Toen we een aantal jaar geleden voorbij de film Knock Knock zapten, raakten we in een oogopslag in de ban van Francisca Valenzuela. En dat kwam niet door haar acteerprestaties, de zangeres had zelfs geen rol in de film en van die film zelf is door zijn matigheid weinig bijgebleven. Het was wel omdat Keanu Reeves een half uur ver in de film haar derde album Tajo Abierto oplegde. Slechts hooguit een minuut was ze te horen, maar precies lang genoeg om te merken dat de Chileense-Amerikaanse zangeres over een groot talent beschikt. Sindsdien is onze liefde voor haar enkel groter geworden, al hopen we niet dat ze de titel van haar nieuwste nummer “Rompecorazones” letterlijk gaat uitvoeren.
Vrij vertaald betekent de titel zoiets als hartenbreker, een thema dat ze ook op haar laatste album Adentro uit 2023 besprak. Destijds liet ze ons haar kwetsbaarheid zien door het verwerkingsproces van haar stukgelopen relatie op plaat vast te leggen. Eigenlijk doet ze tijdens “Rompecorazones” precies hetzelfde, waardoor het nummer eerder aanvoelt als een appendix van de plaat dan als een volledig nieuwe track. Toch doet dat niets af aan de kracht van de song zelf: Valenzuela legt al haar emoties in haar stem, waardoor de track een indringend karakter krijgt. Muzikaal zit het nummer strak in elkaar, maar nooit is de productie te bombastisch, waardoor haar stem de ruimte krijgt om flink te stralen. Al maakt ze nog twintig albums over haar liefdesverdriet, zolang de nummers even sterk zijn als “Rompecorazones”, is dat voor ons meer dan prima.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
