Albums, Recensies

Kylie Minogue – Golden (★★): Voor elk liedje één

Kylie is geen onbekende. Laten we eerlijk zijn. Je draaide massaal “Can’t Get You Out Of My Head” grijs, keek (en kijkt nog steeds) de videoclip van die immens sexy “Slow”, cancelde niet op “I Was Gonna Cancel” en nu je ook deze in het vizier hebt gekregen, kan het helemaal niet meer stuk. Kylie Minogue is de koningin van de club-vriendelijke elektropop waardoor onze ouders nog steeds de “Locomotion” staan te dansen. Vier jaar na haar elfde album is er nu het twaalfde Golden. Maar op Golden krijgen we een heel andere diva dan we gewend zijn. Dit doormiddel van een genre-switch naar: Country.

“Dancing” kwam op 1 februari bij verrassing en diende als eerste single om het album te promoten. ‘If I wanna go out, I wanna go out dancing’. Hoe moeten we dit interpreteren van een vijftigjarige diva die een comeback hoopt te maken? Een nummer, zo catchy, dat het smeekt om in de hitlijsten geplaatst te worden. Het typische country gitaartje is er, maar is er nog iets anders country-getint? Dat horen we in eerste instantie niet. Bijbehorende videoclip is wel een Kylie feestje waarin iedereen mee mag clubben in leuke pakjes onder een regen van glitters, maar dan nu wel met cowboyhoed en akoestische gitaar.

Het eerste deel van het album lijkt hetzelfde. “Dancing”, “Stop Me From Falling” en “Golden” zijn allemaal gebaseerd op een gitaartje dat gespeeld wordt door iemand van een Marlboro poster en daarna overschaduwd wordt door een beat waar je op kunt dansen, handjes in de lucht en alles. Aangekomen bij nummer vier van de plaat horen we een banjo, een kraakstemmetje dat zingt over de duivel en de typische akkoorden van het wilde westen. Je kunt de tumbleweed voorbij zien rollen in de eerste minuut van “A lifetime To Repair”, maar ook hier zit er een verdoken trance-refrein te wachten op vals meeblèren en een steady beat. Het wordt ons niet gegund.

Het eerste nummer dat niet geforceerd ‘vind mij terug leuk’ voelt, is “Sincerely Yours.” Ze doet het op dit kalmere nummer beter. Het klinkt een beetje als Taylor Swift die eens niet ergens boos om is. Opvolger “One last Kiss” heeft diezelfde rust, en toegegeven, dit is een paardrij-nummer dat voor de eerste keer een balans brengt tussen pop en country muziek. Het cluster ‘ongeforceerd’ wordt in het midden van dit album afgesloten met “Live A Little”. Hier horen we Kylie een tikkeltje stoerder. “Live A Little” zou makkelijk een zomerhit nominatie kunnen worden en is niet beter of slechter dan een Pharrell’s “Happy” of Justin’s “Can’t Stop The Feeling” (interpreteer dat zoals u wilt). Zomers in de handen klappen.

Zingen over auto’s is cool. Vince Staples reed vorig jaar nog in z’n 745, de lijst auto-songs is eindeloos in meerdere genres en ook pop-diva Kylie wil meerijden. In een Ford Mustang “Shelby ’68” en we moeten zeggen, prachtige auto, volgende nummer. “Radio On” krijgt ons wel een beetje mee. Het is rustig, gebalanceerd en heeft de vibe van een nummer dat klopt, of je er voor bent of niet. Simpele gitaarlijnen gaan gepaard met een paar toetsen op piano en een cello op de achtergrond. De stem van dame Minogue maakt het af, maar het is geen uitstaand nummer.

Ja! Kylie! Eindelijk! Ho wacht, neen, wij wilden niet alleen de oude Kylie horen. We staan open voor elke richting die een bewezen artiest op wilt gaan, maar dit is toch een verademing. “Raining Glitter” is LGBT-friendly elektropop op zijn best. Er zit zelfs een Cut Copy geluidje in het refrein, wat ons toch wel heel hard doet glimlachen. Het einde van het album kent een opvallende afsluiter. “Music’s Too Sad Without You”, een duet met Jack Savoretti, is een pracht van een nummer. Het gevoel komt het dichtst in de buurt van haar samenwerking met Nick Cave op “Where The Wild Roses Grow.” Het nummer loopt af, het album laat ons achter en we denken ‘niet slecht’. Hee! Wacht!

Golden is absoluut geen goed album. Het merendeel is geforceerd en de nummers die wel in balans zijn, zijn vooral een verademing omdat het andere zo nietszeggend is. Het kent twee uitblinkers op het uiterste einde dat ons bijna belazerde het een ça va album te vinden. We laten onze mening toch een beetje in het midden. De kans dat een groot aantal Amerikaanse rode staten dit voor de rest van het jaar dagelijks gaan draaien is groot, maar bij Dansende Beren zijn we niet zo voor de nieuwe ‘country pop’ van de nieuwe Kylie Minogue. “Raining Glitter” FTW!!

Site I Facebook I Twitter

6 april 2018

About Author

Sander Blommaert


ONE COMMENT ON THIS POST To “Kylie Minogue – Golden (★★): Voor elk liedje één”

  1. Tim schreef:

    Ik had gehoopt dat ze zich nog een keer ging herpakken, maar is alweer een tegenvaller waarvan de cd-versie snel in de ‘uitverkoop-bakken’ zal eindigen. Nu nog een keer het nieuwe album van haar generatiegenote Lisa Stansfield beluisteren die waarschijnlijk op haar label meer artistieke vrijheid krijgt. Vorige week is er ook een nieuw (cover)album van Lio bij het Brussels Crammed uitkgekomen, lijkt me wel leuk voor tijdens dit lenteweekend.

    Voorlopig heb ik deze week de albums van Eels (The Deconstruction), Clara Luciani (Sainte Victoire, erg leuk solodebuut) en Unknown Mortal Orchestra (Sex & Food) gekocht. De albums van ‘icoon’ Françoise Hardy en Gum (zijproject Tame Impala) moet ik nog beluisteren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter