Al geruime tijd staat het Duitse trio Kadavar synoniem voor kwaliteitsvolle hardrock. Hardrock die teruggrijpt naar vervlogen tijden en soms naar stoner nijgt. Denk aan invloeden uit zowel de jaren zeventig, tachtig als negentig, net zoals de leden eruit zien tevens. Als je ze ooit al eens live aan het werk zag, dan weet je ongetwijfeld wat we bedoelen. Live spelen ze overigens telkens erg furieus, vol passie en energie. Op een nieuw album was het wel even wachten, in 2021 was er een samenwerking met Elder genaamd Eldovar en in 2020 het bijzonder zweverige The Isolation Tapes. We moeten echter al terug naar 2019 om het laatste typisch klinkende Kadavar-album terug te vinden; namelijk For the Dead Travel Fast. Daarom konden we niet wachten om de nieuwe plaat een luisterbeurt te gunnen en te horen welke richting de band uitgaat.
Wat je onmiddellijk opvalt als je het album een eerste keer luistert, is hoe retro het geheel klinkt. Nog meer dan anders grijpt de band terug naar hardrock van weleer. Zo klinken de gitaren over het algemeen heel wat minder stevig om in de plaats met allerlei effecten bijzonder psychedelisch te klinken. Zo hoor je verschillende keren het wah-wahpedaal serieus ingedrukt worden. Dit was al het geval op de eerste single van het album, dat ook de naam “I Just Want To Be A Sound” draagt. Het psychedelische rocknummer, dat zelfs een beetje popachtig klinkt, ligt erg makkelijk in de oren en heeft een refrein dat je na een paar luisterbeurten al makkelijk kan meeschreeuwen.
Fans van stevigere Kadavar-nummers: vreest niet! Die zijn ook aanwezig! We moeten hierbij ook wel melden dat deze songs serieus in de minderheid zijn, maar live hopelijk wel op de setlist zullen zitten. Een van die tracks is het ruwe “Regeneration”, dat nochtans erg rustig begint. Na twintig seconden krijg je echter al eens de overstuurde gitaren te horen, en dan weet je al snel wat er komen zal. Stevige gitaren met veel fuzz, die komen eraan. Als de drums als donderslagen de intrede van de hevige riffs inluiden, dan is het hek van de dam. ‘Regeneration’, roept zanger Lupus Lindemann verschillende keren, terwijl de gitaren door de speakers scheuren. Als het nummer dan nog een laatste keer openbreekt, wordt het wah-wahpedaal opnieuw serieus ingedrukt en kan je gaan zweven tussen de hevige psychedelica.
Tussen de stevige en psychedelische songs vinden we ook enkele zeer gezapige nummers die het geheel aan elkaar lijmen. Dit klinkt best verfrissend en komt het album niet ten nadele, vinden we, maar voor sommigen zal dit waarschijnlijk allemaal een tikkeltje te zweverig worden. We horen op deze songs duidelijk nog de naweeën van The Isolation Tapes waar dromerige spacerock zelfs centraal stond. Wel hadden we graag nog een echt stonerrocknummer op I Just Want To Be A Sound gehoord, maar dit is niet de richting die de band uit lijkt willen te gaan.
Met I Just Want To Be A Sound toont Kadavar opnieuw waarom het ondertussen al meer dan een gevestigde waarde is binnen de stonerrock- en hardrockscene; alhoewel er op de nieuwste weinig stoner te bespeuren is. De leden kozen resoluut voor retro psychedelica en we moeten toegeven dat dit hen best wel goed afgaat. Op het album hoor je dan ook van begin tot eind dat de psychedelische effecten je om de oren vliegen. Van de hevigere tot de popachtige rocknummers, en zelfs de gezapigere stukken: alles klinkt op zijn eigen manier wel een tikkeltje trippy. Met zijn tien nummers en 45 minuten in lengte is het ook een album dat voor je het beseft alweer voorbij is, en dat is voor ons het teken van een goede plaat.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “I Just Want to Be a Sound”, ons favoriete nummer van I Just Want to Be a Sound, in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
