AlbumsFeatured albumsRecensies

Roosbeef – Zomer in Nederland (★★★): Broeierige verlangens verzachten de ruwe ambities

Pech voor Roosbeef wanneer de vorige plaat, die ironisch genoeg Lucky heette, uitkwam. Door wereldwijd gehoest moest het nieuwe, en overigens zeer fijne, materiaal in de diepvries blijven. De Nederlandse zangeres Roos Rebergen liet het echter niet aan haar hart komen en schreef thuis dan maar verse liedjes. Die demo’s stuurde ze rond naar de andere groepsleden om er later in de studio mee aan de slag te gaan. Met Zomer in Nederland brengt Roosbeef zijn vijfde album uit en zet daarmee de evolutie naar een hechte band verder.

Waar Roosbeef in 2008 nog hoofdzakelijk Rebergen als singer-songwriter was met begeleiding, is dat ondertussen uitgegroeid tot een lokale supergroep met Pascal Deweze (Sukilove), Tim Van Oosten (Het Zesde Metaal), Tom Pintens (Zita Swoon, Tamino), en sinds kort ook met Sjoerd Bruil (Millionaire, Dez Mona). Die namen mogen zichzelf waarmaken, want Rebergen is ambitieus. Of ‘ambitjeus’, zoals ze met haar apart accent zingt in “Ik Heb Je Rug”. Blijkbaar geïnspireerd door het vroege werk van PJ Harvey gaat Roosbeef op zoek naar een strakker en ruwer geluid.

Dat ruwe valt op deze plaat wel mee (of tegen, zoals je wil), maar de band klinkt inderdaad strakker dan ooit. Zowel de opener “Ik Heb Je Rug” als single “Arme Slechterik” getuigen daarvan en maken meteen duidelijk dat Rebergen haar reputatie van schijnbare lieflijkheid van zich wil afschudden. Dat lukt ook aardig: donkere riffs zorgen voor een grimmige sfeer, terwijl ons intimiderend wordt toevertrouwd dat ‘Mijn zinnen zullen zwieren, ik groei ik groei ik groei’. Roosbeef tast de duisternis af en laat zich er gewillig door aantrekken. Die momenten, zoals ook tijdens “Warschau”, tillen de plaat boven de middelmaat.

Maar even vaak schipperen de nummers tussen melancholie en verlangen. Hunkeren en smachten naar (ergens) anders willen zijn, een vertrouwd gevoel in het werk van Roosbeef. Tragere kunstwerkjes als “Vergeten Groenten” en titelnummer “Zomer in Nederland” glijden zacht in onze oren, en Rebergen bewijst dat ze met haar warme en slepende stem ons probleemloos kan meevoeren naar waar zij wil. Wij laten het graag gebeuren.

De band is dus in goede vorm en voelt zich hoorbaar ongeremd om hier en daar speels uit te waaieren, zoals tijdens “Mandola” of “Hooitijd”. Daar kunnen we op zich niets op tegen hebben, maar doordat het geluid van de band zo af is, missen we soms een beetje die karakteristieke krak in het werk van Roosbeef. Ook nummers als “Ezels” of “Als Even” voegen weinig toe en zorgen voor onnodige bagage.

Geen succes over de hele lijn dus, maar zeker voldoende redenen om zich af en toe eens onder te dompelen in de wondere wereld van Roosbeef.

Roosbeef toert in februari en maart door Nederland en België; info en tickets kan je hier vinden.

Facebook / Instagram / Website

Beluister de singles van de week op onze Spotify.

 

Related posts
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Roosbeef - "Arme Slechterik"

Een jaar geleden sloeg Roos Rebergen aan het schrijven. Zegt die naam je niks? Je kent haar misschien beter als frontvrouw van…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.