© CPU – Jan Van Hecke
We horen het alsmaar vaker: muzikanten uit verschillende groepen die de koppen bijeen steken en daarmee een supergroep uit hun mouw schudden. De bandleden van The Sha-La-Lees werden gesprokkeld uit onder andere The Sore Losers, EL Guapo Stuntteam, The Spades en The Hydromatics. Als je vervolgens al die vakmannen hun streepje muziek zelf laat produceren en laat mixen door Alain Johannes (die dat overigens ook deed voor Queens of the Stone Age en Mark Lanegan), dan krijg je als afgewerkt product – letterlijk – een plaatje. De frequentie van muziekreleases van de band wordt daarnaast ook nog eens sterk opgedreven; in de platenkast staan reeds The Sha-La-Lee’s (2015), Garbage Dreams (2023) en Hex (2025). Vandaag stelt de band “Midnight Crying” voor, het eerste voorsmaakje en daarbij ook de titeltrack van hun nieuwste album.
“Midnight Crying” opent met een licht overstuurde gitaarlick en we maken heel even de bedenking: ‘Tiens, is dat niet wat aan de brave kant voor The Sha-La-Lees?’. Tien seconden later blijkt echter niets minder waar. Daar is ze; de vertrouwde Sha-La-Lees-sound barst volledig los, en we zijn nog maar net vertrokken! De drums van het nummer lijken een metal-achtige kant op te stevenen, waardoor er misschien wat punk verloren gaat. Maar niet getreurd! De onkreukbare bluesharp trekt op gruizige wijze – zoals de naam al deed vermoeden – het bluesgehalte van het nummer weer de hoogte in. We worden op sleeptouw getrokken door een smerige, ruisende gitaarsolo, zoals we ze kennen. De brug van het nummer wordt dan weer gedreven door enkele drumfills, waarbij we weten dat er na afloop niets dan splinters van de drumstokken overschiet.
“Midnight Crying” is simpelweg rock ’n roll. Als het nummer een voorbode is van wat er ons te wachten staat op het album, wrijven we alvast in de handen. De releaseshow staat in ieder geval in de agenda op 31 januari in Botanique.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
