FeaturesInterviewsUitgelicht

Interview Orange Skyline: ‘Dreams To Keep zijn de dromen waar je steeds weer energie uit haalt’

© Bibian Bingen

De lucht kleurt weer sprankelend oranje. Orange Skyline heeft met het album Dreams To Keep duidelijk hun next step gezet. Het is dus hoog tijd om met de broers Stefan en Niels van der Wielen dieper in hun dromen te duiken. De van oorsprong Groningse band Orange Skyline loopt al een tijdje mee. Ooit gevormd na een concert van Oasis te hebben bijgewoond, staat het tweetal al lang op eigen muzikale benen. De droom lijkt uitgekomen. Zeker met de nieuwe plaat, die niet toevallig Dreams To Keep is gedoopt. ‘Het album is op 20 februari uitgekomen en we hebben net de eerste shows gehad. Het was zo leuk dat er al zo veel werd meegezongen, ook bij de albumtracks. Dat was wel heel speciaal.’ Zanger Stefan klinkt trots en enthousiast. ‘Ik had het album zelf al een tijdje niet meer geluisterd. Totdat we dit weekend weer gingen spelen. Ik zat in de auto en beluisterde het van A tot Z. En ik kan je zeggen: ik zat heerlijk in die auto.’

Gitarist Niels deelt het gevoel van zijn broer. ‘Wat ik vooral fijn vind aan deze plaat, is dat het een meer persoonlijke kant geeft van ons. We gaan er wat persoonlijker en dieper in. Het album luistert soms terug als een dagboek.’ Met aantekeningen die gaan over een vrij lange periode. ‘We doen altijd redelijk lang over albums, omdat we ook vaak denken in albums. We houden van een grote aandachtspanne. Ons vorige album is van 2022. Nog voordat die uitkwam zijn we al gaan schrijven voor de nieuwe plaat. De laatste track is pas in de studio ontstaan. Dat was “Doing Great”, ergens in 2025.’ Dat zijn dus dik drie jaar dagboekpagina’s vol gebeurtenissen. Dat is ook hoorbaar op de plaat. ‘Sommige nummers zijn wat melancholischer geworden, zoals “Pray For You” en “Guess I’m Sure”. Maar er zijn zeker ook vrolijker nummers, zoals “Oomph”.’

Dreams To Keep klinkt gelaagder dan zijn twee voorgangers, Things That I Hide (2017) en Orange Skyline (2022). ‘Het gaat van banjo tot modulaire synthesizer. Maar we kijken nu wel duidelijk wat elke nummer echt nodig heeft.’ Stefan geeft een voorbeeld. ‘Ons eerste album is echt een knotsgek album. Ik hou er nog steeds enorm van. We trokken alles uit de kast en liefst nog tegelijkertijd. Maar ik denk dat we nu de kunst verstaan om goed te kiezen wat we gaan inzetten. Waardoor het niet klinkt als een geforceerde krachtsinspanning, zo van: ‘En nou gaan we effe van alles tevoorschijn toveren om de mensen heel erg onder de indruk te laten zijn. Maar de plaat is wel nog steeds dansbaar. Door de songs juist niet vol te bouwen. Dan krijg je die swing.’

Als broers kennen ze elkaar natuurlijk door en door. De songs komen dan ook heel organisch tot stand. ‘Meestal is het Niels die aan het begin staat, zowel in de composities, als in de eerste opzet van een tekst. Ik zie het ook echt als een ambacht en probeer elke dag een paar uur te schrijven. Maar Stefan is tekstueel uiteindelijk de hoofdredacteur.’ Hij knikt. ‘Kijk, Niels is naar het conservatorium geweest. Hij is de vakman. Ik ben dat niet. Ik heb literatuurwetenschappen gestudeerd. Ik weet wat ik muzikaal mooi vind, maar ik doe alles op gevoel. Wat door Niels met zorg en aandacht in elkaar is gezet, mag ik dan op gevoel verder gaan boetseren.’

Een song waaraan Stefan absoluut niet hoefde te boetseren was “I Guess I’m Sure”. ’Deze song klopte helemaal.’ Het gaat over een donkere periode bij Niels, waarin hij worstelde met een burn-out. Hij verwoordde het zelf heel duidelijk: ‘I know it takes a lot – To make the world stop – To call it quits – But I can get used to it – I know it brings you down – Buries you underground – Walk out the door – I guess I’m sure’. Het is dat persoonlijke aspect van de plaat, waarover Niels het eerder over had. ’Het gaat nu weer heel goed met me. En daar heeft het schrijven van de plaat heel erg bij geholpen. Dreams To Keep heeft soms iets zwaars, maar heeft ook altijd iets hoopvols. Daar hou ik enorm van, ook bij andere artiesten. Daarom ben ik nog steeds een grote fan van The Beatles. Die hebben toch altijd een boodschap van hoop en liefde. Dat vind ik heel belangrijk. Doorpakken en niet bij de pakken neerzitten.’

© Bibian Bingen

We duiken dieper het album in. Te beginnen bij de titel Dreams To Keep. Stefan legt uit: ‘We hebben altijd gezegd dat het voor meerdere uitleg vatbaar is. Maar juist nu, na een aantal dagen shows, is weer heel duidelijk geworden wat mij drijft. Ik had ooit een droom om met een stel gasten muziek te gaan maken. En daar waanzinnige platen mee te maken. Maar laten we eerlijk zijn. Muzikant zijn in deze tijd en met ons genre, is niet altijd even makkelijk, maar… Het is absoluut iets waar ik iedere keer enorm veel energie uit haal. Ik vind het zo fantastisch om te doen. Dat is de boodschap die nu heel erg aan die plaat hangt, die ‘dreams to keep’.’ Het enthousiasme is duidelijk van hun gezichten af te lezen.

‘We hebben nog nooit in Paradiso gestaan. Dat is nog een concrete droom waar ik naar toe wil werken. Maar voor mij is de droom ‘Orange Skyline’ veel breder dan dat. Het is een soort geest. In het Engels zou je het woord ‘spirit’ gebruiken. Dat is voor mij deze plaat: the spirit Orange Skyline.’ Dit wordt treffend verwoord in het nummer met de opmerkelijke titel “Oomph”. Wat volgens het woordenboek zoiets betekent als: energie, pit, schwung, kracht of aantrekkingskracht. Niels glimlacht: ‘Het is zo’n track van ‘dans de avond maar uit’. Vaak eindigen albums met een grootse of sentimentele track die het allemaal samenvoegt. Eigenlijk vond ik het hier juist wel vet om dit meer op een punky-electro ding te doen. Dat past ook bij de attitude van de band, denk ik. Het klinkt heel anders dan de rest van de plaat. Dus krijg je nog eventjes een klap in je gezicht, zeg maar: Can’t get enough oomph –  I need oomph – Can you give it to me?’. Ik vind het gewoon een heerlijke track.’

l Dreams to keep begint al even treffend met “16 Years”: ‘I wanna take you on a trip down memory lane – Would you like to have a look inside my brain? – I wanna show you all the things I never did – Get to know me’. Stefan neuriet mee. ‘Het is geschreven toen wij zestien jaar de band hadden, dus in 2025. Als een soort uitnodiging van: ‘kom ik heb je iets te vertellen’. Daarom werkt hij zo mooi als openingstrack van de plaat. Het begint eigenlijk heel verraderlijk verleidelijk, terwijl als je de tekst dan luistert.. Ik vind het sowieso leuk als tekst en arrangementen contrasteren. Dat licht tegenover donker. Ik ben dan ook een enorme fan van The Smiths.’

We komen langzaam, maar zeker bij de kern van de plaat. En gaan op zoek naar de drie meest karakteristieke nummers. Waar staat Orange Skyline nu? Hoe klinkt Dreams To Keep? Stefan trapt af met het nummer “Feel”. ‘Dat nummer is heel exemplarisch voor Orange Skyline. Op het eerste oog is het een lekkere, beukende festivaltrack. Maar dit is wel janken in de moshpit. Daar zit ook die ironie in, die ons kenmerkt. Iedereen kent wel het verhaal dat wij zijn opgericht toen we als tieners fan werden van Oasis. Dreams To Keep is totaal geen Oasis-plaat. Maar in “Feel” zit wel dat typisch Oasis-achtige, er effe met zijn allen goed doorheen beuken. Niels neemt vakkundig het stokje over. ‘Dan ga ik meteen voor het grootste contrast met “Feel”. Dat is “Pray For You”. Die staat ook expres na “Feel” voor dat donker-licht contrast. Het is een ballad. Iets waar we helemaal niet vandaan komen. Dat is altijd spannend.’ Over het derde karakteristieke nummer is nog enige twijfel. “Break Another Mirror” wordt genoemd. ‘Dat is een soort keynummer van de plaat. Maar daarnaast is er ook “Oomph”. Dat is hét voorbeeld dat Orange Skyline gewoon een hele eigenwijze band is.’Gelukkig hoeft er niet echt te worden gekozen. Het beeld over Orange Skyline, door Orange Skyline, is helder genoeg.

De broers zijn zichtbaar trots. En dat mag ook gezegd worden. ‘We lezen in recensies ‘dat we onze sound hebben gevonden’. Dat vind ik een mooi compliment.’ ‘Of dat ’het klinkt als jou’. Dat vind ik ook zo mooi. Dat ik er blijkbaar iets van mijzelf in heb kunnen stoppen dat over is gekomen. Maar ja, als je ergens met liefde aan werkt, dan zit er sowieso iets van jezelf in.’ Dat bewijst Orange Skyline maar weer. Deze keer met Dreams To Keep. Op naar Paradiso?

Facebook / Instagram / Tourdata

Related posts
Filmpje van de week

Filmpje van de week 7 - 13 november 2016

Een week waarin hoop en wanhoop dicht bij elkaar lag en we weer enkele muzikale toppers verloren. Het leven in de filmpjeswereld…
Filmpje van de weekNieuwe singlesOntdekkingen van "Den Beir"

Filmpje van de week 7 - 13 september

Het was een week waarin (bijna) iedere band besliste om hun liedjes van een clipje te vergezellen. Jammergenoeg waren deze clipjes niet…

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *