© Julia Tarantino
Deze review zouden we kunnen beginnen met ‘Er was eens…’. Het verhaal van Monobloc start namelijk met een reeks toevallige ontmoetingen, groeit uit tot een fascinerend verhaal en is nog lang niet uitverteld. De band bestaat uit een New Yorks vijftal: Timothy ‘Tim’ Waldron (vocals), Michael ‘Mop’ Silverglade (bas), Ben Scofield en Nina Lüders (gitaar) en ook Zack Pockrose (drums). Tim en Mop speelden vroeger reeds samen bij de band Courier Club en kwamen elkaar na enkele omzwervingen opnieuw tegen. Ben sloot zich spontaan aan bij de band toen hij zijn oude studiegenoot Mop nog eens tegen het lijf liep. Even later volgde Nina, die Tim leerde kennen via role-playing games op TikTok. Daar bleef het echter niet bij. Het ensemble werd nog wat groter toen ze Zack meebracht naar een repetitie. Zo werd de drumvacature ook ingevuld en was de setup van de band compleet. Monobloc brengt gewaagde, eigentijdse muziek met een Britse postpunk vibe. Begin 2024 kwam de eerste single “I’m Just Trying To Love You” uit. Met “Take me” komen ze ondertussen al met een vierde nummer op de proppen.
De nieuwe single begint met een rustige muzikale intro waar zowel de krachtige drums, de warme gitaren als de bas een mooi samenhangend geheel vormen. Er wordt meteen een zachte en vertrouwde sfeer neergezet. De kenmerkende stem van Waldron sluit later aan en klinkt boeiend en meeslepend doorheen het nummer. Deze song voelt misschien een beetje als een variatie op de eerste single “I’m Just Trying To Love You”, maar is zeker geen herhaling en vormt dus een prima aanvulling voor hun gestaag groeiende discografie. De bijbehorende video is helemaal in lijn met de band en brengt zwart-wit beelden van onder andere livesets die de band ondertussen achter de kiezen heeft.
Wie de band zelf aan het werk wil zien kan alvast op 31 maart terecht in het Cactus Café te Brugge. Wanneer er een eerste ep of album zal verschijnen, daar hebben we jammer genoeg ook het raden naar. Afwachten dus.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
