Albums, Recensies

Bombay Bicycle Club – Everything Else Has Gone Wrong (★★½): Niet geheel noodzakelijk

Intussen nipt een jaar geleden kwam Bombay Bicycle Club met het blijde nieuws dat ze van plan waren om terug muziek te maken. Na het in 2014 uitgebrachte So Long, See You Tomorrow hadden de Britten besloten om voorlopig de handdoek in de ring te gooien, wat soloprojecten van Jack Steadman en Ed Nash opleverde. Banden werden echter niet gebroken, en vijf jaar later heeft de groep een nieuwe plaat klaar om een volgend hoofdstuk in te luiden.

Het werd echter al vrij snel duidelijk dat dat volgend hoofdstuk geen enorme schokgolf zou teweegbrengen. Vroege singles als “Eat, Sleep, Wake (Nothing but You)” waren ongetwijfeld aangenaam, maar leken zich niet te veel bezig te houden met innoveren. Elke plaat van Bombay Bicycle Club tot nu toe liet zich definiëren door een merkbare stilistische ommegooi, maar Everything Else Has Gone Wrong profileert zich eerder als ‘meer van hetzelfde’. Leuk voor de fans, dat zeker, maar het resultaat voelt wat inessentieel aan.

De sample die “Get Up” opent lijkt nochtans verder te bouwen op het geknutsel met samples dat So Long, See You Tomorrow zo boeiend maakte, en het nummer bouwt al snel naar een fijne climax op. Het blijkt echter maar om een korte intro te gaan, en het ietwat saaie “Is It Real” heeft het moeilijk om het momentum aan te houden. Hetzelfde geldt voor “I Can Hardly Speak”, een braaf staaltje indiepop dat op het eerste gezicht weliswaar interessant in elkaar lijkt te zitten, maar vervolgens vier minuten doorgaat op hetzelfde idee met een eerder slaapverwekkende vocal erover.

Het zijn de eerste singles die de uitschieters van Everything Else Has Gone Wrong vormen: “Racing Stripes” slaat als enige een geheel nieuwe weg in richting dromerige ambientpop en weet zo de plaat op een hoogtepunt af te sluiten. “Eat, Sleep, Wake” en de titelsong zijn dan weer te aanstekelijk om ons bezig te houden met het gebrek aan experimentatie. Zij vormen een nodig respijt van een album dat bij momenten aanvoelt als de belichaming van het woord ‘opvulling’.

Daarmee willen we niet zeggen dat Everything Else Has Gone Wrong echt een slechte plaat is. Het oor voor melodieën en de sonische variatie waar we zo van hielden op de vorige Bombay Bicycle Club-platen zijn hier nog steeds aanwezig, alleen levert het nu vaker een leuk moment op dan een sterk afgewerkt nummer. Alle relevante knoppen lijken wat teruggedraaid; de gitaren zijn minder ruw, de klanken minder exotisch, de zangmelodieën minder gewaagd (en vaak op nogal luie wijze gedubbeld door de gitaar), en de songs minder complex. Hier vind je geen gitaarexplosie als “Bad Timing” of excentrieke ballade à la “The Giantess”, wel een elftal songs dat eigenlijk ook door een andere band op tape had kunnen worden gezet.

Everything Else Has Gone Wrong komt na een pauze van zes jaar veel te veilig over. Een geheel zwak album leveren de Britten niet af, maar ze stoten wel ver onder hun gewicht. Voorlopig zijn we dan ook nog niet geheel overtuigd van de noodzaak van deze reünie. Gelukkig betekent het wel dat we Bombay Bicycle Club op 23 maart in de AB kunnen spotten, waar ze hopelijk ook heel wat oude songs bovenhalen.

17 januari 2020

About Author

Lyra muziek is cool. • luisterlog: last.fm/user/lyramsr


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief