© CPU – Chris Stessens
Op commercieel vlak heeft Caribou misschien niet de allergrootste elektronicahits achter zijn naam staan, maar het project van Dan Snaith heeft binnen zijn genre én met meer dan twintig jaar ervaring wel een legendestatus verdiend. De Canadees verruilde zijn toekomst als doctor in de wiskunde voor de muziek en dat legde hem vanzelfsprekend dus geen windeieren. Nummers als “Can’t Do Without You” en “Odessa” beginnen te flirten met de grens van de honderd miljoen streams, terwijl vijfde studioalbum Suddenly ervoor zorgde dat hij mooie plekjes op de affiches van onder meer Pukkelpop en CORE Festival verzilverde. Dat is ondertussen ook alweer enige tijd geleden, en dus acht de man het nu tijd voor een nieuw hoofdstuk: met “Honey” verschijnt er een eerste streepje muziek in bijna drie jaar tijd.
En met dat nummer trekt Caribou meteen alle registers open. Snaith weet nog steeds wat er relevant is en werkt in het hedendaagse muzieklandschap; en dus verwerkt hij dat met alle gemak in zijn herkenbare geluid. “Honey” lijkt in eerste instantie nog dat dromerige te bevatten, maar eenmaal het refrein aanbreekt, omarmt de man de deephouse-invloeden. Het geluid wordt een beetje vloeibaarder, het geheel pompt net dat tikkeltje harder je gehoorkanalen binnen. Daardoor klinkt het allemaal wel wat toegankelijker dan wat we van de man gewoon zijn, maar dat neemt niet weg dat we de klassieke Caribou-sound niet meer terugvinden in het nummer. ‘You’ll always be my honey’ horen we nog voor de boel weer losbarst, waarna onze dansbenen het niet meer kunnen houden.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
