Albums, Recensies

Devourment – Obscene Majesty (★★★): Extreme brutaliteit

Niets roept zoveel weerstand op als extremen en dat is bij muziek niet anders. Er zijn weinig genres die zo extreem zijn als death metal en zeker als ze zichzelf ‘extreme death metal‘ noemen. Voor de ene een zwaar onderschatte vorm van kunst, voor de andere een lompe manier om je uit te drukken. Zoals zo dikwijls in muziek/kunst hebben beide partijen gelijk. Je kan onmogelijk discussiëren of muziek goed of slecht is, maar je kan enkel beoordelen of het in zijn genre een goede of slechte release is. En zelfs dat is soms een huzarenstukje.

Devourment is al 24 jaar extreem boos op de wereld. Deze band is sinds 1995 samen en ze zijn afkomstig uit Dallas. Met heel wat onderbrekingen en ledenwissels is deze band niet echt de meest productieve. Dit is hun zesde album in 24 jaar. Devourment is eveneens een grondlegger van de zogenaamde ‘slam death metal’. Dat is death metal die vanuit New York is ontstaan en die niet focust op gitaarsolo’s. Wel hoor je verschillende ritmes steeds terugkomen en is het vooral midtempo. Alhoewel, de snelle stukken zijn dan ook weer zeer intens.

Deze oldschool death metal band gaat dus al een hele tijd mee en brak in 1999 door met Molesting the Decapitated. Ondanks de vele line-up wissels en herbeginnen, is de band er steeds in geslaagd om een degelijke release uit te brengen. Zo hebben ze ook altijd hun eigen geluid kunnen creëren en is Devourment altijd wel een constante meerwaarde geweest in de scene. In 2013 brachten ze hun vierde lp Conceived in Sewage uit op Relapse Records, en deze volgeling wordt ook terug op datzelfde label uitgebracht.

Als je aan death metal denkt, dan zullen er weinig vrolijke dingen bij je worden opgeroepen. En dat is ook niet echt de bedoeling. Deze muziek is gemaakt om de donkerste plekjes in iemands ziel op te roepen. Er is geen enkel genre dat zoveel negatiefs oproept bij een mens, en we zijn ervan overtuigd dat het net datgene is wat de fans zo fantastisch vinden. Dat wil niet zeggen dat het negatieve, donkere mensen zijn, maar hier kunnen ze duidelijk hun ei kwijt.

Dit donker genre wordt door deze band op een ietwat vreemde manier aan de man gebracht. Een heel lo-fi opgenomen geluid, gecombineerd met zeer laag gestemde gitaren, geven het geheel iets zeer speciaal. Geen machinaal geluid, maar een geluid dat je live eigenlijk dikwijls hoort. Een doffere dubbele bas geeft het tempo aan, en dat tempo wordt meermaals de hoogte ingejaagd. Maar zoals eerder al gezegd is het vooral midtempo, en dat maakt het allemaal net iets meer verteerbaar. Voor de doorsnee metalfan zal de stem wel een een beetje te monotoon zijn, maar voor dit genre vult dit perfect aan.

Na zes langverwachte jaren keerde Devourment op 16 augustus terug naar hun bekende brutaliteit met hun nieuwe album, Obscene Majesty. Voor dit album zijn ze herenigd met producer D. Braxton Henry, die in de band speelde op hun beruchte nummer “Babykiller” en het geluid van de band hielp creëren op hun eerste drie albums. Obscene Majesty ziet origineel stichtend lid Brad Fincher terug op drums en Ruben Rosas terugkerend naar zang. Bassist van de vorige drie albums, Chris Andrews, speelt nu gitaar en de voormalige bandgenoot van Fincher, Dave Spencer, neemt de bas over. De pioniers van de brute slam death metal hebben hun messen opnieuw geslepen en nemen je mee naar de donkerste krochten van je ziel! Optredens in Europa zijn voorlopig niet gepland.

Facebook

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

19 augustus 2019

About Author

Wouter Vandeweyer


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter