LiveRecensies

Corey Taylor @ Poppodium 013: Priester voor eigen kerk

© CPU – Sven Michiels (Archief)

Corey Taylor lanceerde enkele weken geleden CMF2, zijn tweede sololangspeler. De altijd mondige zanger van Stone Sour en Slipknot probeerde het al eens alleen, maar kon niet rekenen op dezelfde successen die hij behaalde met zijn andere bands. De timing zat helaas niet goed met het coronavirus, maar ook op muzikaal vlak liet CMFT het grondig afweten. Een zeldzame flop van de zanger uit Iowa. Met CMF2 werd er echter een duidelijk pad van hardrock gekozen. Taylor bleef zo meer in zijn comfortzone en scoorde iets beter. Met een talentvolle band en scheurende riffs op het nieuwe album beloofden het stevige moshpits te worden in Poppodium 013 in Tilburg.

Door al meer dan twintig jaar aan de top te staan van de metalwereld, brengt Taylor de nodige hype met zich mee. Het concert was dan ook in een mum van tijd uitverkocht. Een extra show werd iets vroeger dan deze ingepland, maar gisterenavond was er een voor de hardcorefans die een gegeerd ticket konden bemachtigen. Op de tonen van “The Box” werd de show op gang getrapt. Net zoals op CMF2 diende het nummer als uitnodiging tot de show. Uitnodiging aanvaard, want het publiek toonde een eerste keer alle handen, maar wachtte toch wat af. Een korte zwaai en groet passeerde en met “Post Traumatic Blues” kregen we meteen een herkenbare Corey Taylor. Vooral de schreeuwende vocals, die de bijna vijftigjarige Amerikaan zonder moeite uit de mouwen schudde, waren van een hoog niveau. Een rode draad doorheen zijn rijke carrière.

Taylor en diens band hadden er duidelijk zin in. Met genoeg interactie en fratsen bleef de zanger het publiek entertainen. Ook al daalde de energie soms met mindere nummers zoals “Midnight”, het plezier dat deze man toonde, was erg aanstekelijk. Soms waren de praatjes wel wat geacteerd, zoals het spelen van het introlied uit Spongebob Squarepants. Voor wie de setlist als eens opzocht, was dat geen verrassing en op die manier leek het een geforceerde mop. Taylor heeft ook emotioneel veel bagage, iets wat hij eindelijk kan tonen na een leven achter een masker. Na favoriet “Snuff’ had de zanger het moeilijk en kon hij gelukkig rekenen op steun van – naar eigen zeggen – zijn familie, zijn publiek. Met een lach en een traan werd de show hernomen. Er waren vooral veel Slipknot- en Corey Taylor-T-shirts te zien, met gevolg dat we weinig aandacht vermoedden voor Stone Sour. Toch werd “30/30-150” als een oude vriend onthaald. Radiohitje “Through Glass” zorgde zowaar voor een van de hoogtepunten van de avond.

CMF2 kreeg kritiek door iets te veel op Stone Sour te lijken, maar daardoor zit de setlist netjes in mekaar. Ook uit CMFT werden vooral de hardere rocknummers gekozen, terwijl akoestische nummers genegeerd werden. Oordoppen dienden goed vast te zitten, want de volumeknop werd meerdere keren tot de hoogste stand gebracht. Met snedige riffs en wervelende solo’s gaf de band het beste van zichzelf. Vooral Taylors boezemvriend Christian Martucci soleerde er op los, waarbij meerdere gitaarfans in de zaal ook de luchtgitaar boven haalden. Met soms iets te felle lichteffecten evolueerde het optreden naar een duivelse kerk vol meegeschreeuw, headbangers en genot bij zanger en publiek.

Slipknot-nummers “Before I Forget” en “Duality” zijn uiteraard grootste decibelleveranciers van dienst, maar voelden precies wat overbodig en boden niets nieuws aan. Ook op het einde een Black Sabbath-cover spelen, is moeilijk binnen een soloshow. Het optreden eindigde zo niet op de luide knal die we van de man gewend zijn. Een kleine smuk op een concert dat elke fan bekoorde, maar weinig verraste. Taylor toont in Poppodium 013 dat hij het alleen ook kan, maar moet daarvoor rekenen op een goede band en genoeg interactie om het publiek levendig te houden.

Wie Corey Taylor solo aan het werk wil zien, kan dat op zondag 23 juni 2024 tijdens Graspop. De artiest staat voor het eerst solo geprogrammeerd op de Desselse metalgrond. Europese shows met andere bands zijn (nog) niet aangekondigd.

Setlist:

(The Box)
Post Traumatic Blues
Tumult (Stone Sour-cover)
Black Eyes Blue
We Are The Rest
Song #3 (Stone Sour-cover)
Beyond
Before I Forget (Slipknot-cover)
SpongeBob SquarePants Theme (Painty the Pirate & Kids-cover)
Snuff (Slipknot-cover)
30/30-150 (Stone Sour-cover)
Talk Sick
Midnight
Through Glass (Stone Sour-cover)

Duality (Slipknot cover)
Fairies Wear Boots (Black Sabbath-cover)

Related posts
AlbumsFeatured albumsRecensies

Ace Frehley – 10,000 Volts (★★½): Te hooggespannen verwachtingen

Is Ace Frehley, de originele Space Man van KISS, de ultieme rock-‘n-roller? Eind 1972 deed hij auditie bij Paul Stanley, Gene Simmons…
LiveRecensies

Dirty Honey @ Kavka Oudaan: Alle remmen los

Dirty Honey was opnieuw in het land. Na eerdere passages op Graspop en de Trix hield de groep deze keer halt in…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Philip Sayce - “Backstabber”

‘Voor vette bluesrock mag je ons altijd wakker maken,’ lieten wij ons ooit ontvallen. Zodoende werden wij uit onze winterslaap geschud voor…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.