© Dani Dimarchi
Verandering van spijs doet eten. Molly Horses was vroeger FoFon Ru en Ted Leo & The Pharmacists en het viertal verhuisde ook van de oostkust naar de westkust van de Verenigde Staten van Amerika. Nieuwe lucht is gelijk aan verse inspiratie en met “Beatty” en “King Dundalk” bracht het kwartet de voorbije twee jaar al songs uit die we geweldig kunnen appreciëren. We zitten ondertussen in het toch niet zo ontzettend gezegende jaar 2025, wat voor de band het startschot is voor een nieuwe single, “BABBA”. Het jaar is al bij al dus toch al een druppeltje gezegend. Niet met wijwater, maar met een knoert van een schijf!
In het begin van de song horen we een geluid dat van ver ergens lijkt op een oude stoomlocomotief die een gehuchtje in de negentiende eeuw met wat cowboys en hoertjes binnenrijdt. We krijgen zonder genade een gitaarpartij voorgeschoteld die horen en zien doet vergaan en het gekke aan het drumritme is dat het op het eerste gehoor niet lijkt te kloppen. Let op, niet eenvoudig eigenlijk om te drummen met een maatsoort die op datzelfde eerste gehoor achterop lijkt te hinkelen. Frontman Harry James praat meer dan hij zingt, een kunstje dat bijvoorbeeld Grian Chatten van Fontaines D.C. ook wel eens uit de goocheldoos durft te nemen. Qua sound horen we zeker de invloeden van een band zoals Shellac, want de song heeft onmiskenbaar een ruw en rauw ‘Steve Albini-gehalte’. De song gaat over het misbruik van macht van de superrijken, mensen die uiteindelijk ook veel schijtpapier moeten gebruiken wanneer hun stront in twee breekt en ze de hele toiletrol moeten gebruiken omdat ze alle shit naar alle kanten vegen. Ook zij stinken ’s ochtends keihard uit hun bek, miljarden op de bankrekening of niet. Over dat moderne feodale slavernijsysteem weet Molly Horses dus een splijtende song in elkaar te knutselen, waarvoor hulde!
Nog geen nieuws over een eerste album. Geduld en een propere poep zijn schone deugden.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
