In het Oude Egypte werd het hart en dus ook de ziel gewogen wanneer een dode het hemelrijk wilde binnen geraken. Het hart werd op een kant van de weegschaal gelegd en op de andere kant het lichtste veertje dat de goden in hun schatkamer hadden gevonden. Als de kant van de weegschaal waarop het veertje lag naar beneden uitweek, slechts dan werd de dode verwelkomd in het paradijs. De ziel was bij leven oprecht, liefdevol en eerlijk gebleken. De muziek van Tucker Zimmerman is dat veertje: oprecht, liefdevol en eerlijk. Zimmerman heeft de echte ‘summer of love’ nog meegemaakt als geborene in San Francisco. De man was 28 jaar toen hij het formidabele Ten Songs By Tucker Zimmerman in 1969 uitbracht. Vader zaliger had de plaat, wat in België uiterst uniek was. Het was de enige plaat die hij terecht niet wilde meegeven met zijn hippievrienden. Het risico was te groot om het album kwijt te spelen en aan een nieuwe geraken was als zoeken naar een speldje in twintig hooimijten.
Zimmerman gaf zichzelf steeds voldoende tijd om nieuwe muziek op tape te zetten en in 1983 leek het oeuvre van en voor de man vervolledigd. Na het millennium bracht de Amerikaanse folkmuzikant terug composities uit en naar onze bescheiden mening is zijn lp Songpoet het allerbeste dat de man ooit heeft laten persen op de onverbiddelijke, zwarte groeven van vinyl. Zimmerman is inderdaad de verpersoonlijking van de dichter die ook het enorme talent heeft om die poëzie op muziekbladen te noteren. Toch krijgen we bij de Californische bard het gevoel dat hij een miskend genie is, een muzikale bladzijde die is blijven plakken doordat vingers niet zijn natgemaakt om die bladzijde correct en respectvol om te draaien. Uiteraard zijn er de grootmeesters zoals Johnny Cash, Kris Kristofferson en die andere Zimmerman, namelijk Robert Allen, door de goegemeente veel bekender als de onverslijtbare Bob Dylan. Zet Tucker gerust in dit legendarische rijtje. Tucker Zimmerman is ondertussen 83 jaar oud en we durven nu al stellen dat de zanger met Dance Of Love zijn magnus opum heeft uitgebracht. We duiken in de wereld van de folk, country, blues en americana met de zanger die resideert in Stockay-Saint-Georges, een Belgisch gehucht in de provincie Luik. Alors, on y va!
Zimmerman wordt op de nieuwe plaat begeleid door Adrienne Lenker en andere bandleden van Big Thief, Mat Davidson van Twain en Zach Burba van Iji. De man verliet zijn natuurstenen dorpje en vloog naar zijn geboorteland om het album op de nodige sporen te zetten. “Old Folks Of Farmersville” is een van de zachtste en mooiste Amerikaanse folksongs die we ooit hebben gehoord. De schoonheid is groots en bijna versmachtend. Bij “The Idiot’s Maze” doen Zimmerman en de gelegenheidsband iets wat we hem nog niet hebben weten doen; hij componeert een soulnummer dat ook fantastisch zou hebben geklonken als Otis Redding of Wilson Pickett het hadden kunnen coveren. Ach, die dood ook, waarom loert hij steeds zo nadrukkelijk om de hoek?
Op de plaat staan verhalen, verhalen die alleen kunnen verteld worden aan mensen die te vertrouwen zijn om ze door te geven. Het zijn de grote kronieken en de forse parabels die vertellen over alles wat er gebeurt in een mensenleven tussen het zaad van vader en het stof van de here god. Hoop, mislukking, ellende, geluk, verdriet, geboorte en dood. Zimmerman is een rasverteller zoals blijkt op bijvoorbeeld “Burial At Sea“. Grijp je kansen als je wil veranderen, wees vriendelijk en onthoud de namen van de mensen die je je geliefden durft te noemen. Droom weg en omarm het mysterie dat het leven is.
“Leave It On The Porch Outside” is een samenzang gecomponeerd op de houten vloer van een saloon, een vloer die doordrenkt is van gemorste whisky van de voorbije tweehonderd jaren. Enkele gitaarakkoorden en een bijna gedempt pianostuk en laat al je rommel in je lijf en leden gewoon buiten aan het voorgeborchte. Doe jezelf een plezier en luister eens naar het einde van de song. Het is een van de grappigste muziekstukken die we ooit gehoord hebben. Hilarisch in zijn eenvoud, geniaal gewoon! Op “The Ram-a-lama-ding-dong-song” kan er ook eens gedanst worden. We blijven in dezelfde saloon en de klapdeuren openen zich voor de vrouwen met dichtgesnoerde corsetten en hoge, zwarte leren schoenen met reusachtige veters. Buig jezelf naar het mooiste meisje en vraag haar heel beleefd ten dans. Zwier haar prachtige lichaam door de ruimte en laat haar gieren van het lachen. Het laatste nummer “Nobody Knows” is een vette bluesrockschijf die van geen ophouden weet. De plaat is echter wél afgelopen nu en we kunnen alleen maar staren in het ijle met een onnozele glimlach op onze lippen. We hebben zonet juist een meesterwerk gehoord, een juweel gehouwen op een kilometer onder de grond, een roze diamant die blauw schijnt in de lage, ondergaande zon.
Voor de mensen die Amerikaanse folk genegen zijn, is dit een onverwoestbaar meesterwerk. Is het een klassieker? Voor ons wel. Is deze plaat de zogeheten vijf sterren waard? Zeer zeker. Toch geven we deze plaat vier sterren en dat is een kapitale fout die al decennia geleden begonnen is. Tucker Zimmerman blijft nog steeds dat miskende genie die door te weinig mensen geapprecieerd wordt. Het zal de man meer dan waarschijnlijk aan zijn reet roesten. Het brood is lekker en niet te duur in de provincie Luik en Zimmerman heeft zich duidelijk fantastisch geamuseerd tijdens het opnemen van dit wonder en dat is meer dan genoeg. Het zij zo. Monsieur Zimmerman, un très, très grand merci pour vos chansons!
Ontdek “Leave It On The Porch Outside”, ons favoriete nummer van Dance Of Love, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
Hele mooie omschrijving, ik kende de man niet direct, o
p deze site gevonden, via Google, n.a.v. artikel in De Morgen van 02-11-2024