AlbumsFeatured albumsRecensies

Venus In Flames – Vanishing Act (★★★★): Van de duisternis naar het licht en terug

Twintig jaar geleden was Venus In Flames, het muzikale project van Jan De Campenaere, een van de vaandeldragers van de Belpop. In 2000 werd de band derde in Humo’s Rock Rally en in 2003 zorgde het met Gert Bettens opgenomen debuut Notes of Tenderness onder andere door de aanstekelijke single “Better Man” voor heel wat weerklank. Ook de volgende albums waren succesvol, net als de singles “Hanging On” en “Dance With Me”. Tot 2013 was de vierde plaat Funeral Dancer het laatste wapenfeit van Venus In Flames, maar na een pauze van maar liefst tien jaar ligt de vijfde langspeler nu eindelijk bij de platenboer.

Hoewel Venus In Flames dit jaar twee decenia bestaat en er een best-oftour langsheen zalen en theaters gepland staat, is Vanishing Act op zich allerminst een feestelijke plaat. De Campenaere had het als artiest natuurlijk moeilijk tijdens de corona-lockdowns, maar alsof dat nog niet erg genoeg was overleed zijn moeder die periode ook onverwachts aan de gevolgen van een hartaanval. Het triest overlijden liet het gezin in shock achter. Voor de mens Jan De Campenaere was het ongetwijfeld een vreselijke periode, maar voor de artiest achter Venus In Flames was het ontembare verdriet een inspiratiebron om te verwerken in muziek. Het rouwproces culmineerde uiteindelijk in de elf uitgepuurde songs van Vanishing Act.

Alle liedjes op Vanishing Act werden grotendeels door de singer-songwriter alleen opgenomen, met occasionele versterking van Gert Bettens op gitaar, Reinout Swinnen op toetsen en Tim Coenen op drums. Gitaar, piano en natuurlijk De Campenaeres fluwelen stem zorgen voor het muzikale zwaartepunt en dat zorgt voor enkele beklijvende, minimalistische pareltjes. Sleutelnummer van de plaat is “Letter To My Mother”, een rouwbrief in muziek gegoten en een lied dat binnenkomt. De Campenaere bezingt in het nummer hoe hij wandelt door zijn ouderlijk huis en intussen mooie herinneringen ophaalt, maar bovenal ziet wat er niet meer is. Resultaat: vier minuten en zeventien seconden kippenvel.

“Stronger Love” grijpt bij ons ook naar de keel, enerzijds door de uitgebeende sfeer die knipoogt naar “Exit Music (For A Film)”, maar evengoed door de directheid van de tekst. ‘The good thing about being lost / Is finding out who you are / From the rubble of your life / You’re building a stronger love’, zingt De Campenaere zacht in het refrein en je voelt meteen met hem mee. De singer-songwriter laat het hoofd niet te lang hangen want aansluitend laat hij met “Perfect” een nagenoeg perfecte tokkelparel horen die ondanks de stroperige tekst (‘You’re perfect the way you are’) nooit klef aanvoelt.

Ondanks de sobere aankleding klinkt de langspeler allerminst eentonig en kaal. Zo slaagt De Campenaere er toch meermaals in om met een bescheiden invulling een groots anthem te maken. “Two Lovers” bijvoorbeeld, een nummer dat bij oppervlakkige beluistering niet meer bevat dan een akoestische gitaar, bas, drum en piano, maar melodieus zo sterk is uitgewerkt en ontploft in zo’n sprankelende finale dat je je resoluut in de pophemel waant. Ook de knappe single “River of Life” mikt hoog en scoort.

Doorheen de plaat schippert De Campenaere voortdurend tussen licht en donker. Zo volgt de luchtige countrypop van “Beam Me Up” na “Letter To My Mother” en sluit het duo “Don’t Let Go Of Your Dreams” en “Darkness On The Horizon (Lofi Scifi)” de plaat af. Die tweestrijd tussen hoop en wanhoop zorgt voor een interessante spanningsboog. Enkel “Normal People” en “Don’t Let Go Of Your Dreams” vinden wij niet echt hoogvliegers omdat de melodie maar niet in onze oren wil blijven kleven. Uitzonderingen die de regel bevestigen natuurlijk, want de overige negen nummers van Vanishing Act zijn wel helemaal de moeite waard.

Na tien jaar maakt Jan De Campenaere een comeback met Venus In Flames. Het lange wachten wordt beloond want Vanishing Act is een sterke plaat vol goed uitgewerkte songs die ondanks de sobere productie toch groots kunnen klinken. En nu maar hopen dat een opvolger niet nog eens tien jaar op zich laat wachten.

Facebook / Website

Ontdek “Two Lovers”, ons favoriete nummer van Vanishing Act, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.

168 posts

About author
It's party time and not one minute we can lose.
Articles
Related posts
AlbumsRecensies

Grace Cummings - Ramona (★★★★½): Gracieus, groots, geweldig

We schreven het vroeger al en we herhalen het nog eens: Grace Cummings heeft een dijk van een stem. De Australische singer-songwriter…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Villagers - "That Golden Time"

Bijna anderhalf decennium geleden kruiste Conor O’Brien met zijn groepje Villagers voor het eerst ons pad. Hij stond in het voorprogramma van…
AlbumsFeatured albumsRecensies

Bill Ryder-Jones - Iechyd Da (★★★★): Met zwier verpakte melancholie

Evident kan je de solocarrière van Bill Ryder-Jones bezwaarlijk noemen. Hij maakt sinds zijn dertiende deel uit van The Coral en surft…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.