaw movement uit de jaren zeventig. Onder leiding van Willie Nelson, Johnny Cash en Waylon Jennings zette het zootje ongeregeld toen geregeld Nashville op stelten met zowel avontuurlijke countryrock als rebels gedrag. Maar ook al ziet Price zich als de vrouwelijke voorvechter van een nieuwe lichting, toch wil ze af van het chauvinisme dat de heren uitademden. Op haar eerste twee albums (Midwest Farmer’s Daughter (2016) en All American Made (van een jaar later)) trok de dame uit Illinois fel van leer met een rauw, inventief geluid, maar pas met That’s How Rumors Get Started (2020), geproduceerd door Sturgill Simpson, kreeg ze een plekje aan de eretafel.
Het was des te meer verbazend dat ze op Strays (2023) voor eerder radiovriendelijke, Californische rock koos, geholpen door onder meer Mike Campbell (ooit rechterhand van Tom Petty), Sharon Van Etten en producer Jonathan Wilson. In dat opzicht mogen we Hard Headed Woman dan ook beschouwen als een triomfantelijke thuiskomst. De twaalf songs werden opgenomen in haar thuisstad Nashville, Tennessee en bovendien ook nog eens in de legendarische RCA Studio A waar talrijke klassiekers werden opgenomen. Na een korte intro vol violen valt Price meteen met de klapdeuren in huis. “Don’t Let The Bastards Get You Down”, een collaboratie met Rodney Crowell en de verleden jaar overleden Kris Kristofferson, is een regelrechte fuck you richting muziekindustrie.
De nu al onsterfelijke tekstregel: ‘Dudes lookin’ down their noses, Thinkin’ bullshit smells like roses, All the cocaine in existence, Couldn’t keep your nose out of my business’ is slechts een van de pareltjes die Price uit haar mouw schudt. En wat denkt u bijvoorbeeld van ‘I can dream in color and black and white’ uit het ronduit sublieme “Don’t Wake Me Up”, een swingend Dylanesk duet met Jesse Welles (check zeker diens nieuwe album With The Devil). Of ‘We played the jukebox while democracy fell’, een visitekaartje van de ultieme liefdesverklaring “Close To You” waarin Lucinda Williams als een toeschouwer rondwaart. Maar het zijn niet enkel de teksten die Hard Headed Woman zo onmisbaar maken. De productie van ouwe getrouwe Matt Ross-Spang is transparant en dynamisch, ingevuld door Margo’s vaste band The Price Tags, voorgestuwd door de fantastische gitaarsolo’s van Jamie Davis. Onbegrijpelijk dat deze band net voor deze release werd ontslagen. Soms deint de groep gedwee richting The Mavericks (“Wild At Heart”) dan weer is het volle gas op de pedal steel naar de saloon (“Kissing You Goodbye”, een cover van Waylon Jennings). Op “Losing Streak” is het overigens geen toeval dat de sound The Rolling Stones kleurt, gezien de glansrol van pianist Chuck Leavell, een van hun vaste bandleden.
Toch zijn het vooral de iets tragere songs die excelleren. Naast het eerder reeds genoemde, oprecht romantische “Close To You” (een ode aan haar man en lotgenoot Jeremy Ivey die ook meespeelt op de plaat), waagt Price zich zelfs aan “I Just Don’t Give A Damn”, een nummer van legende George Jones. Jones schreef het nummer om drie uur ’s nachts in het midden van een vechtscheiding. Waar het origineel desperaat strompelt als een dronkaard die naar zijn sleutels zoekt, krijgt het hier een soulvol jasje aangemeten. Gelardeerd met blazers van The Bo-Keys uit Memphis klinkt het zelfs haast funky à la Tony Joe White. En dan hebben we het nog niet over “Love Me Like You Used To” gehad. Het duet met Tyler Childers (die onlangs ook al verraste met het epische Snipe Hunter) is een hunkerende tranentrekker over de gloriedagen van een getrouwd stel dat aan het eind van de rit de verliefdheid is kwijtgespeeld. Zoals alle songs op Hard Headed Woman is het vakmanschap van het zuiverste soort.
Uitstekend gezongen en gespeeld, grijpt Margo Price op haar vijfde album bewust terug naar een klassiek jaren zestig geluid. Misschien niet bijster origineel, maar uiterst doeltreffend. Ze mag dan in haar privéleven graag de feministische bitch uithangen, diep van binnen smacht ze ook naar een tijd waarin alles simpeler leek en in de muziek mooie liedjes primeerden boven een berekende marketingcampagne. In deze verwarrende tijden is het dan ook fijn en ontspannen toeven in deze muzikale oase.
Ontdek “Close to You”, ons favoriete nummer van Hard Headed Woman, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
