Albums, Recensies

Emmit Fenn – Eclipse EP (★★★½): Een mix aan buitenaards klinkende elektronica

De Amerikaanse producer Emmit Fenn is momenteel een nog niet zo gekende naam in het genre, maar na het horen van zijn nieuwste EP Eclipse zou die status wel eens snel kunnen veranderen. Eclipse klinkt divers, experimenteel en vooral (zoals de naam al doet vermoeden) heel kosmisch.

Eerder dit jaar kreeg de jonge producer al een plaatsje op onze Beren-website met zijn single “Blinded”, maar voor wie dit miste of het geheugen nog eens opgefrist moet worden, stellen we hem graag nog even kort aan u voor. Emmit Fenn is een 21-jarige singersongwriter/producer die op heel jonge leeftijd een klassieke opleiding tot pianist genoot. Hij wordt voornamelijk bestempeld als een multi-instrumentalist door het uitbrengen van zijn elektronische soundscapes, gecombineerd met klassieke invloeden. De artiest heeft al drie EP’s op zijn naam: Painting Greys, Prologue en nu deze Eclipse, waarmee hij met elke EP telkens iets meer naar boven lijkt te rijzen. Vooral fans van Chet Faker of RKCB zullen hoogstwaarschijnlijk deze man weten te smaken.

De EP zet betoverend in met “Memories” een nummer dat zo geleend kan zijn uit van één of andere science-fiction film met de nodige portie melodrama. De single start puur elektronisch, maar wanneer na een goeie minuut de violen inpikken grijpen we al naar onze zakdoek. Uit voorgaande nummers weten we namelijk al dat Emmit erin slaagt om klassiek en elektronica te laten verglijden tot de mooiste melancholische hoogstandjes die tot heel diep weten te raken. Met dit openingsnummer doet hij niet anders.

Bij de daaropvolgende nummers verliezen we echter wat dat gevoel. We gaan van een dramatische huilpartij in ons bed naar een adrenaline rush in een bezwete nachtclub bij “WWOW”, in amper enkele seconden. Alles is mogelijk natuurlijk en wie heeft nu niet nood aan een portie dansen, zuipen en adrenaline na een stevige huilbui? Al worden wij op een plaat toch liever niet zo abrupt van de ene gemoedstoestand in de andere gesleurd.

Zowel op “WWOW”, “Drive” en “22 Halo” blijven de klassieke elementen overwegend uit en schakelt Fenn over naar puur elektronisch. Hier en daar horen we nog even een viool of piano opduiken, maar deze hun melancholische kracht blijft grotendeels uit en wordt overstemd door een club-gevoel. Die drie opeenvolgende nummers zijn meer dan fantastisch, begrijp ons niet verkeerd. Ze doen ons rare bewegingen maken, brengen ons naar een andere wereld en vloeien perfect in elkaar. Ook moderat-fans zullen deze zeker weten te appreciëren. De kosmische invloeden blijven dan wel een constante doorheen alle nummers, toch blijft het openingsnummer te hard contrasteren. Zelf na vijf keer luisteren voelen we de eenheid nog altijd niet. Hadden de drie laatste nummers echter samen gestaan met een ander, iets minder aangrijpend openingsnummer, dan was deze EP zo goed als perfect geweest.

Onze conclusie: Emmit Fenn brengt met Eclipse vier heel erg mooie singles vanuit de kosmos naar de aarde die op zichzelf stuk voor stuk schitterend klinken. Ons lichaam heeft dan ook vooral moeite met de bipolaire moodsshift in amper vier minuten.

Oh ja, extra leuk weetje: Vandaag, op de officiële release-dag van deze EP vindt – toeval of geen toeval – ook nog eens een echte totale eclips plaats boven Amerika. De laatste dateerde van 1918, je zou bijna denken dat het meant-to-be is.

Facebook / Instagram / Snapchat / Soundcloud

21 augustus 2017

About Author

Elice Spillebeen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter