De hype rond singer-songwriter sombr is groot. Op twintigjarige leeftijd staat Shane Michael Boose al even bovenaan de hitlijsten met nummers als “back to friends” en “undressed“. Minder dan een halve maand geleden kondigde de zanger zijn debuutalbum aan die vrijdag al uitkwam. De Amerikaan plande hiervoor volgend jaar al een tour in, waarbij de AB zo goed als direct uitverkocht was. Dit toont dat sombr al vele harten overtuigd heeft. Daarom keken wij benieuwd uit naar deze debuutplaat.
Voorgaand op het album liet de zanger al vier nummers op ons los. Deze lagen alle vier in dezelfde lijn. De voorgemelde “back to friends” en “undressed” zitten al in de melancholische sfeer met teksten over liefdesproblematieken. “we never dated” en “12 to 12” zetten dat gebroken hart verder. Qua stijl en thema’s gaven deze dan ook een mooie voorbode, want dat is waar het album op gebouwd is en veertig minuten op verder kabbelt.
Met zijn alternatieve pop en soms lichte indie rock, weet sombr er toch wel te staan. De nummers die hij brengt zijn qua sfeer laidback en aangenaam. Daarop maken meestal enkele aanstekelijke gitaren hun intrede. Vooral “we never dated” en “dime” zijn hier de mooiste voorbeelden van. De vereiste variatie is er. “12 to 12” brengt zo bijvoorbeeld iets funky met zich mee, terwijl “canal street” er nog rustiger aan toegaat dan de rest. Aan de andere kant komt sombr met zijn vaste stijl toch een beetje te weinig verrassend uit de hoek met de nieuwe nummers omdat hij zich te veel aan dezelfde formule houdt.
In enkele songs gebruikt de zangers in de strofes een wat scherpere mixing op zijn stem. Deze komt dan op het refrein terug volledig tot uiting en kan zelfs harmonisch genoemd worden. Op “dime”, “under the mat” en “we never dated” slaagt deze tactiek dan ook, maar op opener “crushing” krijgen we er door de extra scherpte een ietwat onwennig gevoel door. Zeker als de man dan nog eens zijn goeie stem laat verdrinken in de vele effecten, krijg je het gevoel dat hij net iets meer naturel had mogen werken. Doordat hij die effecten dan ook nog eens voornamelijk op dezelfde manier gebruikt, lonkt de repetitiviteit en overbodigheid om de hoek.
Qua thematieken gaat sombr niet veel kanten uit. Waar de teksten toegankelijk en mooi verwoord zijn, zijn ze wel niet erg gevarieerd of vernieuwend. sombr heeft zo tien manieren gevonden om over een gebroken hart te zingen. Hoewel deze problematiek vaak voorkomt in muziek en daar geen probleem bij is, wordt de melancholie verwerkt met de iets te weinige variatie in de muziek. Hierdoor klinkt alles heel langdradig. We hebben het gevoel dat de nummers apart beter werken dan als geheel omdat ze op zichzelf wel sterk zijn, maar als geheel soms wat verdwijnen naast elkaar. Dit door de herhalingen en het ontbreken van echte uitspringers.
I Barely Know Her is een debuut dat je oftewel kan doen wegdromen met zijn laidback stijl, of aan de andere kant recht in je gevoelens kan snijden. Hoewel sombr tien sterke liedjes levert, hadden wij toch op wat meer variatie gehoopt in stijl en thematieken. Ondanks reden tot cohesie, volgen de nummers soms wat te veel dezelfde formule. Als je nu voor of tegen bent, het succes van sombr valt niet meer te ontkennen en dat heeft nog altijd een reden. Wat dit op 6 maart in de AB zal geven, valt nu af te wachten.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “we never dated”, ons favoriete nummer van I Barely Know Her, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
