© Stijn De Belder
Vijftien kaarsjes: zoveel moet Extrema Outdoor er dit jaar al in één adem uitblazen en toch zijn we er in al die tijd nog nooit geraakt. Het festival heeft nochtans een stevige reputatie uitgebouwd. Nog voor het techno-house-trancemerk zijn thuisbasis vond in de Limburgse gemoedelijkheid van Houthalen-Helchteren, waren er namelijk in de jaren negentig al Extremafeesten in het Nederlandse Best. Met uitstapjes naar Noorwegen en vorig jaar de mislukte Italiëmissie probeerde de organisatie ook al voet aan grond te krijgen in het buitenland, maar nergens feesten ze zo graag als in ons festivallandje, zo blijkt. De Plas blijft daarmee de uitgelezen plaats voor elektronisch minnend België dat niets moet weten van de massa-mainstream-madness van Tomorrowland. Voor de 2025-editie selecteerde de programmator een mix van gevestigde waarden, veelbelovend talent en hostings waaruit blijkt dat Extrema die mee is met zijn tijd. Met de blik op de toekomst zorgden zo onder meer XXX voor het goede weer?
Mika Heggemann @ District 2 (MODUL’AIR)
Met zijn geblondeerde lokken mocht Mika Heggemann na de verdienstelijke Miamor District 2 definitief voor geopend verklaren. De opkomst was magertjes, want veel bezoekers waren zich nog aan het installeren op een van de campings, maar zij die zich al tussen water en bos begaven, waren getuige van een fijne opwarmset door de Berlijner. Terwijl “Craving 4 U” de eerste reacties losweekte na een opener met een zwoel Middellandse Zee-gitaartje, brandde het zonnetje stevig op ons voorhoofd. Degenen die hun ticket verkochten door het voorspelde hondenweer mochten tijdens de eerste uurtjes van de dag gerust al spijt krijgen, want het steeds meer vol lopende District 2 amuseerde zich als vrijgelaten kippetjes uit een legbatterij. De herkenbare meezingmomentjes “Apologize” en “Cinema” deden daar, tussen de onbekende maar absoluut dansbare en springerige restanten van de tracklist, een subtiel schepje bovenop. Het weekend was begonnen en het zonnetje scheen – of zoals onze buur zei: ‘Wij zijn het universum dat teruglacht naar jezelf’. Maak daar zelf maar van wat je wilt.
Amber Broos @ District 7 (Labyrinth)
Op District 1 en 2 hebben de nieuwere, populairdere interpretaties van techno de klassieke variant wat verdrongen, maar gelukkige wijdde Extrema de 7 dit jaar aan de originele vorm van het genre, waar puristen zeker gisteren aan hun trekken kwamen. Labyrinth hostte de area en nodigde daarvoor Amber Broos uit. Haar techno met hier en daar een retro-invloed bediende de dansvloer als een soort van afterworksoundtrack. Waar de voorste rijen de knop al helemaal hadden omgedraaid richting ravemodus, slaagde het overgrote deel van de tent nog een babbeltje onder de stevige beats van de prille twintiger.
Beginnen deed ze onder de naam DJ 13 Amps en zo vinkt ze naast alle andere vakjes nog eentje aan om de nieuwe Belgische technotrots te worden: je carrière starten onder een ander alias en dan overschakelen op je eigen naam, zo kennen we er nog… Zoveel publiek als een Charlotte de Witte en een Amelie Lens trekt ze bijlange nog niet, maar er zit zeker potentieel in deze jonge Leuvense. We weten alleen niet helemaal zeker of het er tijdens deze set al honderd procent uitkwam, al vormde de steeds meer bouncy en groovey klinkende techno naar het einde toe zeker een smakelijke hap.
Space92 @ District 7 (Labyrinth)
Na Amber Broos bleven we nog even hangen, want haar tip via Studio Brussel nam eigenhandig de decks van haar over. Space92 verzorgde op zijn manier de sound die techno volgens hem moet voorstellen en deed dat eerlijk gezegd uitstekend. Met hier en daar een puntje van herkenning, maar vooral onontdekte beats die een bevestigende grijs op ons gezicht toverden, zette hij District 7 aan het bewegen. De omstandigheden waren ideaal: een tot leven komende lichtshow, een briesje voor de verkoeling en vooral heen en weer deinende bezoekers. De oude definitie van techno herdefiniëren met een moderne twist: Space92 ging de uitdaging aan en wist een meer dan ruime voldoende te behalen, met als speerpunt een dikke remix van “Voices in My Head” van Anyma.
Job Jobse @ District 2 (MODUL’AIR)
Na Amber Broos heerste er ook bij Job Jobse een gezellig afterwork-sfeertje, waarbij mensen tussen opklaringen en korte regenbuien door een drankje-en-babbeltje sloegen. Echter kregen we eerst nog wat Helena Lauwaert te horen, want Job Jobse had zich goed ingeburgerd in de Limburgse cultuur. Een halfuurtje later begon de graag geziene Amsterdamse dj aan zijn set. Als selecteur van de meest hippe beats liet hij de zon die net boven de bomen uitkwam nog wat warmer aanvoelen. De regen helemaal weghouden kon hij echter niet, de her en der wapperende poncho’s doen trillen wel. Met oldschool pianoriedeltjes en de altijd aanwezige Nederlandstalige, onuitgebrachte track zette hij een degelijk set neer. Onvergetelijk gaan we die niet noemen, maar spijt dat we richting District 2 zijn afgezakt hadden we evenzeer allerminst.
Enrico Sangiuliano @ District 7 (Labyrinth)
Wanneer we terug aanbelandden in District 7 stond de tent gezien het uur relatief leeg voor de boterdroge techno van Enrico Sangiuliano. De man van Charlotte de Witte jaagt dezelfde passie als zijn vrouw na en doet dat met diepe, aanslepende beats die lang niet zo veel variatie bevatten als de muziek op District 2. Nee, dit was techno à la Drumcode, die Extrema het voor de oudere generatie de moeite waard houdt om naartoe te komen. Door de hulp in te roepen van eenvoudige kicks en al even simpele soundeffectjes en artificiële melodietjes trachtte hij de tent te overtuigen van zijn talent, al voelden de uitgesponnen nummers soms iets te langdradig aan om te blijven boeien.
KI/KI @ District 2 (MODUL’AIR)
Zowat vijf minuten; meer heeft KI/KI niet nodig om haar misschien wel grootste hit “5 Mins Of Acid” te droppen. Het is meteen ook een voorbode van wat ze in haar set te tentoon stelt: veel acidgeluiden onder een technobeat met aanstekelijkheidsfactor honderd. De Amsterdamse revelatie staat aan het front van de rave-revival en is de eerste die er vandaag in slaagt om District 2 volledig vol te trekken en zal daarnaast ook de meeste TikTokvideo’s op haar naam zal kunnen schrijven, zo stellen we vast wanneer op haar onuitgebrachte samenwerking met Marlon Hoffstadt alle gsm’s de lucht ingaan. De regen deert het enthousiaste publiek niet en werkt eerder als olie op het vuur dan als een vochtige doek over een frietketel. Veel materiaal – waarschijnlijk van haar label slash – herkennen we niet, maar dat doet er niet toe wanneer de muziek uitmuntend is. Een domper op de feestvreugde is echter dat het publiek nog steeds eerder in praat- dan is feestmodus is. Wat kan je nog meer nodig hebben, Extrema?
MRAK @ District 5
De andere helft van Tale Of Us is wellicht bekender, maar gisterenavond bewees MRAK dat hij eigenlijk niet moet onderdoen voor zijn ex-collega Anyma. Oke, visueel is het allemaal net wat soberder, maar de klanken zijn even warm en doordringend. De Canadees kreeg de eer om de nieuwe District 5-tent op de eerste festivaldag af te sluiten en deed dat met bezwerende melodische techno die voor een rustig doch impactvol einde van de vrijdag zorgde. Daarvoor toverde hij bassen vele malen dieper dan de Plas van Houthalen Helchteren tevoorschijn, terwijl de centrale laser de hele constructie – inclusief de drie grote led-vierkanten – mysterisch doorboorde. Festivaldag één verklaarde hij definitief voor gesloten met een toffe remix van “Relax, Take It Easy” van Mika. Zo eindigde de dag zoals hij begon: met een Mika, en zo was de cirkel helemaal rond.
