© CPU – Nathan Dobbelaere
Voor de tweede keer deze editie mocht de organisatie van de Lokerse Feesten het bordje ‘uitverkocht’ aan de poorten van de Grote Kaai opspelden. Het werd een Frans-Belgisch onderonsje, waarbij met Moon Safari van Air en Worst Case Scenario van dEUS twee toonaangevende albums centraal stonden. Een indruk makende Zaho De Sagazan en een oerdegelijke Sylvie Kreusch maakten het kwartet compleet.
Zaho De Sagazan @ Main Stage
© CPU – Nathan Dobbelaere
Wanneer president Macron zich genoodzaakt voelt om te reageren op een emotionele Instagrampost, dan ben je geen kleine garnaal meer in je eigen land. Enkele weken geleden riep de 25-jarige zangeres op om haar nummer “La Symphonie des Eclairs” niet meer te gebruiken in politieke boodschappen en dit viel allerminst in dovemansoren. De populariteit van Zaho-Agathe scheert momenteel heel hoge toppen bij onze zuiderburen en in Franstalig België, in Vlaanderen staat ze nog voor een grote veroveringstocht.
Deze vatte ze vol overgave aan en zo kreeg ze bij opener “Aspiration” meteen de handen op elkaar. Na een snelcursus Nederlands, gegeven door het hoofd van de security op weg naar het podium, deed de Française meteen een poging om haar band in onze moedertaal voor te stellen. Het labeltje ‘aimabel’ kreeg ze van ons alvast toegedeeld. Met haar diepe stem zette ze vervolgens “Tristesse” in, waarbij haar grote vocaal bereik ook een eerste keer echt tot uiting kwam, hoewel de bassen hier net iets te hard daverden om goed te zijn. Samen met haar bandleden zette ze dankzij een uitgesproken mimiek een ietwat theatrale, expressieve show neer zonder over the top te gaan.
Na een lange Engelstalige bindtekst over gevoeligheid kwam met “La symphonie des Eclairs” een eerste echte hoogtepunt van de set. Zaho-Agathe dook de middengang in en vond meerdere emotionele zielen die het niet droog konden houden. Vanaf dan werd het tempo gevoelig de hoogte ingejaagd met “Hab Sex” en vooral tijdens “Dansez” waanden we ons in één van de betere clubs. Met een geslaagde cover van Bowie’s “Modern Love” sloot Zaho De Sagazan haar gevarieerde set af en daarmee gaf ze een visitekaartje af om U tegen te zeggen.
Sylvie Kreusch @ Main Stage
© CPU – Irene Van Impe
Voor één van de hardst werkende artiesten uit ons eigen land moet je aan het adres van Sylvie Kreusch zijn. Het lijkt wel alsof de Antwerpse zangeres de afgelopen jaren continu op tour is en stilaan klimt ze ook steeds hoger op de line-ups van verschillende festivals. Haar muzikale parcours is ondertussen gekend en ook gisteren bewees de ravissante Kreusch opnieuw waarom ze dit plekje mag claimen. Bij een concert van Sylvie Kreusch is het eveneens steevast uitkijken naar haar outfit en deze keer kwam ze in een glanzend wit kleed met bijhorende lange laarzen het podium opgestapt. “Hocus Pocus” en “Shangri-La” zorgden in het begin van de set voor een eerste golfje van herkenbaarheid bij het publiek waarbij haar laatste album Comic Trip de setlist aanvoerde.
Naast de hits waren het vooral nummers als “Seedy Tricks”, “Just a Touch Away” en “Please to Devon” die het meeste indruk maakten. Niet toevallig de nummers waarin haar geweldig spelende zeskoppige band ook alle registers kon opentrekken. Toetseniste Nina Kortekaas verdient een kleine shout-out want daags na haar passage met Eefje de Visser in Lokeren mocht ze haar talent opnieuw laten zegevieren bij Sylvie Kreusch. Tijdens “Walk Walk” maakte de zangeres een subtiel, toch duidelijk statement inzake de Palestijnse kwestie door een watermeloen te projecteren op de schermen achter haar na haar uithaal ‘I can’t keep it quiet no more’. Het grote enthousiasme van Kreusch – die tijdens “Comic Trip” nog eens de middengang indook- geraakte niet volledig tot bij het publiek, maar dat deinde zichtbaar genietend mee tijdens haar geslaagde set.
Air @ Main Stage
© CPU – Irene Van Impe
De duisternis was ondertussen volledig ingedaald op de Grote Kaai en dit kwam de grote productie van Air volledig ten goede. Voor deze jubileumeditie voorzag de Lokerse Feesten het terrein van een nieuwe look waarbij je een soort arena gevoel zou moeten ervaren. De smalle strook led-schermen rondom zagen we eerder deze week bij Bicep al hun werk doen en ook nu vormden ze een meerwaarde in de visueel verbluffende show van de Franse elektronische band. In hun hagelwitte pakken stapten Nicolas Godin en Jean-Benoît Dunckel hun indrukwekkende balkvormige lichtbak in om het album Moon Safari nogmaals te vieren.
De volgorde van de plaat respecterend, trapten ze hun set af met het volledig instrumentale “La femme d’argent”. Al snel kwamen met “All I Need” en “Kelly Watch the Stars” de grootste hits voorbij in een heel clean en perfect gespeeld optreden. Door de beperkte duur van de set kregen we slechts vijf nummers uit het album te horen, maar dit zorgde er wel voor dat je een soort van Best of voor de kiezen kreeg van de band. Het filmische “Venus” maakte dankzij de projecties van een sterrenstelsel misschien wel het meeste indruk, maar ook op “Cherry Blossom Girl” deinde het publiek rustig mee. Er werd geen tijd verloren aan bindteksten waardoor het geheel ietwat afstandelijk overkwam, maar wie zich wou laten meevoeren op de kosmische trip van Air was op de Kaai dus aan het juiste adres.
dEUS @ Main Stage
© CPU – Nathan Dobbelaere
Een tiental minuutjes later dan gepland stapte Tom Barman – in gestreepte broek – het podium van de Lokerse Feesten op. Drie kansen krijgt u deze zomer om integraal te genieten van debuutalbum Worst Case Scenario en dit was de tweede ervan. Van de vijf statieven die vooraan naast elkaar opgesteld stonden, bleef er tijdens de eerste twee nummers “Jigsaw You” en “Via” nog eentje onaangeroerd. Het was pas tijdens “W.C.S. (First Draft)” dat de terugkeer van Stef Kamil Carlens gevierd werd en door het publiek enthousiast onthaald werd. De knepen van het vak hoef je deze ervaren rotten niet meer te leren, maar hoe goed zat die sound alweer. Het heerlijk scheurende “Morticiachair” vormde een eerste echte hoogtepunt waarbij de nieuwe Noorse gitarist Nilsen een eerste keer echt zijn duivels mocht ontbinden. De man heeft door de afwezigheid van Mauro Pawlowski grote schoenen te vullen, maar deed dit met verve.
Door de volgorde van het album door elkaar te haspelen, kreeg je een sterk uitgebalanceerde set waarbij “Right as Rain” en “Mute” voor het rustpunt zorgden. Barman en Stef Kamil Carlens nestelden zich even op krukjes en kregen het publiek nagenoeg volledig stil. De registers werden vervolgens opnieuw opengetrokken en dEUS was op zijn best als de gitaren konden scheuren, de zanglijnen over en weer gepingpongd werden en de viool van Klaas Janszoons kon snerpen. De intro van “Suds & Soda” behoort intussen tot het cultureel erfgoed en het refrein werd als vanouds collectief meegebruld door de grote menigte.
‘Lokeren, u was uitstekend’, sloot Barman de set rond het album af en met “Roses” en “Fell Off the Floor, Man” kregen we nog twee toegiften. Wie nog stond te wachten op die andere klassieker “Instant Street” was er deze keer helaas aan voor de moeite. Het had nochtans de ultieme kers op de taart kunnen zijn van een geweldig optreden. Wie vervolgens nog voldoende jus in de benen had kon zich nog uitleven bij The Subs, maar wij kozen ervoor om onze energie te sparen om het slotweekend van de Lokerse Feesten enigszins fris te kunnen aanvatten.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Alle recensies van Lokerse Feesten lees je hier.
