Grootheden in de pop, metal of hiphop kent ieder. Althans, we gaan ervan uit dat namen als Taylor Swift, Metallica en Kendrick Lamar bij de doorsnee muziekliefhebber wel een belletje doen rinkelen. Gooien we de naam Gadget op tafel, dan moeten we toch even controleren of datzelfde belletje nog wel een klepel heeft. De naam zal bij het grote publiek enkel wat vragende blikken opleveren, maar binnen de wereld van de extremere genres is de Zweedse band al jaren een vaste waarde. Gadget is namelijk een van de Europese koningen van de grindcore en vanuit het pittoreske Gävle zwaait hij al bijna dertig jaar zijn scepter, al deed die de laatste jaren behoorlijk wat stof happen.
Na jaren van stilte poetst Gadget met Coerced die heersersstaf eindelijk nog eens op, maar heel veel tijd neemt de groep daar niet voor. De ep raast er in amper viertien minuten doorheen. Binnen het grindcoregenre is sneller beter en daar luistert de groep duidelijk naar, want na drie volle minuten heeft Gadget er al drie nummers doorgejaagd. De eerste dertig seconden van opener “Nonsense” bestaan weliswaar uit een onheilspellend intro dat meer de kant van zware ambient dan grindcore uitgaat, maar snel daarna is het helmen op en stoelriemen vast. Gadget laat meteen horen wat voor vlees hij in de kuip heeft, en dat zijn niet bepaald de meest delicate stukken. “No Sense of Self” en “What Doesn’t Serve You” vliegen na de opener voorbij met de snelheid van het licht, het gewicht van een neutronenster en zorgen ervoor dat die drie volle minuten precies genoeg aan te veel bevatten.
Die lijn trekt Gadget ook in het vervolg door, want “Gnistan” doet er niet bepaald onder. De track kwam enkele weken geleden als eerste teken van leven uit en overrompelde ons in slechts vierentwintig seconden volledig. Ook op plaat staat de track zijn mannetje en is het misschien wel de beste klap die de groep uitdeelt. Kort uithalen en precies op de kaak, zo kan je “Gnistan” het beste omschrijven. In nog geen halve minuut perst Gadget er alles uit wat Coerced op zijn best maakt en dat is zijn agressie zo efficiënt mogelijk verpakken. Dat het daar, net als bij de andere hardere nummers, moet inleveren op creativiteit of vernieuwing nemen we er dan ook zonder al te veel morren bij.
Toch is het niet allemaal gewone grindcore-koek, want tegen het einde neemt Gadget wel een heel aparte wending. Met “False Pulse” schuift de band de blastbeats, snelle salvo’s en ultrakorte nummers plots opzij voor een ruim vijf minuten durende track die veel weg heeft van een dronesessie. Het is een soort interlude, maar tegelijkertijd neemt die wel een opvallend groot stuk van de volledige ep in beslag. Een gewaagde keuze en ook eentje die ons doet twijfelen of het wel de juiste is. Als rustpunt werkt “False Pulse” namelijk best goed. De track laat de druk even zakken en bouwt met zijn donkere gebrom mooi richting afsluiter “Violently Silent”. Aan de andere kant voelt het wel alsof de ep daardoor wat uit balans raakt. Waar de rest uit korte, efficiënte klappen bestaat die allemaal superstrak in elkaar zitten, klinkt “False Pulse” met zijn vijf minuten aan drone net iets te veel uit de losse pols. Het is een grote brok in een verder bijzonder strak afgewogen maaltijd. Interessant is het zeker en sfeer brengt het ook, maar helemaal overtuigen doet die keuze niet.
Ook afsluiter “Violently Silent” is niet bepaald een track die de lijn van de eerste paar minuten van Coerced volgt, maar zorgt er wel voor dat de keuze voor “False Pulse” enigszins gerechtvaardigd kan worden. “Violently Silent” is namelijk geen rechttoe rechtaan grindcoresnelheidsbom, maar eerder een trage dreun die de sfeer van zijn voorganger volhoudt en die combineert met de zwaarte die Gadget eerder op de ep vooral in korte uitbarstingen propte. Met zijn ruim twee minuten is de afsluiter naar Gadget-normen bovendien haast een epos, maar wel een dat de oerkracht van de groep volledig weet uit te rekken zonder dat die aan impact verliest.
Het is een sterk slot van een ep die op het einde dus toch nog een verrassende bocht neemt. En door die bocht is Coerced misschien niet volledig vlekkeloos, maar dat doet weinig af aan wat Gadget hier neerzet. De schijf die de Zweedse formatie op de mat legt is zeker solide te noemen en na jaren van stilte blinkt de scepter weer stevig. Wel met een hoop te veel als koperpoetsmiddel, maar dat was in dit geval precies genoeg.
Ontdek “Violently Silent”, ons favoriete nummer van Coerced, in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
