De muzikale bal van Anne Peichert, toen nog een nobele onbekende, ging tien jaar geleden aan het rollen toen ze deelnam aan The Voice in Frankrijk. In 2015 bracht ze onder de naam Louane haar debuutplaat Chambre 12 uit en sindsdien is ze volop bezig met zieltjes winnen in binnen- en buitenland. Dat lijkt behoorlijk goed te gaan, want met bijna drie miljoen maandelijkse luisteraars op Spotify tikken de streams aardig aan. Vorig jaar verscheen niet alleen een samenwerking met de Britse Yungblud in de vorm van “Tissues”, maar ook de vierde langspeler van Louane getiteld Sentiments. Onlangs kreeg die zelfs een deluxe-versie en dus kunnen we wel stellen dat de Franse over ruim voldoende materiaal beschikt om een avond te vullen. Na een passage in Mons, is het de beurt aan het Brussels publiek om zich onder te dompelen in ‘Le club des sentiments’, zoals ze haar tour graag noemt.
Terwijl de laatste stoelen omstreeks acht uur gevuld worden en het licht in de zaal al gedeeltelijk gedoofd is, zetten een hoop ongeduldige fans een stevig applaus in. Toch is het nog bijna twintig minuten wachten tot Louane in het Koninklijk Circus aan haar set begint. Aan de rechterkant van het podium staat een piano opgesteld en die vormt meteen de eerste tussenstop voor de zangeres. Met een onzekere ‘bonsoir’ begroet ze een uitverkochte zaal, waarna “Secret” zich net als op Sentiments als gedroomde opener profileert. Aanvankelijk komt het allemaal een beetje aarzelend over, waardoor de emotionele lading van de song extra doorweegt, maar eenmaal we bij het refrein aankomen, lijkt Louane kracht te winnen. Door zich meteen zo breekbaar op te stellen, heeft ze het publiek dan ook in geen tijd in de hand.
Midden op het podium staat een indrukwekkende setup met onder meer synthesizers, een sampling pad en Charles, de iPad van Louane. Daarmee heeft de Franse alles binnen handbereik om haar songs tot leven te brengen zonder zich te omringen door een volwaardige band. Wanneer Louane tijdens “Dans ma tête” voor het eerst haar piano verlaat en zich tussen de synthesizers nestelt, lijken de deuren van ‘Le club des sentiments’ pas echt geopend. Al gauw zweeft de zangeres tussen haar instrumenten en de rest van het podium, waardoor je bijna zou vergeten dat ze elk geluid dat je hoort zelf aanstuurt. Ongeveer dan, want er zit uiteraard een heel team achter de schermen dat ervoor zorgt dat alles op wieltjes loopt. Dat lijkt later op de avond zelfs even mis te gaan wanneer de gitaar het begeeft net wanneer Louane “Jour 1” wil inzetten. Bijgevolg wordt aan iemand uit het publiek gevraagd om de song even op Spotify op te zoeken, zodat ze de juiste toonaard kan vinden. Voor we het goed en wel beseffen brengt de zangeres haar song zonder gitaar, maar wel met een stevige portie drums.
Van stevige beats naar kleine, ingetogen liedjes en a capella momenten, zo gevarieerd is de show die Louane ons voorschotelt in het Koninklijk Circus. Daarmee brengt ze dan ook een soort samenvatting van haar discografie, ofwel het beste uit een decennium carrière. Zo vloeit “À quoi tu penses” moeiteloos over in “Nos secrets” dat van haar album Chambre 12 uit 2015 komt. De flitsende lichten en aanstekelijke beat zorgen ervoor dat we ons plots op een heus popconcert wanen waarbij de clubsfeer nooit veraf is. Zo mondt “Donne-moi ton cœur” zelfs uit in een heuse remix waarbij Louane zich even in de huid van onze eigenste Regi Penxten waant en haar handen de lucht in steekt. Hoewel de zaal voor de gelegenheid in zittende opstelling gebruikt wordt, mag er dus af en toe ook gedanst worden. Gelukkig maar, want niet alleen pijnlijke liedjes zoals “Les étoiles” passeren de revue. Alle emoties zijn welkom in de club van Louane en zo zouden we avond dan ook makkelijk samen kunnen samenvatten.
Hoewel Louane het tijdens deze tour alleen doet, mocht ze in het verleden al met heel wat artiesten samenwerken. Die kunnen er natuurlijk niet altijd bij zijn wanneer nummers live gebracht worden en dus rust op het publiek de potentieel moeilijke taak om de partij van Grand Corps Malade op zich te nemen tijdens “Derrière le brouillard”. Dat bleek echter kinderspel te zijn en dus schakelde Louane haar fans meer en meer in om haar vocaal bij te staan. Dat het Brusselse publiek goed bij stem is, komt de artieste goed uit, want na enkele nummers kondigde ze aan dat ze zich heel slecht voelt en eigenlijk ziek is. De angst om geen volwaardige show te kunnen afleveren, lijkt echter geheel onterecht. Naast hier en daar een nootje dat misschien nog net iets strakker had kunnen zijn, merken we vocaal niet echt iets op zolang Louane aan het zingen is. Wanneer ze echter een momentje neemt om haar team in de kijker te zetten, valt wel op dat de Franse moeite heeft om te praten en dus hadden we ook alle respect gehad voor een lichtjes ingekorte set. Dat lijkt echter geen optie te zijn, want met 21 liedjes vult ze moeiteloos anderhalf uur zonder daarbij echt in herhaling te vallen.
Nadat er gedanst, gezongen en heel wat liefdevolle woorden richting de zangeres geroepen zijn, breekt na het zeer dansbare “Nuages” het laatste liedje aan met “La fille”. Daarmee keert Louane weer terug naar de basis en brengt ze een ingetogen interpretatie waaruit de schoonheid van de song blijkt. Een luid applaus is echter alles wat nodig is om Louane nog een keer richting het podium te laten dartelen. Popsong bij uitstek “Pardonne-moi” concludeert het drieluik waarmee ze nog een laatste keer het beste van zichzelf geeft, waarna de Franse aankondigt wat rust te nemen voor haar volgende show en dus niet zal komen signeren. Hier en daar hoorden we wat teleurgestelde, voornamelijk jonge fans, die gelukkig getroost werden door hun ouders.
Hoewel Louane misschien niet in optimale omstandigheden aan haar show in onze hoofdstad kon beginnen, wist ze ons toch te overtuigen van haar kunnen als artieste. Of het nu een ingetogen, breekbaar nummer op piano was, of een song die helemaal openbrak en de dansbeentjes van het publiek deed jeuken; Louane deed het allemaal met een grote portie enthousiasme en dankbaarheid. Dat de avond een compilatie bleek van haar repertoire, zorgde ervoor dat er meestal luidkeels, maar bij momenten ook heel voorzichtig meegezongen werd. Toch valt op dat een glansrol gereserveerd is voor haar recentste langspeler waarop de Franse zichzelf overtroffen heeft en dat onderstreept ze live dubbel en dik.
Setlist:
Secret
Si t’étais là
Dans ma tête
À quoi tu penses
Nos secrets
Nous
Nuit pourpre
Les étoiles
Aimer à mort
Le bateau coule
Derrière le brouillard
Je te promets
Tu m’as dit
Jour 1
Donne-moi ton cœur
Parano
Nuages
La fille
On était beau
Avenir
Pardonne-moi
