Albums, Recensies

Plastic Mermaids – Suddenly Everyone Explodes (★★★★): Meer dan de muzikaal getalenteerde clown

Als je zin hebt in een portie psychedelia boordevol synths en met een hoog meezinggehalte, dan ben je bij Plastic Mermaids aan het juiste adres. Dit vijftal komt van the Isle of Wight en brengt al sinds 2014 muziek uit, maar een volledig album liet nog op zich wachten tot nu. Dat de mannen serieus hun tijd namen voor hun debuutplaat, nemen we hen niet kwalijk, want Suddenly Everyone Explodes is een psychedelische voltreffer geworden. De titels alleen al geven goed weer waar het bij de band om te doen is. Hoe kan je nu geen lol trappen op songs met de naam “Ten Thousand Violins Playing Inside an Otherwise Empty Head” of “Throwing Stones at the Moon”?

Plastic Mermaids gooit het op vele momenten over de psychedelische boeg. Vaak gaan ze riffgebaseerd te werk en gooien ze daar een overvloed aan leuke klankjes tegenaan. Je kan het experiment niet omzeilen bij deze mannen; telkens verrassen ze weer met een nieuwe methode om hun geschifte plaatjes compleet te maken. Zo wordt het drijvende “1996” plots neergelegd om de minimale meezingtour op te gaan, of is “Taxonomy” zowat alles wat je niet zou verwachten van iets droogs als een taxonomie. Met effecten en toevoegingen overal krijg je het gevoel in Plastic Mermaids’ sound geworpen te worden zonder enig spoor van structuur.

De zet die ons nog het meest weet te charmeren, is het compleet overhoop halen van genregrenzen. Zo beginnen “Floating in a Vacuum” en “Throwing Stones at the Moon” met niets minder dan klassiek aandoende muziek. Wanneer dan de openingszin ‘If you were floating in a vacuum, would your eyes pop out of your head?’ weerklinkt, kunnen we een lach niet onderdrukken. Natuurlijk moest het weer naar het ridicule getrokken worden, en het resultaat is meer dan entertainend.

Dat is nog niet alles, want Plastic Mermaids kan meer dan de muzikaal getalenteerde clown uithangen. Het vijftal heeft namelijk ook kalmere nummers in de aanbieding, zoals “Milk” en ideale break-upsong “Yoyo”. Als je de band een beetje kent, weet je dat je je nog steeds aan een opbouw mag verwachten, maar toch laat de band je hier vooral wentelen in emotie. De lyrics zijn allesbehalve straightforward zoals we ze maar al te vaak moeten aanhoren; mooie metaforen suggereren liefdesvoorvallen waar iedereen zich wel iets bij kan voorstellen.

De normale eend in de bijt is “I Still Like Kelis”, waarop we indierock volgens het boekje voorgeschoteld krijgen. Voor een keer kleurt Plastic Mermaids binnen de lijntjes. De song is niet zomaar een worp naar het meer toegankelijke, maar de mannen maken er indie van het hoogste, meest gelukzalige niveau van. Weer eens blijkt dat deze muzikanten van alles in hun mars hebben; voor ieder wat wils, zonder af te wijken van hun eigenheid.

Het debuut van dit geschifte vijftal heeft lang op zich laten wachten, maar het was onze geduldsoefening meer dan waard. Suddenly Everyone Explodes maakt zijn titel zo goed als waar; net niet ontploft, maar we zijn wel van onze sokken geblazen door de muzikaliteit van deze plastic zeemeerminnen. Wat ons betreft, mag Plastic Mermaids een exponentiële publieksuitbreiding ondergaan. Hun sound is danig plezant en verfrissend dat zelfs de Pond-vergelijkingen niet uitblijven. Als dat niet veelbelovend is, dan weten we het ook niet meer.

Voorlopig staan er geen tourdata aan deze kant van het Kanaal op het programma.

Facebook

26 mei 2019

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief