Albums, Recensies

Brihang – CASCO (★★★★): Patroonheilige van de metafoor

Wandelingen en steentjes die je daarbij plagen zijn voor ons nooit meer hetzelfde, sinds Boudy Verleye ons midden april op het eerste nummer van zijn nieuwe plaat trakteerde. “Steentje” werd naarstig beluisterd in het noordelijke deel van ons belgenlandje, met een overvolle Lift op Pukkelpop en heel wat concerten die het ‘sold out’-label dragen tot gevolg. Brihang plaveit de weg naar boven op zijn eigen manier, met eerlijke teksten, nonchalante samples en een West-Vlaamse tongval die net geen betoog van Gerrit Callewaert uit Bavikhove behoeft. Geheel binnen het kader ‘sympathiek eigenzinnig’ hoeven we niet tot vrijdag te wachten, maar maken we op woensdag al kennis met Brihangs tweede langspeler.

Laat ons toe even de context van CASCO te schetsen. Brihang schreef zijn tweede wapenfeit wanneer hij op zoek ging naar een nieuwe woonst, en dat is de rode draad doorheen het album geworden. ‘Casco’ is een term die op de immomarkt wordt gebruikt om aan te geven dat een woning water- en winddicht werd gemaakt. Ramen, deuren, een dak en muren zijn er, de koper mag de rest naar eigen smaak en budget invullen. Tabula rasa dus, en daar worden we bij de opener “Pasgeboren+” meteen ingegooid. In de eerste strofes heeft Verleye het over hoe hij het levenslicht zag, kennismaakte met het leven en met zichzelf. Langzaamaan komen de levensvragen waarmee Brihang als 26-jarige geconfronteerd wordt naar boven.

“Pasgeboren+” klinkt met z’n nineties hiphopgeluid muzikaler dan we van Brihang gewoon zijn, en dat is de voornaamste conclusie die we trekken nadat we de dertien nummers op CASCO hebben verorberd. Het hoge oorwurmgehalte van “Steentje” konden we om diezelfde reden ook al verklaren. Even verder op de plaat vinden we “Alles Draait” terug, waarvoor Brihang zijn West-Vlaamse matjes van NTREK heeft uitgenodigd. “Alles Draait” is naar onze mening ietwat te veel een song naar de hand van die tweede geworden, en verdwaalt om die reden wat in het geheel. We missen net iets te veel het poëtisch gepalaver à la zolangmogelijk (2016), al proeft de streep tekst ‘ik wil klacht indienen tegen alles wat niet naar super smaakt‘ verdomd fruitig.

Die aversie voor sociale media, die de maatschappij een utopische spiegel voorhouden, komt zeer uitvoerig aan bod. ‘Vanbinn zo brak, ma vanbuttn zo mooi. De binnenkant zie je bijna nooit.’ Brihang maakt op “Binnenkant” een scherpe vergelijking tussen dat fata morgana en het echte leven, waarbij hij ruimte laat voor mindere momenten. ‘Een wonde langs de binnenkant, oe geneest da? Want daar kun je toch nie zomaar op de wonde blazn?‘ Op instrumentatie die wat naar Rhye neigt, speelt Brihang weer met metaforen om zijn boodschap ragfijn over te brengen. Introspectie klinkt zelden zo interessant als wanneer het uit de mond van de Knokkenaar komt.

Als we “Rommel” op eenzelfde manier mogen interpreteren, weet Brihang ons hier weer aan het denken te zetten met een origineel metaforenspel dat perfect binnen het thema van de plaat past. Verleye balanceert op de koord tussen welke rommel in zijn woonst (lees: ‘leven’) mag blijven, en wat in de vuilbak zal belanden. ‘Ik zie de schoonheid misschien in iets, waar daje gie et nie in ziet. Der zit schoonheid in iets kizzigs, of in je slechtste fantasie.’ Strofe na strofe maken we kennis met de warboel waarin Brihang bij momenten leeft, en met hoe hij uit die warboel inspiratie kan puren. De chaotische instrumentatie ondersteunt het verhaal als een fundament van gewapend beton. Brihang is met andere woorden ferm gegroeid als artiest, als je het ons vraagt.

Op “Honing+” vat Brihang zijn kunde zelf samen: ‘ ‘k Rap nie op de maat, ik rap ut me ziel’. Boudy Verleye geeft ook op CASCO voorrang aan de woordkunst, al weet hij z’n instrumentatie beter af te stemmen op het verhaal dan voorheen. CASCO klinkt muzikaal iets interessanter dan zolangmogelijk, en zal ongetwijfeld een groter publiek weten te bereiken. De 26-jarige rapper is gaan samenwonen met zijn vriendin, stelt zich daardoor heel wat vragen en weet zo het kader te creëren voor zijn tweede langspeler. De kernboodschap is echter dat hij de dialoog met zichzelf aangaat, in plaats van een monoloog op te voeren aan een wereld die toch niet luistert. Als je dat licht verteerbaar en zonder kapsones kunt doen klinken, dan ben je heel goed bezig.

Brihang tourt de komende weken en maanden door heel het Nederlandstalig grondgebied. Tickets en info zijn via deze link te verkrijgen.

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

16 oktober 2019

About Author

Matthijs Vandenbogaerde


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter