Live, Recensies

Field Music + Kennedy’s Bridge + Alaska Gold Rush @ Les Nuits Botanique: geen vuiltje aan de lucht

De tweede avond van Les Nuits was er eentje voor de indiekids. Twee Belgische bands warmen de Orangerie op voor levende legenden Field Music. Frank heeft slecht weer voorspeld voor het weekend, maar op deze zwoele vrijdag de 13e is er geen vuiltje aan de lucht.

alaskagoldrushAlaska Gold Rush mag als eerste het podium bestijgen. Het Brusselse duo brengt binnenkort hun eerste album uit, ‘Wild Jalopy In The Mist’, en maakt gretig gebruik van het (rijkelijk opgedaagde) thuispubliek om die nieuwe nummers te testen. De muziek doet het al vermoeden, maar wanneer gitarist Renaud Ledru in ‘Big Cities’ een banjo omgordt is het helemaal zeker: in een vorig leven zwierven de beide heren rond in het Midwesten van de VS. Een countryversie van Black Box Revelation zeg maar, maar nog steeds met de nodige panache.

SETLIST: Montgomery / Dead City Morning Blues / Big Cities / Dirty Road / Gallows Bird / Violent Streets / Since 29 / Where The Mountain Ends / Psychobilly Mad Heavyweight

kennedysbridge

Twintig minuten na de laatste stroomstoot van Alaska Gold Rush staat Kennedy’s Bridge al op de planken. Het vijftal uit Luik heeft een tijdje geleden een nieuwe EP uitgebracht en komt die voor de gezelligheid nog eens releasen op Les Nuits. Terwijl de bombast in positieve zin van de plaat druipt, klinkt Kennedy’s Bridge live nogal plat. De karakteristieke nasale stem van zanger Pierrot Negamiye klinkt te scherp door boven de rommelig spelende band. Al wil dat niet zeggen dat het kwintet geen sfeer in de zaal brengt: ‘Gasoline’ drijft op een rijpe beat en de jongens weten duidelijk hoe ze een publiek moeten inpakken. Conclusie: niet onaardig voor een vrijdag, maar we hadden beter verwacht.

SETLIST: Intro / Trapped / Finland / Peaks / Come Closer / Out Of Sight / Sleepwalker / Gasoline / Old West Action / Way To The Mist / Sore Eyes

field music

Verbazingwekkend tafereel bij het begin van het concert van Field Music: de Orangerie is zo goed als leeg. Blijkbaar hadden de twee voorprogramma’s veel eigen fans meegenomen, die op het einde van de avond meer zin hadden in gezellig keuvelen in de mooie tuinen van de Botanique dan een concert te zien van één van de meest onderschatte bands van de voorbije tien jaar. Niet dat het Field Music iets kan schelen: “This is the second biggest Belgian audience in our career!”. Waarna toch doodgewoon een stomend optreden volgt.

De twee broers Peter en David Brewis richtten de band op in 2004 en vonden meteen een bescheiden maar toegewijd publiek. Begin februari releaseten ze met ‘Commontime’ – hun inmiddels zesde album, soloprojecten en zijsprongetjes niet meegerekend – een plaat die met veel enthousiasme werd onthaald. We gokten vorige maand dat ‘Commontime’ een groot deel van de setlist zou bevolken, en kijk eens aan: we hadden er beter geld op ingezet.

Opener ‘The Noisy Days Are Over’ toont meteen dat deze band heel wat kilometers op de teller heeft. Vanaf de eerste (nu ja, tweede) tik etaleert Field Music de aartsmoeilijke groove die ‘Commontime’ opent. De band is op elkaar ingespeeld en heeft er duidelijk plezier in. In een ontspannen sfeer (“No, we’re not a Brexitband!”) maken ze op hoog niveau muziek. ‘Disappointed’ is mogelijk nog strakker dan op plaat en wordt op 12″ extended remix-wijze voorzien van een heerlijke drumbreak in het midden.

If you are not at Botanique right now, you’re missing one hell of a FIELD MUSIC concert! #lesnuits2016

Een video die is geplaatst door V2 Records Belgium (@v2recordsbe) op

Zowel Peter als David leveren songs voor de band en dat zorgt voor leuke wissels doorheen het concert. De broers nemen afwisselend de plaats als frontman en drummer in. Geen last van ego’s binnen de band, waarin iedereen zijn time to shine krijgt. Het duo krijgt ondersteuning door een indrukwekkende band, drie hondstrouwe muzikanten die zonder verpinken de complexe songs van Field Music uit hun instrument laten rollen.

Met zes albums op het conto is het niet verwonderlijk dat de band ook teruggrijpt op ouder materiaal. ‘Let’s Write A Book’ en ‘A House Is Not A Home’ onthaalt het publiek op luid gejuich en vallen niet uit de boot tegenover de nieuwe nummers. ‘It’s A Good Thing’ zet zelfs de stemmen van David, Peter en toetseniste Liz Corney in de verf. Een moment dat in schoonheid alleen wordt overtroffen door de a cappella intro van ‘Just Like Everyone Else’.

Field Music is goed. Hun muziek is tot een zekere graad moeilijk, maar drijft op een onderliggende beat waarop je niet niét kan bewegen. De cool waarmee ze schijnbaar onverstoorbaar het podium en het publiek inpalmen, gecombineerd met de vele lachjes naar elkaar, is aanstekelijk. Het geheel komt niet gemaakt over – wat je soms ziet bij bands die al tien jaar in hetzelfde circuit rondtouren – en is stijlvol tot en met. Een concert om te koesteren. Hopelijk de volgende in een afgeladen volle Orangerie.

SETLIST: The Noisy Days Are Over / I’m Glad / Disappointed / Let’s Write A Book / A House Is Not A Home / It’s A Good Thing / Them That Do Nothing / If Only The Moon Were Up / Effortlessly / How Many More Times / Just Like Everyone Else / Stay Awake / New Thing / BIS: Give It Lose It Take It

14 mei 2016

About Author

Sven Sabbe


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter