Albums, Recensies

Soccer Mommy – Clean (★★★★): De slaapkamer ontgroeid

Was 2017 al een uitzonderlijk sterk jaar voor vrouwelijke soloartiesten (St. Vincent, Julien Baker, Phoebe Bridgers, Bedouine, Björk, Fever Ray, Alvvays, Jay Som, Japanese Breakfast, Yaeji …) dan trekt 2018 die lijn gewoon door. In het nog prille jaar kregen we al mooie platen van U.S. Girls, Loma, The Orielles en Hannah Epperson. Nu mag je ook het nieuwe album van Soccer Mommy aan dat lijstje toevoegen. Clean is een collectie nagelnieuwe nummers die de zelfverklaarde ‘bedroom pop’ artieste tot ver buiten de vier muren van haar slaapkamer zullen brengen.

Amper 20 is de uit Nashville, Tennesse afkomstige Sophie Allison en toch heeft ze sinds 2015 al drie ep’s en twee albums onder de arm. Het vorig jaar verschenen Collections was een mooie verzameling van oude nummers in een gepolijste en verbeterde versie, dus kan je Clean zowat beschouwen als haar echte debuut op een groot label. Ondanks de betere opnamekwaliteit hoeft Allison niets aan intimiteit en authenticiteit in te boeten. Integendeel, met Clean poot Allison een geweldig debuut neer dat haar sound meteen vastzet.

Weet u nog waar u op uw twintigste mee bezig was? Welke problemen en zorgen er door uw hoofd slopen? Als Sophie Allison zich binnen tien jaar die vraag stelt, dan hoeft ze gewoon nog eens haar plaat op te leggen om herinneringen boven te halen. “Still Clean” katapulteert je meteen al terug naar een zomer vol liefde die helaas verkeerd afliep. Zo gaat dat met jonge kalverliefde en de manier waarop Allison het verpakt is niet minder dan hartverscheurend. De gitaren echoën als die van Julien Baker, haar stem is expressief als Phoebe Bridgers en haar teksten zijn herkenbaar genoeg om de juiste snaren te raken. ‘Guess I’m only what you wanted for a little while,’ zingt ze terwijl de gitaren bruusk uit het stopcontact worden getrokken.

Ook in “Cool” haalt ze haar trukendoos boven. Na een fijn en haast zorgeloos rocknummer over de stoere Mary (‘Mary has a heart of coal. She’ll break you down and eat you whole’), verdwijnt het nummer in een draaikolk van overstuurde gitaren. Van ‘I wanna be like you,’ gaat het dan naar ‘I don’t wanna be your fucking dog,’ in het ruige en ontembare “Your Dog”. Allison doet het relaas van een slechte en manipulatieve relatie die rauw en ongecensureerd wordt beschreven. Naast haar zuivere stem zijn het vooral de subtiele details die haar nummers net dat tikkeltje meer geven. Zo zitten er in het refrein van “Cool” nog meer gitaren verstopt en krijgt “Your Dog” een subtiel matje van gitaarfeedback onder de voeten geschoven.

Soccer Mommy windt er vaak geen doekjes om. ‘Maybe it’s just a flaw that I’ve been having all along in thinking love would be that strong,’ zingt Allison in “Flaw” waarna ze met de nodige weemoed terugblikt op een op de klippen gelopen relatie. Ook al klinken haar nummers niet meer alsof ze op haar slaapkamer opgenomen zijn, toch lijken haar teksten op fragmenten uit het dagboek van een tiener. Soms wat cliché en melig, maar altijd oprecht en authentiek. ‘I was wastin’ all my time on someone who couldn’t love me,’ klinkt het wat verder. ‘I can’t see you blossom in the future that I’m dreaming,’ het verdict is zwaar maar Allison blijft bij haar besluit. “Blossom (Wasting All My Time)” moet voor haar zowat het dieptepunt zijn geweest, want eenzamer dan hier klonk ze nog nooit.

Onzekerheid, verliefdheid en ontgoocheling zijn zowat de rode draad doorheen Clean net zoals dat de hoofdingrediënten zijn van de meeste twentysomethings op deze aardbol. Dat maakt Soccer Mommy’s nummers zo herkenbaar en aanstekelijk. Als een echte voetbalmoeder bijt Sophie Allison van zich af (“Last Girl”) en kan ze meteen erna je terug in haar armen sluiten (“Scorpio Rising”).

Het liefdesleven van prille twintigers is er de laatste jaren niet op vereenvoudigd en dat laat zich ook voelen in zowat alle teksten op deze plaat. Als Allison zich niet vergelijkt met stoere meiden, dan droomt ze een zelfbeeld bij elkaar van wat ze allemaal wil zijn. ‘I wanna be the one who keeps you up at night,’ zucht ze in “Skin”, waarna al haar dromen in vervulling gaan in het adembenemende “Scorpio Rising”. De manier waarop Allison het nummer laagje per laagje opbouwt naar een prachtige climax doet ons meteen denken aan het allerbeste werk van die andere youngsters Julien Baker of Phoebe Bridgers.

Op Collection hoorden we al het potentieel dat in Sophie Allison en Soccer Mommy zat, maar met deze eerste voldragen release lost ze die verwachtingen helemaal in. Clean is een korte maar overweldigende rit die ons langs platgetreden liefdespaden brengt en toch nog iets nieuws weet te vertellen. Het rammelt, ontroert, snijdt en klinkt vooral authentiek en uit het leven gegrepen. Met Clean levert Soccer Mommy de soundtrack voor “Het leven zoals het is: een twintiger”.

Clean verschijnt op vrijdag 2 maart via Fat Possum.

2 maart 2018

About Author

Jasper Verfaillie


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter