The Fall brengt binnenkort nieuwe muziek uit. We hadden in geen eeuwen gedacht dat we de vorige zin nog eens zouden mogen typen. Mark E. Smith, de charismatische maar dikwijls onhandelbare frontman van de band, wisselde het voorlopige al voor het eeuwige in in 2018. The Fall zette een soort punk neer met heel monotone, drammende structuren en de zanglijnen van Smith waren eerder mijmeringen van een man die het allemaal niet meer uit zijn strot krijgt door een gigantische massa aan drugs en alcohol. The Fall heeft een haast mythische status in eigen land en ver daarbuiten en er werden dus nog opnames gevonden van voor 2018 die nu deels worden gebundeld op een nieuwe langspeler. “30 Degrees” mag de spits afbijten.
We vinden het straf dat een band zoals The Fall in 1976 een heel eigen en herkenbare sound krijgt ontwikkeld en dat dat geluid in 2018 nog steeds even karakteristiek is. Dat eentonige en schurende zit in “30 Degrees” en Smith declameert als vanouds in plaats van te zingen. Het is een huzarenstuk om de man ook maar enigszins te begrijpen, maar dat draagt volledig bij aan het mysterieuze aura dat de Brit uit Broughton met zich meedraagt. De hele song lang wordt er een geluidsmuur gemetseld, maar het zijn die paar terugkerende gitaarnoten die het nummer helemaal dragen. Het refrein, als we dat zo mogen noemen, klinkt opvallend funky, maar dan wel funk die wordt gespeeld in de meest groezelige, vuile, naar verschaald bier en pis stinkende pub. Het album zal negen postume nummers krijgen en met “30 Degrees” laat de band voor het volle pond zien dat enkel de natuur, in vorm van de dood, er voor gezorgd heeft dat er een terugslag is geweest. Uitstel is geen afstel. Meer zelfs, The Fall heeft een van zijn coolste songs ooit uitgebracht. Wij zijn ondertussen weer volledig en ’totally wired’.
De allerlaatste studioplaat van de band heeft de naam Post Script gekregen. Een releasedatum wordt later meegedeeld.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
