LiveRecensies

UCHE YARA @ Trix (Café): Kleurrijke Yaraverse

© CPU – Peter Verstraeten

Sinds vorig jaar organiseert Trix regelmatig Hi-Five concerten in hun café. Voor slechts vijf euro per concert kun je op een zeer laagdrempelige en spontane manier opkomend talent aan het werk zien. Dat dit concept al vruchten heeft afgeworpen, is ronduit indrukwekkend. Onlangs kon je de indiesensatie Royel Otis nog aan het werk zien. Gisteren maakten ze plaats voor een Oostenrijkse wervelwind, UCHE YARA. UCHE YARA stond vorig jaar op de affiches van onder andere Boomtown in Gent en het Britse The Great Escape, en dat is niet alles. Sinds vorige week is UCHE YARA op haar allereerste Europese clubtour, iets waar ze duidelijk lang naar heeft uitgekeken. In een gezellig vol café trakteerde ze ons op bijna anderhalf uur virtuoze, excentrieke en bloeiende rockmuziek.

Met drie shows al achter de rug, had ze nog genoeg energie over voor haar tussenstop in Antwerpen. De band nam plaats op het knusse podium op de tonen van de intro van “www she shot”, terwijl UCHE YARA zich al dansend een weg baande door het publiek. Zodra ze zelf ook de gitaar omhing, kon het echt beginnen. Met een brede glimlach bleek ze alvast het ideale boegbeeld voor de ‘Maai mei niet’-campagne, want ze liet er bij het eerste nummer al geen gras over groeien. De frivoliteit spatte ervan af, vooral bij het psychedelisch rockende “Golden Days”, dat een toepasselijk trippy invalshoek kreeg. We konden net niet de “Tango” dansen, maar YARA dook zonder aarzeling nog een keer het publiek in.

© CPU – Peter Verstraeten

Dankzij heel wat supportshows is UCHE YARA gewend om in grotere zalen te spelen, maar een kleinere zaal bleek desondanks allesbehalve een hindernis te zijn. De aanpak tijdens een eigen show is dan ook iets anders, waardoor ze zichzelf en haar band iets meer vrijheden kon geven, bijvoorbeeld om nummers iets langer uit te rekken. Dat deed ze meer dan eens, waarbij ze haar virtuositeit op de snaren ten volle benutte. Haar driekoppige band matchte bovendien uitstekend met haar energie en speelde met evenveel enthousiasme. Dit transformeerde nummers zoals “Someday”, die anders misschien onopvallend zouden zijn, tot ware belevenissen waarin je volledig werd meegesleept in de YARAVERSE. Zelfs bij het eerder relaxte “Lazy Sundayz” stond het viertal als collectief sterk en werd de chill-factor nog verder versterkt.

Dat UCHE YARA al geruime tijd Berlijn als haar uitvalsbasis heeft, was ook te merken aan de details van de set. De outfits straalden die typische Berlijnse cool uit, en de DIY-backdrop paste perfect bij de muziek: fonkelend en toch een beetje wazig. Het gloednieuwe en nog niet uitgebrachte “1000 times” paste goed bij de sfeer, terwijl “room27” pas echt tegen het einde losbarstte door een korte snippet van “Homesick”. Hoewel de sleur niet echt begon in te treden, matigde UCHE YARA bewust het tempo enkele keren. In haar eentje zong ze twee nummers, het liefdesnummer “honey, come and find me” en “not far from home”, die achteraf gezien misschien wat overbodig waren. Niet dat de nummers niet mooi waren, maar ze leidden wel af van de algehele aandacht.

© CPU – Peter Verstraeten

We konden wel wat leven gebruiken, en UCHE YARA speelde daar uiteindelijk weer op in. Het psychedelische “SOPHIE” was een ware blikvanger, en haar daaropvolgende nummer “Your Dad” plaatste de juiste accenten op de juiste plaatsen. Maar we merkten wel dat het publiek langzaamaan vermoeid begon te raken, en het optreden iets te lang begon te duren. YARA wilde nu eenmaal het brede spectrum van haar nog jonge loopbaan als muzikant tentoonstellen. Haar genre-cocktail werd bij elk nummer opnieuw geserveerd en aangevuld met nieuwe elementen, wat zorgde voor voldoende variatie. Het boegbeeld van deze gedurfde combinaties was gisteren ongetwijfeld “SASHA (wake up)”. Van hiphop tot punk tot psychedelische rock en een vleugje funk; deze mix was het hoogtepunt van de avond.

Het universum van de Berlijnse had nog veel meer in petto. “Vis a vis” liet ons niet onberoerd. Als bonusnummer vond dit nummer zijn weg naar haar allereerste vinyl, maar toch sloeg de vonk gisteren niet helemaal over. Het vuur brandde echter nog steeds, maar kon wel wat extra zuurstof gebruiken. Die zuurstof kreeg het uiteindelijk met “ZUU (ZoO)”, een nummer dat onlangs nog nieuwe fans wist te bekoren tijdens een COLORS-sessie. Met bewerkte gitaren en expressieve gezichten was dit nog meer een ervaring dan verwacht. Het einde werd nog eens uitgesponnen, waarbij de band alles gaf en een bevredigend slotresultaat opleverde. “BLOCKBUSTAR” voelde als afsluitend nummer overbodig aan.

© CPU – Peter Verstraeten

Je moet het maar doen als beginnende twintiger: zo veelzijdig en vooruitstrevend voor de dag komen. En dan ook nog eens live waarmaken tijdens haar eerste Europese tour ooit, dat maakte het nog unieker. UCHE YARA verborg haar ambities op geen enkel moment en leek desondanks niet verkrampt of overdreven in Trix. Dat het optreden op het einde toch iets te lang aanvoelde, kwam deels door het feit dat ze ook behoorlijk wat nieuw materiaal bracht dat nog niet bekend in de oren klonk. Maar met haar spelplezier, aura, nummers, visie en talent heeft UCHE YARA alles in huis om ver te komen.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:
www she shot
Golden Days
Tango
1 <3 Rome
Someday
Lazy Sundayz
1000 times
room27
yesterday I was in London
honey, come and find me
not far from home
SOPHIE
Your Dad
SASHA (wake up!)
vis a vis
ZUU (ZoO)
BLOCKBUSTAR

2054 posts

About author
Schrijft wel eens iets...
Articles
Related posts
InstagramLiveRecensies

Benson Boone @ Trix: Stemwonder en posterboy

Als er fans al in de vroege ochtenduren voor de zaal gaan kamperen, dan weet je dat je met een waar tieneridool…
InstagramLiveRecensies

Tiny Habits @ Trix (Club): Klein maar fijn

Hun debuutalbum ligt pas volgende week in de rekken, maar Tiny Habits trekt er al een tijdje op uit om die release…
LiveRecensies

Widowspeak @ Trix (Bar): Dromerige indierock met een vleugje psychedelica om het weekend rustig te beginnen

Het was al een tijdje stil rond Widowspeak. De band rond het duo Molly Hamilton en Robert Earl Thomas stond anderhalf jaar…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.