© CPU – Mathias Verschueren
Dé nieuwe it-boys in de categorie ‘gitaar-afrosserij’ zijn toch wel zonder meer de metalgroep Chat Pile. De groep uit het bescheiden Oklahoma, in het getergde ‘Middle America’ brachten met het al even getergde God’s Country een van de beste metaldebuten van de eeuw uit, jawel, en mogen zich na hun tweede klepper Cool World nu al een van de meest opwindende acts noemen die er op deze koele wereld rondlopen. De vier, nogal doodnormaal uitziende bijna-veertigers, maken het soort metal dat even hard overhoop ligt met zichzelf als met de wereld. De manier waarop het Amerikaans viertal daarmee weet om te gaan is de volgende: door de Antwerpse Trix te voorzien van een werkelijk verwoestende set die nog steeds nasmeult.
Opwarmer Agriculture is een black metal band. Dat onmenselijke gegrom en blastbeats moeten dus wel je ding zijn, maar de groep uit Californië slaagt erin met hun specifieke stijl niet te vervallen in de clichés van het subgenre. Je hebt natuurlijk de Deafheaven- en Alcest-types van het genre, die extreme metal weten te combineren met zachtere, maar complementaire, tonen en texturen. Zo ook Agriculture, dat tussen het drumgep(k)letter en ‘death growls’ plaats maakte voor diepe, groovy breakdowns op zowel gitaar als bas. Je hoort het goed, duidelijk hoorbare bas in black metal. De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Met hier en daar ook nog eens een post-metal elementje kleurde het viertal gezien de soms nogal strikte traditie van echte black metal dus toch wel aardig buiten de lijntjes. En het deed dat in stijl.
© CPU – Mathias Verschueren
Zanger Raygun Busch staat gekend om rond te lopen in zijn nogal potsierlijke pens en sweatshort. Maar zoiets is de nieuwe rock-‘n-roll, weten ook fans van bijvoorbeeld Viagra Boys, afgelopen zaterdag te gast in de Ancienne Belgique, dat al jaren bewijst dat je je daarmee tot de nieuwe man van de rock bombardeert. Gedaan met strakke lijven, Chat Pile heeft geen tijd voor dat soort optiek. In de plaats geven moddervette, drassige baslijnen en gefolterd gitaarspel de muziek het enige dat mogelijk kan zijn: meedogenloos. Je zou er voor minder bij gaan neerliggen, demonstreerde ook Busch zelf.
Als een bezetene zong Busch strompelend over het podium, met een stem die afwisselend eentje van een ratelende dronkaard of een gemarteld zwijn zou kunnen zijn. Opener “I Am Dog Now” werd verwrongen door een brute radeloosheid, enkel ervaren door bewoners van ’s werelds cul-de-sacs. Vaak begeleid door metalig en industrieel geknars, lijken nummers als “Frownland” aan de vleeshaken van een verlaten slachthuis te hangen. Maar als je Nine Inch Nails als toonbeeld neemt voor de industrial metal, ontbrak hun elegantie en finesse hier volledig. De ontketende noisy sludge metal van Chat Pile is een pletwals in de puurste zin van het woord, en de enige zin waarin Chat Pile dat woord schijnbaar weet te interpreteren: door woorden de keel uit te wringen en noten uit de vingers te persen.
© CPU – Mathias Verschueren
De instrumentals van bijvoorbeeld “Slaughterhouse” hadden ook geen enkele scrupules over het compleet doen verzuipen van Buschs zang, die ook niet meteen het type frontman is die zich druk maakt over de mate waarin hij al dan niet gehoord wordt. Vocaal of instrumentaal geweld, het is allemaal één pot nat. Tekstlijnen ‘Not everyone gets to hide’ kropen er tijdens “Funny Man” nog net van onder de eindeloos oorverdovende ruis uit, al kwam het dreigement daardoor niet minder hard binnen.
Chat Pile is het soort band die de zinloosheid van het leven beter begrijpt dan de meesten, voor wie de naïeve American Dream een nachtmerrie is. Voornaamste bewijsstuk, het volgende mantra van Raygun Busch: ‘setlists are for cowards’. Uit weerstand weigert het zich erbij neer te leggen (figuurlijk dan) tot de longen compleet zijn uitgeperst. Dit is muziek voor de wachtkamer naar de hel. Niet vanwege hoe luid of agressief het allemaal klonk, nee, veel erger, het klonk net benauwd, moe en moedeloos. Emoties die je niet plotseling bespringen en al even snel verdwijnen, maar die net om en rond je blijven hangen. Chat Pile is uitzichtloosheid in auditieve vorm.
Setlist:
I Am Dog Now
Davis
Shame
Frownland
Tape
Funny Man
Why
Slaughterhouse
Pamela
Mask
Masc
Dallas Beltway
Rainbow Meat
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!
