Albums, Recensies

Paracetamøl – Behave (★★★★): Genuanceerde punk

Dat de Nederlandse punkers van Paracetamøl geen katjes zijn om zonder handschoenen aan te pakken, staat bij heel wat muziekliefhebbers bekend. Hun energieke concerten bezorgden hen tot nog toe een ijzersterke livereputatie. Na hun titelloze ep in 2019 komt het viertal nu met hun langverwachte debuutalbum Behave voor de dag, uitgebracht door Waaghals Records en Bottom Shelf Records.

Met haar amper tweejarige bestaan, staat Paracetamøl  nog in haar kinderschoenen. Toch ontbreekt het bij de twintigers uit Arnhem niet aan ervaring. Drummer Guus Van Tiem werkte in het verleden samen met Erdinç Yildiz, zanger van Altin Gün. Aan frontman Joey Pechler – vernoemd naar, hoe kan het ook anders, Joey Ramone – werd punk door zijn vader met de paplepel meegegeven.

In het album, waarvan de hoes werd ontworpen door kunstenares Anna Fleuri, worden de muzikale grenzen van het punkgenre afgetast. Inhoudelijk rekenen de jongens af met frustraties uit het dagelijkse leven, die duidelijk hoorbaar zijn op “Mask Off”, waar zanger-gitarist Joey Pechler systematisch ‘Get out the way!’ schreeuwt. Bovendien bewijzen ze dat in staalharde punk ook emoties verweven kunnen zitten. Zo heeft Pechler het in “Black Sugar”, dat eerder dit jaar al werd uitgebracht, openlijk over de strijd van zijn vader tegen kanker en hoe die strijd de zachtaardige kanten van een ruwe man naar boven bracht. De simpele riff in combinatie met hoge gitaarnoten brengt je in een trance waar je doorheen het nummer wordt in meegezogen.

Het album bevat een aantal scheurende nummers met een verschroeiend tempo, zoals “Hectic Coop”, dat je vanaf de eerste tot de laatste noot van je stoel blaast. Toch zoeken gitaristen Jamil Molenaar en Joey Pechler ook het fijnere snaarwerk op, wat te merken is in “Behave”. Op die manier slagen de Nederlanders er in zich te onderscheiden van rechttoe rechtane punkbands. Wie beweert dat punk een ongevarieerd genre is waarvan de songs hoogstens vier simpele akkoorden bevatten, zal zijn mening moeten bijschaven na het beluisteren van deze plaat. Zo wordt er in “Ice Cold” gewerkt met psychedelische gitaarnoten in combinatie met powerchords.

De rode draad die door het hele album aanwezig is, is het snoeiharde drumwerk van Guus Van Tiem. Vooral in “Beach Problem” komen zijn trommels en cimbalen uitstekend tot hun recht. Door de plaat heen wordt er heel wat gespeeld met het tempo, wat hoorbaar is in “Creatures” en “Unstable”. Na razendsnelle stukken laten ze het tempo even zakken, om het daarna weer de hoogte in te katapulteren. “Unbiased” is in vergelijking met de rest van het album een rustiger nummer. Dat zal tijdens concerten ongetwijfeld in dank worden afgenomen door het publiek, dat zo even op adem kan komen en ondertussen kan genieten van de langgerekte solo. De laatste single “OUF” klinkt expirimenteel en bevat een hoog chaosgehalte. Het zou niet verwonderen als dit nummer zou zijn voortgekomen uit een van de vele jamsessies in de studio.

Paracetamøl is er met Behave in geslaagd een afwisselend debuutalbum uit te brengen, zonder hun eigenheid te verliezen. En het is misschien nog wat vroeg om het te zeggen, maar de band heeft alles in huis om het te maken in de punkwereld. Op 17 oktober stellen ze in het Cinetol in Amsterdam hun nieuwe plaat voor het eerst live voor. Hou je vast aan de takken van de bomen, want het zal er hard aan toe gaan!

Facebook / Instagram

28 augustus 2020

About Author

Flor Van de Weghe


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief