© CPU – Nathan Dobbelaere
Oliver Symons in een paar zinnen omschrijven is, ondanks zijn nog relatief jonge carrière, toch al een opgave geworden. Bij het grote publiek is hij vooral bekend als een derde van de drietand Bazart, bij een kleiner deel daarvan als gezicht van het ondertussen ter zielen gegane Warhola. Achter de schermen is de man daarbij ook nog eens bezig met de productie van al die songs, en dat alles samen leidde vandaag tot het begin van een nieuw verhaal. Wat begon als de opvolger van Young Loving, groeide al heel snel uit tot een project waarvoor alles van tafel werd geveegd: Oliver Symons werd geboren. Het eerste nummer van dat verhaal (dat nog voor de zomer verschijnt in de vorm van een ep) ontstond in Noorwegen, werd uitgewerkt in Los Angeles en wordt nu vanuit Antwerpen gedoopt tot “Room 74”.
Dat nummer mixte Symons overigens met Gianluca (Lana Del Rey, Arlo Parks, Declan McKenna) en Alessandro Buccellati (SZA, Pharrell Williams, Tamino), twee mooie namen binnen de muziekwereld, die hem hielpen met het symboliseren van de persoon die hij graag wil zijn. Want dat is de gedachte in deze debuutsingle, wat meteen ook zorgt voor een ietwat melancholische noot binnen de koele synthgeluiden. “Room 74” hangt namelijk aan elkaar met enkele troostende pianotoetsen, die glansrijk ondersteund worden door een zweverige beat en grijsblauwe elektronica. Oliver Symons zelf giet daar met zijn door verschillende filters gejaagde stemgeluid het finale ingrediënt aan toe, eentje dat ervoor zorgt dat het geheel wel vrij vertrouwd aanvoelt, maar toch effectief helemaal niet binnen het Warhola-plaatje had gepast. “Room 74” is in die zin dus geen meezinger, maar heeft toch dat vernuftige in zich, waardoor een verslavend effect zeker geen overdreven gevolg is. Dit is met andere woorden alvast een mooi eerste schrijven van een nieuw, veelbelovend verhaal.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
