© Alex Cox
We schreven nog niet zo gek lang geleden lovend over “Stuck in My Head Again” van Fruit Bats. Het toekomstige album van die band van Eric D. Johnson, Baby Man, zal uitgegeven worden door Merge Records, het platenlabel van Mac McCaughan en Laura Ballance van Superchunk. Hier willen we het echter hebben over “No Hope”, de verse single die datzelfde Superchunk nu de wereld instuurt. De band uit North-Carolina is een constante in de wereld van de rock, een metronoom die steeds degelijke rocknummers componeert en uitgeeft op het eigen label.
Op zich is het heel gemakkelijk om een recensie te schrijven over een song van het viertal, omdat het gewoon pure rock is zonder hoogtechnologisch gedoe. Langs de andere kant is het heel moeilijk om een recensie te schrijven over het viertal omdat het, tja, gewoon pure rock is dus. Wat kan je over Superchunk nog zeggen naast het feit dat dit een band is die perfect weet hoe een rocksong dient te klinken? Men gebruikt nochtans dezelfde instrumenten en versterkers als een miljoen andere groepen, maar het is gewoon Superchunk dus. We beelden ons in dat iemand van de band het repetitiekot binnenkomt met vier akkoorden in zijn of haar gedachte en dat de rest gewoon van de ene op de andere seconde meedoet. Strofe, refrein, bruggetje, solo erbij en een nieuw lied is alweer geboren.
En elke keer opnieuw vinden we dat het vierspan uit die ‘Old North State’ een lekker ruige song heeft bij elkaar gepuzzeld. Het is niet meer of niet minder, het is gewoon vintage Superchunk en dat horen we voor de zoveelste keer op “No Hope”. Ach, het leven is niet bedoeld om heel ingewikkeld of complex te zijn!
Songs in The Key of Yikes wordt verwacht op 22 augustus.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
