Albums, Recensies

Morabeza Tobacco – Morabeza Tobacco (★★★): Heerlijk wegdromen

Het eerste volwaardige album van Morabeza Tobacco is werkelijkheid geworden. Het Zweedse dreampop duo bracht sinds 2018 al meerdere singles uit, waaronder “Orinoco” en hun in januari gereleasete debuutsingle “TTYL”. Die nummers hebben ze nu allemaal samengebracht op hun gelijknamige album Morabeza Tobacco. Terwijl hun eerdere inspanningen op groove gebaseerd waren, ontdekken we in dit album vooral veel invloeden vanuit disco en funk. Over het algemeen ontbreekt het album de nodige spanning om te willen blijven luisteren; de nummers breken niet los. En laat dat net hetgeen zijn wat we wel graag gezien hadden op deze plaat.

Met slechts een paar singles op hun naam tot nu toe heeft het paar, bestaande uit Gustav Jennefors en Vanilla Stillefors, een uniek lo-fi geluid ontwikkeld dat meteen een gevoel van nostalgie oproept. De twee leerden elkaar kennen in een club in Zweden, en na het jarenlang uitwisselen van muziek maken ze sinds een tweetal jaar samen hun eigen sound. De bandnaam hebben ze te danken aan een lokale Stockholmse tabakswinkel Morabeza Tobak.

Morabeza Tobacco kan perfect ingedeeld worden in twee categorieën: de helft bestaat uit dromerige nummers en de andere helft uit nummers met een stevig discogehalte. Opener “Almost Home” behoort tot die eerste categorie. Je zweeft als het ware weg en de controle ligt helemaal in handen van het Zweedse duo. Stillefors’ stem komt in dit nummer het beste tot zijn recht en zorgt voor een oncontroleerbare dagdroom. “Defenders of the Glam” begint meteen wat opgewekter en speelser. Het refrein, dat opgebouwd is uit een duet en gegarandeerd in je hoofd blijft hangen, evolueert verder tot een romantische disco-glam glitterbom uit de jaren tachtig, net zoals “Orinoco”.

De debuutsingle van het Scandinavische duo, “TTYL”,  beschrijft welsprekend de droomachtige staat vlak voor het ontwaken. Het is een nevelig verhaal over zowel de onwetende vreugde als de doelbewuste zondvloed van het leven. De funkpopstijl van het duo creëert een vertederend en vruchtbaar luisterproces, dat zich laat vergelijken met zijn subtiele baslijn en aangrijpende melodie. De moedeloze zang creëert een nostalgische sfeer met ondersteunende achtergrond, die de luisteraar herinnert aan brede landschappen en ondergaande zonnen. In zekere zin kan je het beschouwen als een ode aan de jaren tachtig door het gebruik van ruimte-achtige klanken en een elektrische gitaar. Maar het is zeker en vast ook een vooruitgang naar het nieuwe; het nummer klinkt moeiteloos, maar tegelijkertijd geconcentreerd. Ze geven hun dromerige pop een draai, waardoor het iets nieuws wordt. Morabeza Tobacco koppelt een onweerstaanbare, kleine baslijn met de pijnlijke melancholie in Vanilla’s stem, alles verpakt in lo-fi dromen, zoals het verwerken van je herinneringen via een gekraakte radio.

Met “Ally McBeal” buigt de band enigszins weg van de funky disco van de voorbije tracks en leunt naar een meer nostalgie-doordrenkte versie van zichzelf. Voor de fans van de voorbije releases is er nog steeds genoeg om van te houden. Onder de prachtige synth en snaren is een bed van drums en melodische bas, een soort ritmesectie die je zou verwachten van een oude soundtrack van een videogame of een karaoke arrangement. Dan komen Vanilla en Gustavs kenmerkende vocals, zingend vanuit het perspectief van iemand die een oude liefde opbelt nadat ze enige tijd uit elkaar gegroeid waren. En hoewel de verbleekte songteksten vaak moeilijk volledig te vatten zijn, komt de melodie nog steeds ter sprake. Het is aanhankelijk en sentimenteel op de beste manier. Het nummer en de video roepen een tastbaar gevoel van melancholie op. Morabeza Tobacco beschrijft de sombere toon van de track en schreef: ‘Let’s hope that “Ally McBeal” is gonna help some people open up the canals for a little cry that makes them feel better afterwards.’ Op zijn minst zullen luisteraars een mooie herinnering naar boven halen aan vervlogen dagen. Hoewel de andere tracks op het album meer opbeurend zijn, voelt “Ally McBeal” zich meteen thuis in zijn heerlijke sentimentaliteit.

Dit debuut is een goede plaat om in de stemming van de opkomende zomer te geraken, maar hier en daar is het wat te langdradig. Er wordt dit jaar jammer genoeg geen concert van Morabeza Tobacco verwacht in België.

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

24 mei 2019

About Author

Ariane Cooremans


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter