Het Franse Bleakness balanceert al enige jaren op de grens tussen eighties goth en moderne hardcore. Met Blurred Visions, het derde album, bouwt de band verder aan een oeuvre van Britse post-unk en het Californische deathrock van de jaren ’80. Het resultaat is een donkere, energieke én melancholische plaat die de atmosfeer van de pre-gothische scènes herbezoekt, maar met een flinke dosis punkenergie. Bleakness trok in 2025 naar Louisville, Kentucky om zijn derde album op te nemen en dat levert diens meest gepolijste en zelfverzekerde werk, zonder de energie in te leveren die het trio zo kenmerkend maakt.
Snel door naar de inhoud nu maar, want een beschouwing van een album met tien nieuwe creaties die veelal niet veel langer de tijd nodig hebben dan drie minuten moet een voorbeeld nemen aan de punkattitude van deze heren, die er direct met “Blind Devotion” geen gras over laten groeien. Met een rollend drumintro knallen ze er vol gas in en geven ze hun devotie voor het snellere rockwerk de volle ruimte. Ook de twee al uitgebrachte singles geven een goed beeld van het album als geheel. “The Left Behind” opent met onmiddellijke overtuigingskracht: een riff die blijft hangen, een refrein dat je bijna vrolijk stemt! Tweede single “Dead of Night” gaat dieper het deathrock-erritorium in, met duistere, scherpe melodieën die zowel de vroege uren van de genre-cene als de geest van Amerikaanse horror punk oproepen.
Het enige zwarte eendje in de punkvijfer is “This Vicious Game”, waarin het tempo flink naar beneden bijgesteld wordt en de geest van het vroege The Cure het duidelijkst te horen. En dat doen de Parijzenaren met hun meest melancholische toonzetting en levert het emotionele hoogtepunt van het album. En meer midtempo, daar hebben we direct nog meer zin in. Maar dat laten Nico, Phab en Greg (aan achternamen doen de Parijzenaren niet) niet zomaar gebeuren, want “A Sour Sensation” maakt met die wens korte metten. Er is nog geen sprake van permanentere verslapping, de punkharten kloppen nog volop bij dit trio.
De keuze om op te nemen in de House of Foto Studio in Louisville, met producer Ryan Patterson (Fotocrime, Coliseum) aan het roer, blijkt een schot in de roos. De productie ademt meer ruimte: de gitaren snijden lekker, de vettige bas draagt het gewicht en het geheel klinkt precies zo dreigend als het bedoeld is. Terug naar de nummers, de luisteraar moet wachten tot “Numbering Machine” om het tempo weer wat verlaagd te krijgen. Dat nummer neemt meer ruimte en tijd, met een heus instrumentaal intermezzo na drie minuten om daarna nog een minuutje lekker door te beuken. Het hoofd gaat er lekker van op en neer.
Blurred Visions claimt weliswaar geen plek in de muziekcanon, maar dat hoeft ook helemaal niet. Bleakness weet waar het goed in is, waar het vandaan komt en waar het naartoe wilt. In vergelijking met eerder werk is Blurred Visions wel een pak volwassen en melodischer, met scherpere hooks en een evenwichtiger mix van melodie en rauwheid. Met iets minder haast had dit album echter geen kwaad gedaan, maar dat is wellicht meer persoonlijke preferentie van deze beoordelaar dan een minpunt.
Bleakness is live te zien op 24 april in Hasselt bij het Funhouse Fest aldaar. Een dag eerder zijn ze in Amsterdam in de roemruchte OCCII.
Ontdek “This Vicieus Game”, ons favoriete nummer van Blurren Visons in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
