InstagramLiveRecensies

Alcatraz 2026 (Festivaldag 1): Kort maar krachtig

© CPU – Nathan Dobbelaere

2026. Het jaar waarin Alcatraz officieel, of toch in onze ogen, een vierdagenfestival is geworden. Vorig jaar liet de organisatie op donderdag al een proefballonnetje op door enkele bands verspreid over het terrein te programmeren, maar dit jaar gaan de gevangenispoorten voor het eerst volledig open. Geen afgesloten Prison-stage of een overvloed aan coverbands, maar een avondje herrie waarmee Alcatraz meteen duidelijk maakte dat de donderdag voortaan ook een prima bajesdagje werd.

Soulfly @ Prison

© CPU – Nathan Dobbelaere

Toch begon onze avond net wat later dan gedacht en dat kwam door de gigantische drukte aan de poort. Normaal loopt een mens liever van dan naar een gevangenis, maar dat was gisteren niet het geval. We hoorden verhalen over wachttijden van meer dan een uur om binnen te geraken en ook wij moesten de nodige moeite doen om het terrein op te komen, waardoor we pas bij Soulfly onze eerste noten van de dag konden meepikken. Echt rustig binnenkomen zat er bijgevolg niet in, want Max Cavalera en zijn kompanen namen de Prison stevig onder handen voor een portie Braziliaans beukgeweld.

Was het vorig jaar Nailbomb waarmee Cavalera uitpakte, dan mocht dit keer Soulfly de Kortrijkse gevangenis aan flarden komen spelen. Een echte wereld van verschil tussen de sound van de twee is er niet en ook deed Cavalera zelf merendeels dezelfde trucjes, waardoor we voor ons gevoel een relatief gelijke show kregen voorgeschoteld als voorgaande editie. Uiteraard met een geheel andere setlist en grotendeels Soulfly-muziek, al zorgde de cover van Deftones-“Headup” toch nog voor een verrassing net voor het einde. Tussendoor mocht ook nog een jonge fan een partijtje drummen op het podium, terwijl op het einde met “Eye for an Eye”, inclusief een passage van het inmiddels wereldberoemde “Jumpdafuckup”, nog één laatste keer alle remmen losgingen. Veel nieuws bracht Soulfly daarmee misschien niet naar Kortrijk, maar voor een eerste portie geweld van de dag bleek Cavalera nog altijd een bijzonder betrouwbare leverancier.

Channel Zero @ Prison

© CPU – Nathan Dobbelaere

Een kleine maand geleden zagen we Channel Zero nog aan het werk op Rock Herk en daar bleef toch vooral een wrang gevoel hangen. De band speelde degelijk en klassiekers als “Suck My Energy”, “Bad to the Bone” en “Black Fuel” klonken zoals ze moesten klinken, maar echt vuur zat er amper in. Het voelde bij momenten zelfs alsof Channel Zero vooral de laatste verplichtingen van zijn afscheidstocht aan het afwerken was. Gelukkig bleek dat in Kortrijk een momentopname, want op de Prison herpakte de groep zich stevig. Channel Zero bracht onder leiding van de nog altijd gehavende Franky De Smet-Van Damme opnieuw een set vol klassiekers, die bij de trouwste fans ditmaal wel voor de nodige ontlading zorgde. Wel ging alles nog altijd op de automatische piloot, maar dat is waarschijnlijk een bijwerking van het jarenlange touren.

Op zaterdag 5 december speelt Channel Zero in de Lotto Arena in Antwerpen. Voor hun laatste shows in de Ancienne Belgique zijn alle kaartjes al geruime tijd de deur uit.

Mikkey Dee with Friends @ Swamp

© CPU – Nathan Dobbelaere

Met Mikkey Dee stond er op de Swamp zonder twijfel een levende legende achter de drumkit. Toch liet zijn passage ons met gemengde gevoelens achter. In essentie kregen we immers Motörhead zonder Motörhead voorgeschoteld en hoe goed nummers als “Iron Fist”, “Killed by Death” en “Ace of Spades” ook blijven, zonder Lemmy ontbreekt nu eenmaal een gigantisch deel van de ziel. Dee heeft zelf overigens altijd benadrukt dat Motörhead zonder Lemmy nooit opnieuw zal bestaan en beschouwt dit soort optredens dan ook als een eerbetoon, al weten we niet echt of dit standhield na gisteren.

De groep had namelijk een zanger bij die qua uiterlijk en voordracht bij momenten opvallend dicht tegen de heengegane legende aanschurkte, waardoor het soms toch wel pijnlijk was om naar te kijken. Tegelijkertijd zouden we liegen als we zeiden dat het niets deed om die bekende nummers nog eens door de Kortrijkse speakers te horen knallen. De songs stonden nog altijd als een huis en achter de drumkit bewees Dee vanzelfsprekend waarom zijn naam met gouden letters in de metalgeschiedenis staat. Alleen bleef boven die hele set één gedachte hangen en dat is dat sommige frontmannen simpelweg onvervangbaar zijn. En Lemmy is daar duidelijk één van.

Imminence @ Helldorado

© CPU – Nathan Dobbelaere

Gisteren was kort maar krachtig en dat laatste kwam vooral door onze zelfgekozen headliner. Waar Alestorm op het hoofdpodium de eigenlijke taak van dagafsluiter op zich nam, trokken wij richting Helldorado voor Imminence. Geen slechte keuze, zo bleek al snel, want de Zweden gooiden meteen alle registers open en maakten van hun passage een van de zwaarste die we gisteren gezien hadden. Daar speelde ook de viool van frontman Eddie Berg een belangrijke rol in. Het fragiele instrument was op papier misschien een vreemde eend in de bijt tussen al dat brute gitaargeweld, maar bleek in de praktijk net een van de grootste wapens van de band. De ijzige strijkpartijen sneden dwars door de breakdowns heen en zorgden ervoor dat de muziek van Imminence niet alleen loodzwaar, maar bij momenten, en dan vooral tijdens de ijzersterke afsluiter “The Black”, ook bijzonder beklemmend uit de hoek kwam. Dat dit niet op het hoofdpodium mocht staan, snappen we nog altijd niet.

Op vrijdag 15 januari staat Imminence met een nieuw album onder de arm in de Ancienne Belgique in Brussel. House of Protection en August Burns Red zijn de voorprogramma’s van dienst.

De eerste dag was kort maar krachtig, maar nog voor we aan de rest van het weekend beginnen, mogen we ons nu al opmaken voor de volgende editie. Op het terrein waren namelijk al de eerste namen zichtbaar voor Alcatraz 2027, met Europe en Mercyful Fate als grootste blikvangers. Ook mag Cavalera voor de zoveelste keer op rij langskomen, ditmaal met zijn Chaos A.D.-show, en krijgt Kortrijk bezoek van onder meer Madball, Kanonenfieber, Sylosis, Halestorm en Turbonegro. De volledige rits aan namen kan je onderstaand en in alfabetische volgorde vinden, waardoor je je nu al kan verheugen op een behoorlijk stevige eerste worp voor volgend jaar.

Namen Alcatraz 2027:

Beast In Black – Benediction – Blood Fire Death – Brand of Sacrifice – Cavalera – Corrosion of Conformity – Danko Jones – Dethklok – Destructor – DevilDriver – Europe – Feuerschwanz – Fulci – Gaerea – Halestorm – HammerFall – Hypocrisy – John Bush – Kanonenfieber – Katatonia – Lawnmower Deth – Madball – Make Them Suffer – Mercyful Fate – Mucky Pup – Nile – Sylosis – Turbonegro – Valley of the Sun – Wind Rose

755 posts

About author
Ik drink mijn cola zonder ice
Articles
Related posts
FestivalnieuwsMuzieknieuwtjes

Rock am Ring 2027 pakt uit met Faith No More, Bring Me The Horizon en 23 andere namen!

Het festivalseizoen van 2026 is nog maar amper achter de rug, maar aan de Nürburgring kijken ze alweer met volle goesting richting…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Imminence - "If Not Now, When"

Als het niet nu is, wanneer dan? Het is de vraag die Imminence zich als groep de laatste maanden uitgesproken en veelvuldig…
InstagramLiveRecensies

Alcatraz 2026 (Festivaldag 4): Laatste dag rifftentie

Alcatraz dag vier. Na drie dagen achter de tralies begonnen de eerste tekenen van detentieschade stilaan zichtbaar te worden. De benen waren…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *