Het is ondertussen vijftien jaar geleden dat Crooked Fingers, het project van Eric Bachmann, nog iets van muziek had uitgebracht, maar het is er toch van gekomen nu met Swet Deth. We hoeven nu niet te denken dat de Amerikaan over de dood wilde schrijven. Of toch niet helemaal in ieder geval. Neen, zijn zoontje kwam thuis met de tekening die de hoes is geworden en papa Bachmann vond de schrijffoutjes wel schattig, naast uiteraard de op zich best wel lugubere tekening. Het is dan ook wel een maf kunstwerkje dat het kereltje toonde aan zijn vader. We kennen de artiest uiteraard nog van Archers Of Loaf, zijn andere muzikale onderneming waarmee hij zichzelf op de kaart zette in de jaren negentig.
Tien nieuwe nummers heeft de singer-songwriter bij elkaar geschreven en hij kreeg hiervoor hulp van bekend volk als Matt Berninger, Sharon Van Etten en het opperhoofd van Superchunk, Mac McCaughan. Die laatste is ook de oprichter van Merge Records, het label dat de plaat nu de bekendheid moet geven die het verdient. Op zich zijn dat dus allemaal uitstekende referenties en wat is het dan geworden? Een heel knappe plaat, maar dat is al eerder een eindconclusie voor de laatste alinea en we zijn er nog niet eens toe gekomen om de nummers te bespreken.
Mac McCaughan en Bachmann kennen elkaar al een geruime tijd en op de vooruitgeschoven single “Cold Waves” werken de twee graag samen. De twee muzikanten spelen naast en over elkaar hun gitaarpartij, zingen samen en Crooked Fingers begint met een deuntje dat direct tussen de oren kruipt. Het hoogtepunt van de plaat staat al op de tweede plaats gerangschikt. “From All The Ways” is echt heel mooi door die enkele basnoten af en toe, maar vooral de tweede stem van Matt Berninger in de refreinen. Er wordt nog een gruizige gitaarsolo in de song verwerkt en we vinden het zelfs een van de beste rocknummers van dit jaar.
Op “Spray Tan Speed Queen (In a German Car)” horen we een heel geslaagde vibe van countryrock met de obligate mondharmonica. Ver weg horen we de zang van Skylar Gudasz, net als Bachmann afkomstig uit North-Carolina. Gudasz zal nog een keertje mee de honneurs waarnemen op “(I’m Your) Bodhisattva”. We zitten ondertussen drie songs op Swet Deth en alle drie zijn ze van een heel hoog niveau. En we zijn er nog niet, want met “Insomnia” maakte Crooked Fingers een heel zuiders nummertje met een hypnotiserende, beklijvende gitaarpartij. Bachmann legt hier ook veel country in het nummer met een opmerkelijke steel gitaar en de combinatie van die Americana en Latijns-Amerikaanse sfeer werkt ook uiterst doeltreffend.
Het is best opmerkelijk dat Crooked Fingers vanaf de tweede helft van het album een heel andere sound introduceert. De samenwerking met Sharon Van Etten vinden we net iets minder geslaagd, maar het is wel knap dat Bachmann de muzikale koers opeens helemaal aanpast. Er worden meer synths in de composities gestoken waardoor het album deels de sfeer krijgt van een synthpopalbum uit de jaren tachtig. Op “(I’m Your) Bodhisattva” komt de crooner in Bachmann naar boven en durft hij te klinken als de eerste de beste Neil. Zet er gerust Diamond of Sedaka achter. De gitaarsolo in het nummer verraadt uiteraard dat alles toch nog steeds heerlijk lo-fi is.
Crooked Fingers maakt een plaat die ons ontspant. Onze spieren voelen lekker slap aan en we ademen rustig in en uit. We hebben er best lang op moeten wachten, maar we zijn als luisteraar veel meer dan tevreden met het volledige resultaat. De band permitteert zich verschillende stijlwissels en allemaal krijgen ze onze complete goedkeuring. Tja, Bachmann is een echte rasartiest die al sinds die vroege jaren negentig composities in elkaar steekt die betekenis hebben, liedjes die we heel graag nog dikwijls zullen opzetten. Voor ons hoeft Crooked Fingers niet zo lang meer te wachten om een verse lading muziek aan de wereld te gunnen, maar we zijn zeker nog een tijdje zo zoet als suikerspin met deze mooie lp.
Ontdek “From All Ways”, ons favoriete nummer van Swet Deth in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
