Albums, Recensies

Black Eyed Peas – Translation (★): Lost in translation?

Black Eyed Peas stond ooit aan de top en wist toen de ene hit na de andere te scoren. “Boom Boom Pow” en “I Got A Feeling” zijn slechts twee van de hits die terug te vinden zijn op The E.N.D., het populairste album van de groep. Op dat moment was de hiphopgroep al ruim tien jaar bezig, maar pas sinds Fergie zich bij de drie mannen voegde kregen ze echt aandacht. Na The E.N.D. kwam The Beginning en ironisch genoeg was dat het einde van de groep zoals die bij het grote publiek bekend is. Het succes van het album ervoor werd verre van geëvenaard en daarna werd het stil. In 2018 bracht de groep na acht jaar terug een nieuw album uit, maar dat gebeurde zonder al te veel aandacht. Ondertussen werd Fergie al ingeruild voor J Rey Soul en het vernieuwde viertal maakte deel uit van de soundtrack van Bad Boys For Life en zo wisten ze (eindelijk) terug een hit te scoren.

Met die hit opent Translation, het achtste album van de groep. “RITMO” begint met een sample van “Rhythm Of The Night” van de groep Corona. De zang die gesampled is uit die Corona hit mag dan wel het beste aan het nummer zijn, de rest is ook aardig. “RITMO” heeft subtiele maar aanstekelijke latininvloeden, dus het is geen wonder dat dit een hit is geworden. Op single “MAMACITA” komt de latin nog meer naar voren, grotendeels doordat feature Ozuna in het Spaans te horen is. Latin muziek was enkele jaren geleden al een opkomende hype en nu surft Black Eyed Peas er ook op mee.

Op Translation zijn er dus enkele hits te vinden, maar daarnaast zijn er ook heel veel nummer die in hetzelfde laantje liggen. Zo is ook “TONTA LOVE” een tof nummer, maar niet alle liedjes slaan even hard aan. Op “GIRL LIKE ME” is Shakira te horen met een aardig bewerkte stem waardoor ze eigenlijk niet meer te herkennen is. Will.i.am, Taboo, Apl.de.ap en J Rey Soul zijn al met z’n vieren (toch staan er maar drie mannen op de hoes), maar halen er nog een hele hoop andere artiesten bij die meestal uit het zuidelijke halfrond komen. Shakira, Maluma en French Montana zijn voorbeelden van de mooie namen die we op de tracklist zien staan, maar wanneer ze klinken als Shakira in “GIRL LIKE ME” zetten wij liever iets anders op. Dit lied is ook verre van het enige met een niet overtuigende beat. Het voelt inspiratieloos aan.

Het is in de muziekwereld al eerder bewezen dat je niet zelf iets moet maken om het te doen aanslaan. Talloze hits en meesterwerken maakten gebruik van samples en zoals eerder vermeld maken ook Will.i.am en co zich hier schuldig aan. “La Isla Bonita” van Madonna zit verwerkt in “MAMACITA” en “MABUTI” doet zeer hard denken aan “Taki Taki” van DJ Snake en co. Die laatste volgt het origineel misschien net iets te snel op om leuk te zijn en ook de MC Hammer verwijzing doet weinig goed.  “U Can’t Touch This” wordt ‘It’s my life, bitch’ en dat doet die klassieker enorm veel oneer aan.

Wanneer J Rey Soul ‘I woke up like this’ blijft herhalen, kunnen wij niet anders dan denken aan “***Flawless” waarin Beyoncé diezelfde zin regelmatig herhaalt. Queen B maakte met dat nummer een feministisch standpunt, terwijl er bij Black Eyed Peas weinig inhoud te vinden is. Dat geldt trouwens voor de meeste nummers. Geen inhoud en zo nu en dan overbodige herhalingen waardoor het opnieuw onaangenaam luisteren wordt. ‘Bratatatata, Bratatata, give me action, Bratatatata, Brata, give me satisfaction’ en zo gaat Will.i.am maar door op een agressieve toon tijdens “ACTION”.

Where Is The Love?” wordt gezien als de eerste grote hit van Black Eyed Peas. Daar moet je maar naar de titel te kijken om te zien dat er een mooie boodschap in het nummer zit. Op de albumafsluiter toont de groep aan dat ze nog steeds iets te zeggen hebben. “NEWS TODAY” gaat over het nieuws vandaag en dus worden ook COVID-19 en de intussen iconische lijn ‘I can’t breathe’ aangehaald. In het eerste deel van het lied ligt de focus op het coronavirus, maar bepaalde lijnen lijken ook al te verwijzen naar racisme. Er wordt een heel klein beetje kritiek geuit tegenover Trump, maar daarna begint de groep nog over het klimaat en complottheorieën waardoor de boodschap toch met gemengde gevoelens ontvangen wordt.

Weinig inhoud en platte beats zijn geen goeie combinatie. Zeker niet wanneer beiden in overvloed aanwezig zijn. Op oudere nummers wist Black Eyed Peas telkens een mooie balans tussen zang (door Fergie) en rap (door Will.i.am, Tabou en Apl.de.ap) te vinden. Deze balans is meer dan eens zoek op Translation. Doordat de nummers elkaar telkens heel mooi opvolgen zou je het album in zijn geheel kunnen opleggen in een dancing, dus misschien gaat de kracht ervan ‘lost in translation’ wanneer we het album in onze woonkamer afspelen. We zouden het eens kunnen testen op een corona-veilig feestje, maar dan moeten we het album nog eens opleggen. Daar hebben we jammer genoeg geen zin in. Er staan enkele zomerse hits op Translation, maar daar blijft het dan ook bij.

Facebook / Instagram / Website 

Volg ons op Spotify voor meer nieuwe muziek.

19 juni 2020

About Author

Robbe Rooms Ik ben te herkennen aan mijn gele jas.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief