© CPU – Jan Van Hecke
Het leven vliegt voorbij en je moet genieten van elk moment. Dat weet ook de Amerikaanse indieband Mt. Joy. Na hun uitverkochte show in Madison Square Garden (ja, zo groot zijn ze ondertussen), beleefden ze een hoogtepunt in hun leven tot een van de bandleden het nieuws kreeg van een oude vriend dat ze meerdere hersentumoren heeft. De prognose was onduidelijk, maar ze wisten dat het een zwaar gevecht zou worden. Matt Quin (frontman van de band) realiseerde zich hoe fragiel het leven is en was diep geïnspireerd door het idee van een leven zonder schrik, ook als de kansen tegenzitten. Uit die emotie ontstond “Lucy”.
“Lucy” begint met een simpele drum gevolgd door rauwe gitaarakkoorden en een zachte piano in de achtergrond. De diepgaande en authentieke stem van Matt Quin neemt ons mee op een reis door een leven dat ten volle is geleefd: gevuld met dansen, goedkope champagne en liefde. Naarmate het nummer vordert, wordt de muziek voller, warmer en luider. Het spreekt over verlies en pijn terwijl je het leven omarmt, in elke vorm, zoals Lucy dat doet. Lucy kreeg de hele wereld tegen zich en wandelt nog steeds met een glimlach. In de slotzin krijgen we nog een laatste advies: ‘And I’ll tell you everything I ever learned about life. Is that Lucy’s a badass, and Lucy’s fucking right’. Inderdaad.
Dit nummer is gemaakt voor zowel je koptelefoon wanneer je wandelt in de zon, als voor de grootste momenten op festivals. De inspiratiebron van Lucy leeft nog, wat het nummer op een manier voor ons nog extra diepgaand maakt. Het laat je het leven extra waarderen. Hopelijk danst u mee door het leven op dit nummer.
“Lucy” is het zesde nummer dat Mt. Joy uitbrengt van het album Hope We Have Fun dat op 30 mei uitkomt.
