Dat 2025 voor de drum-‘n-bass-scene een topjaar zal worden, was ondertussen al duidelijk. We werden dit jaar al getrakteerd op albums van onder andere Grafix, Andromedik en Metrik. Maar zoals het gezegde luidt, wordt het beste gehouden voor het laatste. Als we de term ‘beste’ gebruiken binnen het genre, komt er de laatste jaren een naam prominent in ons op. Namelijk die van het Britse toptalent Nicolaas Douwma, beter bekend als Sub Focus. Ook hij kent een ongekend topjaar en bekleedde naast de cover van DJ Mag ook de affiches van festivals als Pukkelpop, Glastonbury en Tomorrowland. Bovendien wordt Douwma wereldwijd gezien als een van de pioniers van de moderne drum-‘n-bassmuziek. Het is met andere woorden een naam die geen introductie meer nodig heeft.
Aangezien Sub Focus al zodanig lang meedraait in het genre, frissen we toch snel even ons geheugen op. De jonge Douwma werd in 2003 ontdekt door Andy C, een van de stamvaders van drum-‘n-bass, die het jonge talent onder zijn vleugels nam en begeleidde. Het is onder zijn platenlabel dat Sub Focus zijn eerste nummers ter wereld brengt. Enkele jaren later, in 2009, brengt Sub Focus zijn eerste album uit en vier jaar later volgde al het tweede album Torus, dat met het nummer “Tidal Wave” de hitlijsten bereikte. In het decennium erna bracht Sub Focus nog twee albums uit. Daarvan was Portals een uiterst vruchtbare samenwerking met Wilkinson. In 2023 bracht hij zijn derde solo studioalbum Evolve uit. Met nummers als “Illuminate”, “Solar System” en “Desire” creëerde Sub Focus simpelweg drum-‘n-bassgeschiedenis en leerde hij de wereld kennismaken met het steeds populairdere genre.
De anticipatie voor zijn vierde solo studioalbum, Contact, was dus ook enorm groot. Bovendien bracht Sub Focus vooraf al enkele voorproefjes uit, die al voor een succes zorgden. Alvorens het album te beluisteren, springt de albumcover al meteen in het oog. We weten uit ervaring dat Sub Focus al eens graag werkt met kunstige en futuristische albumcovers, maar de gouden disk komt echt opvallend bekend over en zal ongetwijfeld meteen herkend worden door de hardcore ruimtevaartkenners. De cover werd namelijk geïnspireerd op de Voyager Golden Records, die werden meegestuurd met de Voyager-ruimtesondes van NASA, op zoek naar buitenaards leven. Met Contact doet Sub Focus zelf een worp naar hoe het buitenaardse antwoord er fysiek zou kunnen uitzien: als een gouden plaat met hiërogliefen.
Het trekt alleszins meteen onze belangstelling en met veel verwachtingen beluisteren we het openingsnummer “Ecuador”. Een buitenaards klinkende melodie zet het album in en niet veel later is daar de stem van Fireboy DML. Aanvankelijk klinkt het nummer redelijk verrassend en atypisch voor hetgeen we gewoon zijn van Sub Focus. Dat is het resultaat van het bijna exotische karakter van de compositie. Desondanks is het wel aangenaam om naar te luisteren en wakkert het onze nieuwsgierigheid alleen maar aan. Het openingsnummer wordt gevolgd door twee vooraf uitgebrachte nummers, waarvan “So Many Colours” een kwaliteitsvolle samenwerking is met Poppy Baskcomb. We staan er niet te lang bij stil en luisteren al snel naar een nieuwe creatie, “Elevate”, dat synoniem staat voor een vlotte melodie en een stevige drop. We herkennen “Elevate” wel van Sub Focus’ sets, waarin het nummer ondertussen een vaste plaats heeft en altijd zorgt voor een hoogtepunt, een effect dat het eveneens creëert in het album.
Met “On & On”, een samenwerking met bbyclose, komen we aan bij een andere vooraf uitgebrachte hit. Het is een leuk dansnummer waarin we worden aangemaand te blijven gaan, wat zeker geen moeilijke opdracht is op de aanstekelijke melodie die het nummer vult. Door middel van een uitspringend deuntje houdt Sub Focus onze aandacht vast. Voor “Roll Too Deep” haalden hij en Subsonic ongetwijfeld inspiratie uit de technoklassieker “Meet Her At The Love Parade”, die ze meesterlijk omtoveren tot een goed drum-‘n-bassnummer. Beiden slagen erin hun stijlen te verwerken, met een stevig en uniek resultaat dat ons zeker bevalt. Niet veel later volgt monsterhit “Go Back”, die Sub Focus samen met John Summit en Julia Church maakte. Hun creatie ging al meermaals terecht de wereld rond en is dus ongetwijfeld een danceklassieker in wording. Het tempo wordt daarna een beetje verlaagd en met de indiestem van Connie Constance gunt Sub Focus ons toch even een aangename adempauze. Connie Constance wordt al snel opgevolgd door opkomend zangtalent Emily Makis op “Lost In Heaven”. Ze combineerden beiden hun stijlen op een sterke manier en maakten zo een mooi en gebalanceerd liquid drum-‘n-bassnummer. Begeleid door Makis’ stem dromen we even zorgeloos weg en genieten we van de zachte drums die haar ondersteunen.
We worden echter weer snel uit onze droom geschud door Katy B en een energieke melodie. Met “Push The Tempo” wordt het tempo genadeloos verhoogd en schieten we weer recht. Die besmettelijke en energieke trend wordt doorgezet met behulp van een verschrikkelijk zwoele drum in het kersverse “Let Your Body Rock”. In deze compositie krijgen we een geluid en stijl te horen die we vooraf nog niet hoorden in het genre en die het een heel futuristische sfeer geeft. Sub Focus bewijst hier dus weer dat hij constant de muzikale grenzen van het genre verlegt en herbevestigt het feit dat hij blijft innoveren. Na dertien nummers komen we aan bij het slotstuk van Contact. Aan de hand van een atmosferische opbouw, die wat weg heeft van “Opus” van Eric Prydz, neemt Sub Focus ons voor een laatste maal mee op sleeptouw. Het nummer draagt de naam “Fade” en zorgt voor een ultiem hoogtepunt via het euforische refrein. Daarnaast is het een sterke maar zeker ook gepaste afsluiter van Contact.
Sub Focus brengt met Contact een innovatief album uit dat veel unieke melodieën bevat. Hij vindt zichzelf opnieuw uit en maakt duidelijk een evolutie ten opzichte van zijn vorig werk. Het album is ook toegankelijk voor de luisteraar die nog niet overtuigd is door drum-‘n-bass. Dat is het gevolg van de verschillende invloeden die terug te vinden zijn, zoals house en techno. Contact is een album waarin een wijd spectrum van het drum-‘n-bassgenre wordt tentoongesteld; van dancefloornummers tot het vloeiende liquid, maar elk met die typische Sub Focus-handtekening. Daarnaast zijn er composities die we niet aan Sub Focus zouden toeschrijven en die ons verrassen. Net dat maakt Contact zo aantrekkelijk en interessant. Het enige minpuntje is echter dat bijna de helft van het album al te horen was, al lijkt dat een nieuwe algemene trend te worden binnen het genre. Kortom, met Contact zet Sub Focus een sterk staaltje drum-‘n-bass neer. Moest er bovendien ooit een antwoord komen op de Voyager Golden Records, dan mag dat voor ons zeker in dezelfde vorm zijn als die van het album van Sub Focus.
Sub Focus zakt begin maart af naar Rampage in de AFAS Dome.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Roll Too Deep”, ons favoriete nummer van Contact in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
