Marseille is een Britse band uit Derby die inspiratie haalt en vindt bij de sound van de fantastische Madchesterscene van de jaren negentig. Denk aan bands als Black Grape, The Charlatans, Inspiral Carpets, Primal Scream, The Stone Roses, Happy Mondays en zeker ook Oasis. Een hoop namedropping inderdaad, maar het was dan ook een muziekstijl waarin een heleboel redelijk tot zeer briljante bands het voortouw nam. De bandleden van Marseille waren nog niet geboren toen deze Engelse rockbands de affiches van festivals kleurden met hun meer dan geapprecieerde aanwezigheid. Dat wil uiteraard niet zeggen dat ze deze sound niet mogen omarmen, integendeel. Een volledig album heeft het voor dit vijftal nog niet opgeleverd, maar een heel aantal singles en ep’s ondertussen wel. De hemel staat blijkbaar gewoon aan de voordeur van deze groep uit Derby dus, de stad waar de bewoners als bijnaam ‘The Rams’ krijgen aangemeten.
En amai, amai, “Heaven’s At My Door” is daadwerkelijk een meer dan geslaagde poging om de Madchestermuziek te doen herleven. In het begin van de song horen we op de achtergrond een heleboel stemmen, misschien van een bende kleutertjes of zo? De baslijn klinkt al lekker vettig en het nummer begint gezapig met enkele strijken op de zes snaren en barst dan op het dooie gemak uit. Alles blijft evenwel rustig en dat kenmerkt dikwijls wel die muziekstijl. Het is typisch die stijl waarbij de frontman van de band de microfoonstand wat hoger zet zodat hij, lichtjes met de knieën onderuit en de kin naar boven gericht, aan de zang begint. Die pose werd geperfectioneerd door Liam Gallagher zelve. De gitaarlijn heeft wel wat weg van “The Only One I Know” van The Charlatans en in het refrein wordt het drumpatroon meppen op de basdrum en de snaardrum tegelijkertijd. Het zijn de kenmerkende ingrediënten van die muziekstijl uit die jaren negentig en Marseille heeft dat allemaal perfect onder de knie. Er wordt dan ook nog eens geëindigd met een heleboel ‘papapapapa’s’ terwijl het wah wah-pedaal nog stevig wordt ingedrukt. Dit is geen poging meer om het nummer te laten klinken als in die ondertussen jaren stilletjes, dit is gewoon een nummer dat zo op een compilatie had of zou kunnen staan vol Madchestericonen. Cool, cool en nog eens cool gedaan!
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
