© CPU – Joost Van Hoey
Op papier wordt The Kills nog wel eens verwisseld met The Killers, maar Alison Mosshart en Jamie Hince klinken in werkelijkheid toch een tikkeltje anders dan hun bijna naamgenoten. Het Brits-Amerikaanse duo maakte doorheen de jaren wat naam met vijf sterke platen en wat hitjes in de vorm van “Black Balloon“, “Future Starts Slow” en “Doing It To Death“, al dateert de laatste langspeler intussen ook alweer van 2016. Sindsdien hield de frontvrouw zich op eigen houtje bezig, met enkele uitspattingen bij Foo Fighters als hoogtepunt, en verschenen er wat herwerkingen en demo’s, maar rond The Kills in se bleef het vooral een hele lange tijd stil. Tot nu, want met “New York” en “LA HEX” krijgen we twee streepjes nieuwe muziek te horen. Meteen ook de eerste in bijna zeven jaar.
Die twee singles tonen ook de twee gezichten van The Kills, zonder dat de band zijn eigenheid verloochent. “New York” hangt zo bijvoorbeeld aan elkaar met een reeks donkere herwerkte trompetgeluiden, met daarover het herkenbare stemgeluid van Mosshart. Een duistere riff maakt het plaatje compleet en zo is less more; een principe waar het duo wel al vaker mee uitpakte. Intimiderend dus, maar zo hebben we The Kills het liefst. “LA HEX” klinkt dan weer een pak dromeriger, met een voortkabbelende synthlijn en de Amerikaanse die haar stem op een meer intrigerende manier gebruikt. Deze single lijkt vooral een beetje in zichzelf te meanderen, maar eenmaal Hince er een groovy riff tegenaan gooit, bloeit het nummer mooi open. Twee totaal verschillende singles dus, maar ze tonen wel allebei aan dat The Kills met heel weinig heel veel kan doen. Een terugkeer die smaakt naar meer.
