© CPU – Joost Van Hoey
Gemaskerde bands, het is een gimmick waar je fan van moet zijn. Ook wij twijfelen met enige regelmaat of we al die maskers nu echt iets vinden toevoegen of dat het vooral een makkelijke en goedkope truc is om op te vallen in de menigte. Echter kunnen we niet ontkennen dat Sleep Token de gimmick wel tot in de puntjes heeft uitgewerkt. Het project van Leo Faulkner en zijn creatie Vessel is uitgegroeid tot een op zichzelfstaand universumpje waarin mysterie, emoties en genregrenzen naadloos samensmelten als een sterrenfusie. Met Even In Arcadia, het vierde album van de groep, zet Faulkner op 9 mei opnieuw een stap in zijn universum en met “Caramel” krijgen we daar vandaag een voorproefje op.
Sleep Token kiest er wel vaker dan eens voor om rustig op te bouwen, maar op “Caramel” slaat de groep net iets te ver door en zit het zelfs tegen het slaapverwekkende aan. Het zal ongetwijfeld met kunde in elkaar zijn gestoken, maar het mist te veel ingrediënten om het echt interessant te maken. Wat ons misschien nog wel het meest stoort, is dat “Caramel” aanvoelt als pakweg zeventig procent van het volledige Sleep Token-repertoire. Een herhaling van zetten, maar dan precies de verkeerde. Pas richting het einde, wanneer de groep het geluid laat opzwellen en er eindelijk wat intensiteit om de hoek komt kijken, weet de band enigszins indruk te maken, maar het moment is van zo’n korte duur dat het weinig weet te herstellen. Nee, dit is een mispeer.
Even in Arcadia verschijnt vanaf 9 mei in de schappen.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
Ik vraag me af of je ook hebt gekeken naar de lyrics en betekenis van het nummer?
Precies, dat vroeg ik me ook af! Tot twee keer toe de echte naam gebruiken van artiesten die het liefst anoniem willen blijven. (Ook al in de review van Emergence) “Every time they try to shout my real name just to get a rise from me”
Wow… dit is exact waarover caramel gaat en toch slagen jullie erin om zijn naam te noemen. Proficiat, diepe schaamte.