© CPU – Peter Verstraeten
In 2012 bracht de jonge kerel Jake Bugg het album Jake Bugg, een lp die zich nu al bij de meest legendarische ooit mag plaatsen. Verschillende nummers van die plaat zijn al tientallen miljoen keren beluisterd en dat is meer dan terecht. Grootste gemene deler op al zijn albums is het feit dat we steeds luisteren naar een knaap met een heel oude ziel. Check als ultieme voorbeeld zijn song “I Wrote the Book” eens, een nummer van zijn laatste plaat A Modern Day Distraction. Zijn toekomstige plaat Alamo is al helemaal klaar en zal binnenkort afgeleverd worden aan de platenzaken. Na “Never Can Tell” is “Day By Day” de tweede single die die lp mag inleiden.
Vreemd dat we het nog steeds hebben over een kerel die is opgegroeid in het grauwe Nottingham waar pinten zonder kraag en stokvis en fletse frieten het summum zijn van haute cuisine. Moest je ons wijsmaken dat we te maken hebben met een kleinzoon van laat ons zeggen Johnny Cash en June Carter, we zouden het direct geloven. Bugg schrijft wel meer onvervalste countryrockschijven, maar deze keer is het wel heel ‘frappant’ te noemen. Dit is echt een song die zo in een saloon kan gespeeld worden waar cowboys en cowgirls met spiedende ogen de muzikanten op het lage podium monsteren. De Britse liedjesschrijver kwijt zich goed van zijn taak om die saloontijgers te onderhouden met zijn muziekjes, ook al duurt het hele liedje maar iets meer dan twee minuten. Eerlijk, veel zit er in het nummertje niet, maar Bugg kan dat wel, dat minimalisme in zijn gitaarwerk laten kruipen om daar voor de rest geen tierlantijnen aan toe te voegen. Zo degelijk als een ferm paard om mee over het Wilde Westen te hollen.
Alamo komt uit op 13 november. In de lente gaat de Britse artiest op tournee door Europa. Op 15 april staat hij in Trix in Antwerpen. Een dag erna in de Melkweg in Amsterdam.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
