Live, Recensies

Rock Herk 2019 (Festivaldag 1): Een dag in stijgende lijn

De 37e editie van Rock Herk was al weken op voorhand hopeloos uitverkocht en met een topaffiche met onder andere dEUS, Novastar en The Van Jets was dat ook geen verrassing. Op dag 1 waren het vooral de gitaren die een hoofdrol speelden in Herk-de-Stad, met hier en daar een elektronisch kantje. Wij zagen onder andere Nieuwe Lichting-winnares Tessa Dixson, Gruppo Di Pawlowski en één van de Limburgse trotsen The Sore Losers.

Boi Wonder @ Main Stage

Na een paar onweersbuien was het aan het Limburgse elektro-trio met live drummer Boi Wonder om de Main Stage te openen. Ondanks het vroege uur was de tent toch al redelijk volgelopen en eens de band aan de set begon werd duidelijk waarom. Boi Wonder vuurde meteen hun nieuwste single “Whispers” op het publiek af. Het enthousiasme van de frontman leek langzaam maar zeker over te slaan op het publiek en hier en daar werd er al wat gedanst. Doordat de band nog maar enkele nummers heeft, was het een kort maar krachtig concert waarin de stem van zanger Stijn Gielen ongekende hoogtes kende en electropop de kroon spande. Boi Wonder heeft alles om het te gaan maken en heeft nog heel wat groeimarge, maar zal toch nog wat meer ervaring moeten opdoen om het live ook helemaal waar te maken.

Black Leather Jacket @ Main Stage

Op de vroege vooravond stond Black Leather Jacket op de Main Stage. Als trio nog finalist van De Nieuwe Lichting 2017, nu als viertal op de main stage van Rock Herk. De kleurrijke figuren uit Antwerpen brachten naast de singles “Village People” en “Western World” veel nieuw materiaal van hun debuutalbum. We kregen naast de vlotte punknummers een psychedelische en ruigere kant van Black Leather Jacket te zien, en dat beviel. De live performance van de groep is duidelijk geëvolueerd sinds hun poging bij De Nieuwe Lichting. Met arsenaal aan harde nummers en een hoop attitude staan ze er nu meer dan ooit.

Peuk @ Street

Op een volgepakte Street kreeg de Limburgse live-sensatie Peuk een halfuurtje om zichzelf te bewijzen. Over het podium, dat er eigenlijk helemaal niet was, had wel wat beter nagedacht mogen worden. Wie niet op de eerste rijen stond, kon alleen maar een glimp opvangen van de band. Met hun nieuwe album Peuk onder de arm, deden de Limburgers wel alle moeite, maar het nadeel van de Street was dat enkel de eerste paar rijen meededen. Als dan ook nog eens het geluid niet van de beste kwaliteit is, sloeg het gebabbel op de achtergrond al snel toe. Singles als “Cave Person” en “Gargamel” werden wel ijzersterk gebracht, alleen kwamen ze niet voor de volle 100% over. IJzersterke set, zonde van het podium.

Tessa Dixson @ Main Stage

View this post on Instagram

Wauw! @tessadixson @rockherk #rh19

A post shared by Marcel van Elmpt (@mjbve) on

Zingen, huilen en dansen. Dat is wat Tessa Dixson wilde dat het publiek zou doen tijdens haar set. Met haar nieuwe show schuimt de winnares van De Nieuwe Lichting tegenwoordig de festivals af en, hoewel ze een beetje vreemd geprogrammeerd stond tussen al die gitaren, was ook de Main Stage van Rock Herk volgelopen voor de Brits-Belgische zangeres. Dat singles als “Beautiful Pain” en het geweldige nieuwe “Ignited” live geweldig klinken, is geen verrassing. Maar Tessa verbaast ons ook met enkele onuitgebrachte nummers zoals “Keep Going” en zelfs een cover van Lou Reed’s “Take a Look on the Wild Side”. Van één ding zijn wij alvast zeker: Tessa Dixson is de nieuwe prinses van de Belgische elektropop en dat was gisteren niet anders.

Gruppo Di Pawlowski @ Club

In 2017 zette nationaal multi-talent Mauro Pawlowski een punt achter zijn tijd bij dEUS, die hier later op de avond de Main Stage afsloot. Mauro doet het nu als frontman, zonder gitaar. In die positie komt zijn energie als een kanonskogel door de tent gevlogen. Zijn Gruppo speelt loeiharde noisepunk met een duister en grimmig karakter. Mauro’s inleving op de muziek was niet te houden. Net als zijn microfoon ging Mauro zelf een paar keer tegen de grond na iets te gewaagde bokkensprongen. Daarna rolde hij wat door het bier dat hij met z’n hoofd uit een blik heeft gebroken. Een boomtak, die om een of andere reden op het podium lag, smeet hij enkele keren het publiek in. En alsof we zijn hondjes waren, werd die teruggebracht, tot hij deze ook op zijn hoofd in stukken sloeg. Mauro zou uiteindelijk nog zijn eigen geslachtsdeel uit zijn broek halen en er wat mee naar het publiek zwaaien. Al deze gekte resulteerde voor het podium in brutale en wilde moshpits. Een ruig uur zware gitaren en gekke stunts hebben Rock Herk helemaal wakker geschud, als het dat nog niet was.

Isbells @ Main Stage

Met Isbells kregen we tussen de ruige rockacts zoals STAKE, Peuk en Gruppo Di Pawlowski wat serene rust. De indiefolk van Isbells kan deugd doen op een Main Stage wanneer de avond valt. Dit jaar bracht de groep zijn vierde album Sosei uit. Met een vijfdelige opstelling vulde Isbells de tent met zweverige melodieën en harmonieuze samenzang. In de nieuwe nummers gebruiken ze veel elektronica om het publiek in nog hogere sferen te brengen en dat werkte wel. Isbells kon tussen al de harde beats en zware gitaren met succes een lichte noot brengen.

dirk. @ Street

De plaatsing van dirk. op The Street was dan wel weer een schot in de roos. Van de eerste tot de laatste noot waren er moshpits en vlogen er liters bier (en nu en dan eens een persoon) door de lucht. Mensen kropen in de tentmasten en frontman Jelle Denturck vroeg om alles kapot te maken. Dit nam het publiek net iets te letterlijk en hier en daar sneuvelde er een versterker. Er moest zelfs extra security worden ingezet. Nummers als “Sick ‘n Tired” en “Fuckup” werden geweldig strak gespeeld en zorgden voor serieuze hoogtepunten. Nog een groot pluspunt: The Street kreeg in première nieuw materiaal te horen van de rockers. dirk. speelde op The Street een fantastische set, of om het met de woorden van frontman Denturck te zeggen: ‘zo moest het altijd zijn.’

The Sore Losers @ Main Stage

Met onder andere Peuk, Boi Wonder en Gruppo Di Pawlowski stonden er een aantal Limburgse bands op het programma, maar de thuismatch van de avond werd op de Main Stage gespeeld. En of dat uitdraaide op een overwinning voor de mannen van The Sore Losers. De band vuurde meteen “Don’t Know Nothing” op het publiek af en de tent was vertrokken voor een klein uurtje dikke hits. Hoogtepunt van de show is en blijft gitarist Cedric Maes, die in elk nummer een geweldig solo wurmt. De sfeer van in de tent sloeg zienbaar terug op The Sore Losers, want tijdens “Cherry Cherry” dook frontman Jan Straetemans zelf het publiek in en startte hij een reeks stagedives. Met hier en daar een moshpit drukten de mannen het gaspedaal nog harder in. “Silver Seas” bracht de bomvolle tent helemaal in extase. The Sore Losers bewezen op Rock Herk nogmaals dat ze het beste zijn wat Limburg te bieden heeft.

STAKE @ Club

View this post on Instagram

Rock Herk 🙏🥶 #RockHerk #Hassle #STAKE

A post shared by STAKE (@stake_band) on

‘The band formerly know as Steak Number Eight’. Ze zijn misschien dan wel van naam veranderd, maar niet van streken. In de zeventig minuten die STAKE op het podium doorbracht, is de moshpit wellicht niet langer dan dertig seconden dicht geweest. Frontman Brent Vanneste stond op zijn pantoffels met roze sokken te rammen op zijn gitaar en schreeuwde als een gek. De oerkracht uit zijn brullen, zinderende door de tent, en dat was te voelen. STAKE is met z’n nieuwe naam niet radicaal van stijl veranderd. De set is nog steeds een circus van luide sludge-gitaren. Toch lijkt de band in hun nieuw materiaal meer ruimte te vinden voor vurig snelle nummers, met een soort noisepunk gevoel. STAKE speelde een strakke en loeiharde set die zeker en vast niemand teleurstelde.

Wie na deze dag vol zware gitaren en hier en daar een elektronisch kantje nog niet moe was, kon nog de nacht in dansen met Digitalism of Goe Vur In Den Otto. Wij maken ons alvast klaar voor dag 2 met onder andere Warhola, Whispering Sons en het afscheid van The Van Jets.

Deze recensies werden geschreven door Felix Vloeberghs en Lucas Palmans.

13 juli 2019

About Author

Lucas Palmans


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter