© CPU – Nathan Dobbelaere
Oscar and the Wolf is al even een gevestigde waarde in ons land. Het project van Max Colombie levert sinds een tiental jaar met regelmaat nieuwe hits af, al moet het wel gezegd dat The Shimmer en nakomertje Afterglow van de afgelopen twee jaren het succes van de eerste twee langspelers niet wisten te evenaren. Desondanks heeft Oscar and the Wolf nog steeds een uitstekende livereputatie, mede doordat de zanger kan terugvallen op de vele hits van die eerste twee platen. De Belgische ‘starboy’ heeft de afgelopen tien jaar veel hartjes kunnen veroveren met zijn herkenbare zwoele, dansbare en dromerige muziek, maar sukkelde helaas nu en dan wat met zijn mentale gezondheid. Gelukkig voor Rock Werchter is Colombie een ‘warrior’ en leverde hij gisteren wederom een show af om U tegen te zeggen.
Openen gebeurde dan ook meteen met “Warrior” waarbij een gemaskerde zanger tegen de laatste regendruppels vocht. ‘The Masked Wolf’ smeet zichzelf meteen en stond te dansen met zijn coole regenlaarzen, glittershirt en kristallen masker. Vervolgens brak “The Game” aan en kon het uiterst herkenbare begin op positieve reacties rekenen, waardoor het optreden al snel uitgroeide tot een feestje. De sterke livereputatie werd vrijwel meteen waargemaakt, maar een vlekkeloos parcours was het echter niet helemaal aangezien “Donnie’s Dream” niet geweldig warm werd ontvangen. Het nummer werd (intussen zonder masker) nochtans op een fijne manier gebracht, met een forse gitaarsolo op het einde. Vrijwel alle songs werden op een (lichtjes) andere manier gebracht dan we gewoon zijn, wat de spanning erin hield en voor haast constante verrassingen zorgde.
© CPU – Nathan Dobbelaere
“James” werd zo op een zwoele manier gebracht met een stevige beat. Hierdoor ging sensualiteit hand in hand met dansen, zeker nadat de zanger de bovenste tonen van zijn stembereik opzocht. Donker genoeg om de lichtshow volledig tot zijn recht te doen komen, was het nog niet. Als dit concert binnen had plaatsgevonden, zou het lied nog harder hebben aangeslaan, met meer seksuele spanning in de lucht. Ook voor de ‘fever dream’ die “Undress” nog altijd is, was het misschien net niet donker genoeg, maar het nummer smaakte toch naar meer. De extreem dromerige sound waarmee we Oscar and the Wolf jaren geleden leerden kennen, was minder aanwezig tijdens deze show op Rock Werchter en zo kreeg “Joaquim” door de ruwere zang en rockinvloeden een ruiger kantje. Het voelde aan als razen op een rollercoaster die steeds sneller gaat, terwijl Max Colombie zich volledig liet gaan en danste alsof zijn leven ervan afhing. Wij zagen er in ieder geval niet even cool uit terwijl we stonden te swingen in onze intussen nutteloze regenponcho.
“Strange Entity”, nog eentje van de debuutplaat, werd sneller gebracht en met prominentere beats, waardoor het droomniveau wat lager lag en we ons opnieuw richting de club begaven. Fijn om op te dansen, maar de typerende magie verdween op die manier wel uit de muziek. “You’re Mine” klonk aanvankelijk ook helemaal anders doordat de samenwerking met Raving George (tegenwoordig gekend als Charlotte de Witte) begon als pianoballade, wat voor extra emotie zorgde. Het lied werd door extra percussie toch meer dansbaar en dit was slechts een van de songs die aantoonde waarom de uitgebreide liveband van Oscar and the Wolf zo een grote meerwaarde vormde.
© CPU – Nathan Dobbelaere
Een minder grote meerwaarde was afsluiter “Princes” dat werd gebracht op een manier die deed denken aan hoe Troy Bolton in High School Musical zijn woede probeerde weg te zingen. Op het einde kwamen er nog wat stukjes tekst van “Starboy” van The Weeknd bij te pas, maar het lied kon niet tippen aan “Fever” dat er net voor werd gebracht. We werden gevraagd om te dansen en springen alsof er niemand aan het kijken was, waardoor de losse sfeer nog euforischer werd, zeker toen er opnieuw confetti in de lucht werd geschoten.
De mindere momenten op Rock Werchter zorgden weliswaar niet voor een matig optreden, want als we zagen met hoeveel plezier Oscar and the Wolf op het podium stond en hoe hard het publiek ervan genoot, dan kunnen we die akkefietjes door de vingers zien. Colombie’s muziek is live niet langer de ‘fever dream’ die het in het begin was, doordat zijn sound (gelukkig) wat evolueerde en er live heel wat gitaren en percussie aan werden toegevoegd. De dromerige popmuziek moest ruimte maken voor dream rock, wat live grotendeels in zeer goeie aard viel. Oscar and the Wolf leverde kort samengevat wederom een zeer sterke prestatie af en toonde waarom hij een van de beste live-acts is die België op dit moment te bieden heeft.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
Alle recensies van Rock Werchter 2023 lees je hier.
Setlist:
Warrior
The Game
Donnie’s Dream
James
Breathing
On Fire
Undress
Joaquim
Nostalgic Bitch
Strange Entity
You’re Mine
Exotic
Fever
Princes
